Katalog podatności CVE

W podatności CVE-2026-8934 występuje brak autoryzacji w operacji prywatnego API GraphQL w sekcji Google App Engine konsoli chmurowej, co pozwala nieautoryzowanemu zdalnemu atakującemu na wyciek wrażliwych logów żądań App Engine z innych projektów za pomocą specjalnie przygotowanego żądania.

IBM Datacap 9.1.7, 9.1.8 i 9.1.9 oraz IBM Datacap Navigator 9.1.7, 9.1.8 i 9.1.9 umożliwiają atakującemu odczytanie haseł użytkowników i kluczy kryptograficznych z pamięci. Atakujący może użyć tych samych kluczy do odszyfrowania haseł, uzyskać dostęp do aplikacji i dostęp do wrażliwych danych w bazie danych.

IBM Datacap 9.1.7, 9.1.8 i 9.1.9 oraz IBM Datacap Navigator 9.1.7, 9.1.8 i 9.1.9 są podatne na atak typu cross-site scripting (XSS). Niezautoryzowany atakujący może osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie webowym, zmieniając zamierzoną funkcjonalność i potencjalnie prowadząc do ujawnienia danych uwierzytelniających w ramach zaufanej sesji.

Podatność SSRF w IBM Watson Speech Services Cartridge umożliwia uwierzytelnionemu atakującemu wysyłanie nieautoryzowanych żądań z systemu, co może prowadzić do skanowania sieci lub ułatwienia innych ataków. Problem dotyczy komponentu Sterling File Gateway używanego w środowiskach uruchomieniowych mowy.

Podatność w Angularze umożliwia atak DOM Clobbering podczas hydracji aplikacji renderowanych po stronie serwera (SSR). Atakujący może podmienić element DOM używany do odzyskiwania stanu aplikacji, co prowadzi do wykonania złośliwego kodu.

Podatność w Angularze dotyczy mechanizmu HttpTransferCache używanego podczas renderowania po stronie serwera (SSR). Atakujący może wykorzystać słaby 32-bitowy hash DJB2 do generowania kolizji, podmieniając odpowiedź wrażliwego endpointu w pamięci podręcznej TransferState. Problem został naprawiony w wersjach 22.0.1, 21.2.17 oraz 20.3.25.

W Angularze wykryto podatność w pakiecie @angular/compiler, która pozwala na ominięcie sanityzacji właściwości DOM przy użyciu dwukierunkowego wiązania danych. Gdy właściwość wymagająca sanityzacji (np. innerHTML, srcdoc, src, href, data, sandbox) jest wiązana dwukierunkowo (składnia [(...)] lub bindon-...), kompilator nie stosuje odpowiedniego sanitizera, co umożliwia atakującemu kontrolującemu wartość takiej właściwości przeprowadzenie ataku XSS po stronie klienta.

W Angularze, w pakiecie @angular/service-worker, występuje podatność na ujawnienie informacji. Gdy Service Worker pobiera zasoby, zachowuje metadane (takie jak nagłówki) z oryginalnego żądania, ale w przypadku przekierowań między domenami nie usuwa wrażliwych nagłówków, co narusza algorytm Fetch redirect. Pozwala to zdalnemu atakującemu uzyskać poufne dane uwierzytelniające (np. tokeny Authorization, dane Proxy-Authorization lub ciasteczka sesji) poprzez wywołanie przekierowania do niezaufanej zewnętrznej domeny.

Podatność w bibliotece node-tar (przed wersją 7.5.16) polega na nieprawidłowym przetwarzaniu rozszerzonych nagłówków PAX. Biblioteka błędnie stosuje nadpisanie rozmiaru z nagłówka PAX do pośrednich nagłówków metadanych (np. GNU long-name), co powoduje desynchronizację strumienia danych względem innych implementacji tara. Umożliwia to stworzenie archiwum, które jest różnie interpretowane przez różne narzędzia.

Podatność w bibliotece js-yaml przed wersjami 4.2.0 i 3.15.0 pozwala na atak DoS poprzez wysłanie spreparowanego dokumentu YAML z wielokrotnie powtarzanym aliasem w sekwencji scalania (<<). Powoduje to kwadratową złożoność czasową przetwarzania, co może zablokować pętlę zdarzeń Node.js na kilka sekund przy stosunkowo małym ładunku (kilkadziesiąt KB).

W @angular/core do wersji 22.0.0-rc.2, 21.2.15, 20.3.22 i 19.2.23 występuje podatność polegająca na braku blokady montowania komponentów dynamicznych bezpośrednio na znaczniku <script> lub jego przestrzeni nazw (np. <svg:script>). Pozwala to atakującemu na wstrzyknięcie i wykonanie niezaufanego kodu w kontekście przeglądarki ofiary (XSS).

W Angularze wykryto podatność w pakietach @angular/compiler i @angular/core, która pozwala na ominięcie mechanizmów sanityzacji elementów i atrybutów poprzez użycie specjalnie spreparowanych przestrzeni nazw. Atakujący może wstrzyknąć złośliwy szablon z elementami takimi jak <svg:script>, które nie są poprawnie identyfikowane jako skrypty, co prowadzi do wykonania skryptów po stronie klienta (XSS).

W qSnapper przed wersją 1.3.3 brak uwierzytelnienia w funkcjach "snapshot diff" umożliwiał lokalnemu atakującemu odczytanie informacji chronionych przed odczytem.

W dnsmasq odkryto przepełnienie bufora sterty. Gdy włączona jest walidacja DNSSEC i logowanie zapytań, logowanie odpowiedzi DS lub DNSKEY zawierających nieobsługiwane typy algorytmów lub skrótów może spowodować zapis poza koniec wewnętrznego bufora logowania. Zdalny atakujący może dostarczyć taką odpowiedź DNS, powodując awarię procesu dnsmasq i odmowę usługi.

Poprawka dla CVE-2026-2443 została cofnięta przez późniejszy commit, który zastąpił konkretne kontrole przepełnienia ogólnym porównaniem ze znakiem. Gdy klient wysyła żądanie Range z długością sufiksu przekraczającą rozmiar treści, wynikająca z tego ujemna wartość początkowa nie jest odpowiednio ograniczana, co prowadzi do nieprawidłowych odpowiedzi HTTP 206 i zalewania logów.

W wersji 3.14.0 biblioteki Keras występuje podatność na traversję ścieżki, związana z metodą `DiskIOStore.make`. Problem wynika z niewłaściwego przetwarzania nazw warstw dostarczanych przez użytkownika, co pozwala na nieautoryzowane operacje na systemie plików.

Akaunting w wersji 3.1.21 zawiera podatność na przechowywane ataki XSS w dokumentach na stronach szczegółowych faktur i rachunków. Użytkownik z autoryzacją może zapisać kod HTML/JavaScript w swoim imieniu profilu.

Akaunting 3.1.21 zawiera podatność na uwierzytelnione, przechowywane ataki typu cross-site scripting w procesie potwierdzania usunięcia. Użytkownik z uprawnieniami do tworzenia lub modyfikowania rekordów, takich jak przedmioty, może przechowywać HTML/JavaScript w nazwie rekordu.

IBM TRIRIGA Application Platform w wersjach od 5.0.2 do 5.0.3 jest podatna na atak typu cross-site scripting (XSS). Uwierzytelniony użytkownik może osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie webowym, co może prowadzić do ujawnienia danych uwierzytelniających w zaufanej sesji.

IBM Engineering Workflow Management w wersjach 7.0.2 do 7.0.2 Interim Fix 035, 7.0.3 do 7.0.3 Interim Fix 017 oraz 7.1 do 7.1 Interim Fix 004 jest podatny na wstrzykiwanie nagłówków HTTP z powodu nieprawidłowej walidacji danych wejściowych w nagłówkach HOST. Może to umożliwić atakującemu przeprowadzenie różnych ataków na podatny system, w tym cross-site scripting, zatruwanie pamięci podręcznej lub przejęcie sesji.