Katalog podatności CVE

W ToolJet przed wersją 3.20.1780-lts, uwierzytelniony endpoint POST /api/data-sources/decrypt zwraca odszyfrowany tekst jawny dla dowolnego poświadczenia, którego identyfikator credential_id został podany w treści żądania. W przeciwieństwie do innych endpointów danych, ten handler nie jest chroniony przez ValidateDataSourceGuard, nie odbiera wywołującego @User(), a podstawowa usługa CredentialsService.getValue() wyszukuje poświadczenie wyłącznie po identyfikatorze, bez ograniczenia do organizacji.

Outline przed wersją 1.8.0 zawiera podatność polegającą na błędnym sprawdzaniu zakresów uprawnień klucza API lub tokena OAuth. Funkcja AuthenticationHelper.canAccess używa ctx.originalUrl do weryfikacji, ale nie usuwa fragmentu URL (#), co pozwala atakującemu na ominięcie ograniczeń i eskalację uprawnień poprzez dołączenie dozwolonej ścieżki w fragmencie.

Trivy przed wersją 0.71.0 podczas skanowania archiwów Helm chart (.tgz) używa niestandardowego rozpakowywacza tar, który odczytuje każdy wpis za pomocą io.ReadAll(tr) bez ograniczenia rozmiaru. Atakujący może umieścić złośliwy plik .tgz w skanowanej ścieżce, który po dekompresji zajmuje gigabajty, powodując zabicie procesu Trivy przez mechanizm OOM killera systemu operacyjnego.

Podatność w LibreChat przed wersją 0.8.4-rc1 pozwala atakującemu z przechwyconym tokenem sesji na wygenerowanie nowych kodów zapasowych 2FA bez weryfikacji TOTP lub istniejącego kodu. Umożliwia to ominięcie uwierzytelniania dwuskładnikowego lub całkowite jego wyłączenie.

Podatność w LibreChat przed wersją 0.8.4-rc1 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi na ominięcie ograniczników szybkości dodanych dla endpointu /fork poprzez użycie endpointu /duplicate, który wykonuje te same kosztowne operacje bazodanowe, ale nie posiada żadnego ogranicznika. Może to prowadzić do wyczerpania zasobów serwera.

Podatność w LibreChat przed wersją 0.8.4-rc1 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi na usunięcie dowolnej wiadomości innego użytkownika. Brakuje ograniczenia właściciela wiadomości w funkcji usuwania, co umożliwia atak poprzez podanie własnego identyfikatora konwersacji i docelowego identyfikatora wiadomości ofiary.

Podatność w LibreChat przed wersją 0.8.4-rc1 umożliwia uwierzytelnionemu użytkownikowi przesyłanie plików do zasobów narzędzi dowolnego agenta (np. kontekst, wykonanie kodu) bez weryfikacji uprawnień właściciela lub edycji. Obejście zabezpieczeń jest możliwe poprzez użycie endpointu obrazów zamiast plików.

LibreChat przed wersją 0.8.4-rc1 zawiera podatność polegającą na braku eskejpingu podwójnych cudzysłowów w tekście alternatywnym obrazów w znacznikach Markdown. Atakujący może wstrzyknąć złośliwy kod HTML, który zostanie wykonany w przeglądarce ofiary.

Podatność w LibreChat przed wersją 0.8.4-rc1 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi na przesyłanie dowolnie dużych plików przez endpoint importu konwersacji, co może prowadzić do wyczerpania miejsca na dysku i pamięci serwera. Problem wynika z braku ograniczeń rozmiaru pliku w osobnej instancji multer dla tego endpointu oraz domyślnie wyłączonej kontroli rozmiaru na poziomie aplikacji.

Podatność CWE-617 (osiągalne asercje) umożliwia uwierzytelnionemu atakującemu wywołanie stanu odmowy usługi (DoS) poprzez wysłanie specjalnie spreparowanego żądania do podatnej usługi sieciowej. Problem dotyczy dostępności systemu.

Podatność CWE-732 (nieprawidłowe przypisanie uprawnień do krytycznego zasobu) umożliwia nieautoryzowane ujawnienie skrótów haseł. Atakujący z lokalnym dostępem uprzywilejowanym może odczytać nieprawidłowo chronione pliki systemowe, co prowadzi do potencjalnego przejęcia kont.

Podatność w edytorze Vim w wersjach od 9.2.0320 do 9.2.0679 pozwala na odczyt poza zakresem pamięci sterty poprzez spreparowany plik cofania (undo) lub plik wymiany (swap). Specjalnie utworzony plik może zawierać właściwość wirtualnego tekstu z przesunięciem i długością wskazującą poza dane linii, co podczas przywracania lub wyświetlania takiej linii prowadzi do odczytu poza zakresem.

W Vimie od wersji 9.1.1784 do 9.2.0678, wbudowany plugin zip (autoload/zip.vim) podczas korzystania z PowerShell do przeglądania, odczytu, wyodrębniania, aktualizacji lub usuwania wpisów w archiwum zip, buduje polecenie PowerShell, w którym nazwy wpisów archiwum są cytowane tylko dla powłoki, a nie dla PowerShell. Specjalnie spreparowana nazwa wpisu może wyrwać się z zamierzonego kontekstu ciągu znaków i spowodować wykonanie dowolnych poleceń PowerShell z uprawnieniami użytkownika uruchamiającego Vima, co jest wyzwalane przez otwarcie, wyświetlenie lub wyodrębnienie archiwum.

Podatność w edytorze Vim przed wersją 9.2.0671 dotyczy otwierania plików zaszyfrowanych metodami VimCrypt~04! lub VimCrypt~05! (xchacha20poly1305, wymagana funkcja +sodium). Gdy treść pliku jest krótsza niż pojedynczy nagłówek strumienia secretstream libsodium, dochodzi do niedomiaru długości bez znaku, a następnie wywołanie deszyfrowania odczytuje dane daleko poza buforem wejściowym, powodując awarię Vima.

W Vimie przed wersją 9.2.0670 odkryto podatność w funkcji get_text_props() w pliku src/textprop.c. Funkcja odczytuje 16-bitową liczbę właściwości przechowywaną w linii tekstu i używa jej jako liczby 32-bajtowych wpisów textprop_T, bez sprawdzenia, czy faktyczna ilość danych jest wystarczająca. Specjalnie spreparowana linia z dużą liczbą właściwości, ale małą ilością danych, powoduje odczyt poza bufor linii, co może prowadzić do awarii programu.

Podatność w bibliotece Nokogiri (wersje przed 1.19.4) dla języka Ruby. Podczas przetwarzania XInclude, węzły <xi:include> wraz z dziećmi i przestrzeniami nazw są zwalniane, ale jeśli aplikacja wcześniej udostępniła je Ruby, obiekty Ruby wskazują na zwolnioną pamięć, co może prowadzić do nieprawidłowych odczytów lub zapisów.

W Vimie przed wersją 9.2.0662 funkcja dump_prefixes() w src/spell.c podczas przetwarzania prefiksów dla słów z pliku .spl nie sprawdza głębokości rekurencji względem rozmiaru tablic na stosie (prefix[], arridx[], curi[]). Specjalnie spreparowany plik .spl może spowodować zapis poza zakresem tych tablic, co prowadzi do uszkodzenia ramki wywołania i awarii edytora.

W LibreChat przed wersją 0.8.4-rc1 uwierzytelniony użytkownik (lub atakujący z przejętą sesją) może wywołać endpoint GET /api/auth/2fa/enable, który nadpisuje istniejący sekret TOTP, generuje nowe kody zapasowe i ustawia twoFactorEnabled na false, bez wymagania weryfikacji TOTP lub kodu zapasowego. Pozwala to na całkowite przejęcie kontroli nad uwierzytelnianiem dwuskładnikowym ofiary.

Brak uwierzytelnienia dla krytycznej funkcji w HYPR Passwordless na Windows umożliwia przechwycenie poświadczeń. Podatność dotyczy wersji przed 11.1.1.

Podatność w komponencie K2 umożliwia autorom przesyłanie plików PHP jako załączników do artykułów. Serwer Apache wykonuje te pliki, co pozwala na zdalne wykonanie kodu PHP w kontekście serwera WWW.