Katalog podatności CVE

MariaDB Connector/R2DBC przed wersją 1.4.1 zakłada, że zestaw znaków połączenia to UTF-8. Serwer może ogłosić zmianę character_set_client w trakcie sesji przez mechanizm OK-packet session-state-tracking, w tym przez SET NAMES wykonane przez procedurę składowaną lub wyzwalacz, konfigurację serwera lub wrogi serwer. Jeśli nowy zestaw znaków nie jest UTF-8, sterownik kontynuuje wymianę UTF-8, podczas gdy serwer interpretuje te same bajty w innym kodowaniu, powodując cichą korupcję danych i niezgodność zestawów znaków, co może obejść cytowanie lub escapowanie bajtowe.

MariaDB Connector/J przed wersjami 2.7.14, 3.3.5, 3.4.3 i 3.5.9 koduje i dekoduje tekst protokołu oraz wykonuje escapowanie po stronie klienta przy założeniu, że zestaw znaków połączenia to UTF-8. Serwer może zgłosić zmianę character_set_client w trakcie sesji przez OK-packet session-state tracking, w tym przez SET NAMES, procedurę składowaną lub wyzwalacz, konfigurację serwera lub wrogi serwer. Jeśli character_set_client zmieni się na nie-UTF-8, sterownik kontynuuje odczyt i zapis UTF-8, podczas gdy serwer interpretuje te same bajty w innym kodowaniu, powodując cichą korupcję danych i niezgodność zestawów znaków, co może obejść cytowanie lub escapowanie bajtowe.

MariaDB Connector/J przed wersjami 2.7.14, 3.3.5, 3.4.3 i 3.5.9 może być zmuszony do przesłania hasła konta przez niezabezpieczone połączenie podczas uwierzytelniania PAM dialog. Plugin mysql_clear_password jest chroniony wymogiem bezpiecznego transportu, ale handler PAM SendPamAuthPacketFactory (nazwany dialog przez serwer) nie deklaruje tego wymogu i dziedziczy domyślną wartość secure-required false. Wrogi lub man-in-the-middle serwer może wysłać Authentication Switch Request dla dialog przez zwykłe TCP, powodując, że sterownik zwróci hasło użytkownika w postaci jawnego tekstu, gdy sslMode=DISABLE i restrictedAuth=null (domyślna konfiguracja).

MariaDB Connector/J przed wersjami 2.7.14, 3.3.5, 3.4.3 i 3.5.9, gdy aplikacja Java łączy się z sslMode=verify-full lub verify-ca, podaje hasło i nie konfiguruje serverSslCert lub trustStore, może zaakceptować niezaufany certyfikat self-signed przez tymczasowy menedżer zaufania fallbackToSystemTrustStore=true i zapisać jego certFingerprint do późniejszego wiązania tożsamości. Ścieżki OK-packet i authentication-switch egzekwują odcisk certyfikatu, ale ścieżka initial-handshake nie. HandshakeResponse.encode() może zbudować i wysłać odpowiedź mysql_clear_password przed sprawdzeniem certFingerprint, sslMode lub odporności na man-in-the-middle, a ścieżka początkowa również omija restrictedAuth. Aktywny man-in-the-middle lub wrogi serwer może przedstawić certyfikat self-signed, podać się za MariaDB, wybrać mysql_clear_password jako początkowy plugin uwierzytelniania i otrzymać pełne hasło bazy danych przed odrzuceniem połączenia.

MariaDB Connector/Node.js przed wersjami 3.2.4, 3.3.3, 3.4.6 i 3.5.3 pozwala na wstrzyknięcie SQL, gdy kontrolowane przez atakującego parametry Buffer są escapowane po stronie klienta przy zestawach znaków big5, gbk, sjis, cp932 lub gb18030. PacketOutputStream.writeBufferEscape w lib/io/packet-output-stream.js escapował bajty bez uwzględnienia logiki charset-aware getMbRecognizer z lib/misc/charset-mb.js. Serwerowy lekser SQL uruchamia my_ismbchar przed przetwarzaniem escapowania, więc kontrolowany bajt może skonsumować wstawiony backslash 0x5C jako bajt wielobajtowy i pozostawić następujący cudzysłów 0x27 nieescapowany, kończąc literał łańcuchowy i pozwalając na dowolne SQL. Domyślny zestaw utf8mb4 i parametry wysyłane przez ścieżkę execute binary prepared-statement nie są podatne.

MariaDB Connector/Node.js przed wersjami 3.2.4, 3.3.3, 3.4.6 i 3.5.3 może ujawnić hasło konta, gdy uwierzytelnianie PAM dialog jest negocjowane przez niezabezpieczony transport. W lib/cmd/handshake/auth/pam-password-auth.js i lib/cmd/handshake/authentication.js, zachowanie SendPamAuthPacketFactory dla pluginu dialog po stronie serwera nie miało zabezpieczenia bezpiecznego transportu zastosowanego do mysql_clear_password. Przy domyślnych ustawieniach sslMode=DISABLE i restrictedAuth=null, wrogi lub on-path serwer może wysłać Authentication Switch Request dla dialog przez zwykłe TCP, powodując, że sterownik zwróci hasło konta w postaci jawnego tekstu. Poprawnie zweryfikowane TLS i lokalny gniazdo Unix zapobiegają tej ścieżce, podczas gdy walidacja tożsamości serwera tylko na podstawie odcisku palca nie jest wystarczająca.

Podatność w komponencie mapfish-print (część MapFish) przed wersjami 3.28.30, 3.30.32, 3.31.24, 3.33.16 i 4.0.5. Atakujący może kontrolować adres URL warstwy GML w żądaniach do /api/print3/print, co prowadzi do parsowania XML bez wyłączania encji zewnętrznych i DTD. Umożliwia to odczyt plików, takich jak dane kont systemowych, tokeny kont usługowych Kubernetes i certyfikaty, oraz przeprowadzanie ataków SSRF.

Podatność w Graylog Server przed wersjami 6.3.12, 7.0.7 i 7.1.2 oraz Graylog Forwarder przed wersją 7.3. Parser syslog FortiGate nieprawidłowo obsługuje pola wewnątrz wartości cytowanych, co pozwala nieuwierzytelnionemu nadawcy na manipulację polami logów bezpieczeństwa lub unikanie logowania, ukrywając złośliwą aktywność.

free5GC przed wersją 1.4.5 zawiera podatność w komponencie AUSF, gdzie porównania kryptograficzne (RES* i XRES*, AT_MAC i XMAC) są wykonywane przy użyciu zwykłych funkcji porównujących, a oczekiwana wartość XRES* jest logowana na poziomie INFO. Może to ujawnić materiał uwierzytelniający osobom mającym dostęp do logów AUSF.

Podatność w free5GC (implementacja 5G core network) w wersji 1.4.4 i wcześniejszych. Komponent AUSF przechowuje stan uwierzytelniania w globalnej mapie, co pozwala atakującemu z dostępem do interfejsu SBI/N12 na wysyłanie równoczesnych żądań uwierzytelniania dla tego samego SUPI, powodując nadpisanie kontekstu i odmowę uwierzytelnienia dla wybranego abonenta. Brak dostępnej poprawki.

Silverstripe Versioned przed wersją 3.2.1 ma podatność w RestoreAction::getRestoreMessage() w src/RestoreAction.php, która buduje powiadomienia o przywróceniu ArchiveAdmin renderowane jako CAST_HTML i wstawia $restoredItem->Title, $restoredItem->URLSegment, $restoredItem->CMSEditLink() oraz $changedProperty['value'] bez zastosowania Convert::raw2xml(). Gdy administrator przywraca zarchiwizowaną stronę zawierającą spreparowany tytuł lub segment URL, wygenerowana wiadomość o przywróceniu może wykonać zapisany JavaScript w przeglądarce administratora, naruszając poufność i integralność sesji CMS.

Podatność w Klever-Go (implementacja blockchain Klever) przed wersją 1.7.19. Posiadacz roli mint może obejść limit MaxSupply dla tokenów semi-fungible, wykorzystując przepełnienie licznika, co prowadzi do zakredytowania ogromnej ilości jednostek i uszkodzenia licznika w łańcuchu. Poprawka dostępna w wersji 1.7.19.

Podatność w multer (middleware dla Node.js) przed wersją 2.3.0. Specjalnie spreparowane żądanie multipart z dwoma polami może zablokować pętlę zdarzeń, powodując odmowę usługi. Wersja 2.3.0 dodaje opcję fieldArrayIndexLimit, która odrzuca zbyt duże indeksy tablic.

IGEL OS 12 przed 12.9.0, 12.8.3 LTS oraz IGEL OS 11 przed 11.11.150 zawierają podatność obejścia bezpiecznego rozruchu w etapie GRUB, umożliwiającą fizycznie obecnym atakującym uzyskanie nieautoryzowanego dostępu root przez umieszczenie niepodpisanego pustego pliku o nazwie igel.conf na partycji. Atakujący wykorzystują zawodne zachowanie weryfikacji podpisów GRUB, aby dostać się do interaktywnego wiersza GRUB, a następnie uruchomić jądro urządzenia z dodatkowymi argumentami, uzyskując powłokę root z odblokowanym dyskiem, pozostawiając wartości PCR TPM niezmienione.

Podatność w IGEL OS 12 przed 12.7.6 i IGEL OS 11 przed 11.11.150. Atakujący z fizycznym dostępem może wstrzyknąć parametry programu ładującego Linuksa, zapisując do niezaszyfrowanego i niepodpisanego obszaru konfiguracji, co pozwala na wykonanie złośliwych parametrów jądra z uprawnieniami środowiska rozruchowego bez naruszenia pomiarów TPM.

Aplikacja korzystająca ze sterownika MongoDB BI Connector ODBC może napotkać problem bezpieczeństwa pamięci, gdy przesłane zapytanie SQL zawiera niezwykle długi ciąg cyfr po klauzuli LIMIT. Problem występuje tylko na połączeniach z włączoną opcjonalną funkcją prefetch i wynika z kopiowania ciągu cyfr do bufora o stałym rozmiarze bez sprawdzania długości. Użytkownik mogący wpływać na część numeryczną klauzuli LIMIT może spowodować nieoczekiwane zakończenie procesu aplikacji lub uszkodzenie sąsiedniej pamięci.

Użytkownik mogący przesyłać SQL przez aplikację korzystającą ze sterownika MongoDB Connector for BI ODBC może dostarczyć instrukcję z kursorem pozycjonowanym, którego nazwa przekracza rozmiar wewnętrznego bufora o stałej długości. Ponieważ długość nazwy nie jest ograniczana przed zbudowaniem komunikatu diagnostycznego, pamięć sąsiadująca z buforem jest nadpisywana treścią dostarczoną przez użytkownika. Może to zakończyć proces aplikacji i potencjalnie umożliwić wykonanie niepożądanego kodu.

Nieuwierzytelniony klient dostępny z sieci może utrzymywać sesję uwierzytelniania MongoDB Connector for BI w nieskończoność, rozpoczynając wymianę logowania opartą na SASL i nie kończąc jej. Ponieważ pętla negocjacji nie miała limitu czasu, a odczyt od klienta nie miał terminu, każda taka sesja zatrzymuje pracownika, slot połączenia klienckiego i powiązane połączenia z bazą danych aż do restartu procesu. Wielokrotne wykorzystanie tego zachowania może wyczerpać skonfigurowaną pojemność połączeń i uniemożliwić legalnym użytkownikom nawiązanie nowych sesji.

Gdy mongosqld jest skonfigurowany z plikiem urzędu certyfikacji klienta, nasłuchiwacz żąda certyfikatu klienta podczas uzgadniania TLS, ale go nie wymaga, więc klient nieprzedstawiający certyfikatu jest nadal akceptowany. W środowiskach, które polegają na certyfikatach klienckich jako jedynym sposobie identyfikacji użytkowników, zdalna strona z dostępem sieciowym do nasłuchiwacza może ustanowić sesję i odczytać dane MongoDB udostępniane przez konektor.

Nieuwierzytelniona strona mająca dostęp do portu instancji MongoDB Connector for BI (mongosqld) może generować wystarczającą ilość rutynowej aktywności logów połączeń, aby wyczerpać pamięć masową skonfigurowanej ścieżki logów. Gdy zapis logu lub operacja rotacji logu nie powiedzie się, błąd nie jest obsługiwany i wspólny proces mongosqld kończy działanie, przerywając usługę dla wszystkich podłączonych klientów SQL. Proces nadal kończy się przy starcie, dopóki operator nie przywróci dostępnej pamięci, a komunikat diagnostyczny wyjaśniający stan nie jest rejestrowany.