Katalog podatności CVE

CodeWhale przed wersją 0.8.64 zawiera podatność na ujawnienie zmiennych środowiskowych w narzędziu js_execution, które nie czyści zmiennych środowiskowych procesu nadrzędnego przed uruchomieniem Node.js. Atakujący może wykonać złośliwy kod JavaScript, który odczyta process.env i wycieknie klucze API, poświadczenia chmurowe i tokeny uwierzytelniające.

CodeWhale przed wersją 0.8.64 zawiera podatność na przechodzenie poza katalog (path traversal) w narzędziu image_analyze, które nie kanonizuje dowiązań symbolicznych przed odczytem plików. Atakujący może utworzyć dowiązania symboliczne w przestrzeni roboczej wskazujące na zewnętrzne pliki z rozszerzeniami obrazów, aby wyciec ich zawartość do punktu końcowego wizji bez zgody użytkownika.

CodeWhale przed wersją 0.8.64 zawiera podatność na wstrzykiwanie argumentów w narzędziu git_blame, która pozwala atakującym czytać dowolne pliki poprzez wstrzyknięcie opcji git do niezweryfikowanego parametru rev. Atakujący może podać wartości rev takie jak --contents=/path/to/file, aby wyeksfiltrować wrażliwe pliki, takie jak klucze SSH i poświadczenia.

CodeWhale przed wersją 0.8.64 nieprawidłowo waliduje parametr allow_shell w plikach konfiguracyjnych projektu, co pozwala atakującym na włączenie wykonywania dowolnych poleceń powłoki poprzez umieszczenie złośliwego pliku .codewhale/config.toml w repozytorium. Gdy użytkownik sklonuje i otworzy repozytorium w CodeWhale, model AI uzyskuje dostęp do narzędzi exec_shell i task_shell, umożliwiając wykonanie dowolnych poleceń powłoki na maszynie ofiary bez wyraźnej zgody użytkownika.

CodeWhale przed wersją 0.8.64 nie waliduje ścieżek plików w polu instructions konfiguracji projektu, co pozwala atakującym na odczyt dowolnych plików na systemie ofiary. Złośliwy plik .codewhale/config.toml w sklonowanym repozytorium może wskazywać ścieżki poza obszarem roboczym, które są odczytywane i wstrzykiwane do promptu systemowego AI w celu eksfiltracji.

CodeWhale (pakiety codewhale / codewhale-tui) w wersjach >= 0.8.41 i < 0.8.64 zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu w narzędziu rlm_eval. Funkcja approval_requirement() zwraca ApprovalRequirement::Auto, co silnik traktuje jako 'nigdy nie pytaj', powodując wykonanie dowolnego kodu Python dostarczonego przez model w interpreterze python3 bez uwzględnienia skonfigurowanej polityki --approval-policy i bez żadnego promptu zatwierdzającego ani kroku audytu. Atakujący może nakłonić agenta do wykonania dowolnego kodu poprzez wstrzyknięcie promptu w niezaufanej treści, którą agent czyta (strona internetowa, pobrany URL, plik repozytorium lub wynik narzędzia MCP); towarzyszące narzędzie rlm_open może przygotować taką treść. Kod wykonuje się na maszynie użytkownika z jego uprawnieniami. Poprawiono w wersji 0.8.64.

Narzędzie exec_shell_interact (alias exec_interact) w CodeWhale zwraca ApprovalRequirement::Auto, co omija domyślne wymaganie zatwierdzenia dla narzędzi wykonujących kod. W efekcie dane wejściowe kontrolowane przez LLM są zapisywane do wcześniej zatwierdzonej interaktywnej powłoki (np. python3 -i, mysql, ssh, sudo -i) bez monitu o zatwierdzenie.

CodeWhale przed wersją 0.8.64 zawiera podatność na obejście server-side request forgery (SSRF) w logice pinning DNS, która nie zapobiega atakom typu time-of-check-time-of-use. Atakujący mogą manipulować odpowiedziami DNS, aby nie przechodziły one wstępnych kontroli rozwiązywania, a następnie przechodziły w kolejnych żądaniach, co pozwala na wysyłanie żądań do wewnętrznych adresów IP i obejście zabezpieczeń SSRF.

Joomla! Core w wersjach 4.0.0-5.4.7 oraz 6.0.0-6.1.2 ma podatność na obejście uwierzytelniania MFA. Niewystarczające kontrole stanu prowadzą do wektora, który pozwala na obejście kontroli 2FA.

Vim przed wersją 9.2.0845 ma podatność w funkcji StructMembers() w runtime/autoload/ccomplete.vim, która konstruuje i wykonuje polecenie vimgrep z niewystarczająco escapowaną wartością typeref: lub typename: z pliku tags, co pozwala na wykonanie dowolnych poleceń Ex i systemu operacyjnego, gdy użytkownik wywoła autouzupełnianie C (CTRL-X CTRL-O) na dostępie do składowej, której typ jest rozwiązywany z tego pliku tags. Problem naprawiono w wersji 9.2.0845.

Znaleziono podatność na server-side request forgery (SSRF) w mechanizmie wywołań zwrotnych webhooków w AWX. Podczas przetwarzania webhooków GitHub pull request, AWX wyodrębnia URL wywołania zwrotnego statusu (pull_request.statuses_url) z ładunku webhooka bez walidacji hosta docelowego względem oczekiwanego dostawcy Git. Ten URL jest zapisywany w zmiennych dodatkowych zadania i później używany do wysyłania uwierzytelnionych aktualizacji statusu. Użytkownik z rolą administratora w szablonie zadania z włączonym webhookiem może odczytać klucz podpisywania webhooka szablonu, sfałszować podpisany ładunek webhooka GitHub z dowolnym statuses_url i spowodować, że AWX wyśle aktualizacje statusu na URL kontrolowany przez atakującego lub wewnętrzny. Żądanie aktualizacji statusu zawiera skonfigurowany Personal Access Token (PAT) Git w nagłówku Authorization, co prowadzi do wycieku poświadczeń do punktu końcowego wskazanego przez atakującego.

Dragonfly przed wersją 1.40.0 zawiera podatność w komendach CMS.INITBYDIM i CMS.INITBYPROW, gdzie przepełnienie arytmetyczne przy obliczaniu rozmiaru bufora prowadzi do alokacji zbyt małego bufora. Umożliwia to niezautoryzowanemu zdalnemu klientowi uszkodzenie lub ujawnienie sąsiedniej pamięci sterty oraz awarię serwera.

Kestra przed wersją 1.3.24 zawiera podatność na przechowywany XSS w niestandardowym parserze Markdown. Użytkownik z uprawnieniami do tworzenia lub aktualizacji opisu Flow może wstrzyknąć atrybuty obsługi zdarzeń JavaScript przez składnię [[link]], co powoduje wykonanie skryptu, gdy inny użytkownik otworzy opis lub panel informacyjny.

Vvveb przed wersją 1.0.8.4 zawiera podatność w operacjach komentarzy w panelu administracyjnym, która pozwala użytkownikowi o niskich uprawnieniach (Autor) na zarządzanie komentarzami pod postami innych autorów. Brak weryfikacji własności komentarza względem bieżącego autora umożliwia odczyt treści komentarzy, adresów e-mail, zmianę statusu moderacji, edycję lub usuwanie komentarzy.

Vvveb przed wersją 1.0.8.4 zawiera podatność w operacjach na postach w panelu administracyjnym, która pozwala użytkownikowi o niskich uprawnieniach (Autor) na dostęp do postów należących do innych autorów. Brak spójnego egzekwowania własności postów umożliwia przeglądanie metadanych, duplikowanie lub usuwanie postów, co może ujawnić prywatne szkice i spowodować utratę danych.

Vvveb przed wersją 1.0.8.4 zawiera podatność w operacjach na zasobach cyfrowych w panelu administracyjnym, która pozwala użytkownikowi o niskich uprawnieniach (Vendor) na dostęp do zasobów cyfrowych powiązanych z produktami innych dostawców. Brak egzekwowania granic własności umożliwia listowanie, odczyt nazw i metadanych plików, edycję metadanych lub usuwanie rekordów zasobów.

MyBB przed wersją 1.8.40 zawiera podatność na przechowywane wstrzykiwanie kodu JavaScript w polach profilu typu checkbox i multiselect. Walidacja pól profilu nie obsługuje poprawnie wartości niebędących tablicami, co pozwala na zapisanie złośliwego kodu, który jest następnie renderowany bez przetworzenia przez parser MyCode.

MyBB przed wersją 1.8.40 zawiera podatność na wstrzykiwanie kodu JavaScript przez specjalnie spreparowaną nazwę użytkownika w komponencie Buddy/Ignore. Nazwy użytkowników nie są poprawnie sanityzowane, co pozwala na pozostawienie nieucieczonych pojedynczych cudzysłowów, które mogą być wykorzystane do wykonania skryptu.

Funkcjonalność eksportu CSV w Brainstorm Force SureForms w wersjach do 2.12.1 nie neutralizuje znaków formuł arkusza kalkulacyjnego w nazwach pól formularza kontrolowanych przez użytkownika przed wygenerowaniem eksportu CSV, co pozwala zdalnemu atakującemu na wykonanie formuł arkusza kalkulacyjnego na stacji roboczej administratora, gdy wyeksportowany plik CSV zostanie otwarty w podatnej aplikacji arkusza kalkulacyjnego.

Komponent Entries w Brainstorm Force SureForms w wersji mniejszej niż 2.12.3 nie egzekwuje odpowiednich limitów na pola formularza kontrolowane przez użytkownika ani na przesyłaną treść podczas przetwarzania i renderowania. Pozwala to zdalnemu atakującemu wyczerpać zasoby serwera, uniemożliwić administratorom dostęp do interfejsu Entries i wywołać błędy HTTP 500 poprzez spreparowane przesyłanie formularzy.