Katalog podatności CVE

W jądrze Linux naprawiono lukę w sterowniku accel/ivpu, która uniemożliwia ponowny eksport zaimportowanych obiektów GEM. Ponowny eksport powoduje utratę ustawień flag bufora, prowadząc do nieprawidłowego dostępu do urządzenia i uszkodzenia danych.

W sterowniku fbdev udlfb w jądrze Linux dodano vm_ops do dlfb_ops_mmap, aby zapobiec użyciu po zwolnieniu (use-after-free). Brak vm_ops umożliwiał utrzymywanie starych mapowań pamięci po zmianie bufora, co prowadziło do dostępu do zwolnionych stron.

W jądrze Linuxa w sterowniku WWAN t7xx funkcja t7xx_port_enum_msg_handler() używa dostarczonego przez modem pola port_count jako granicy pętli bez sprawdzania, czy bufor wiadomości zawiera wystarczające dane. Wysyłanie port_count=65535 w 12-bajtowym buforze powoduje odczyt poza zakresem (slab-out-of-bounds) do 262140 bajtów. Dodano odpowiednie sprawdzenia rozmiaru.

W jądrze Linuxa w stosie RDS, gdy iov_iter_get_pages2() zawiedzie w rds_message_zcopy_from_user(), zwalniane są strony, ale pole rm->data.op_nents nie jest resetowane. Późniejsze wywołanie rds_message_purge() iteruje po nieprawidłowej liczbie op_nents i ponownie zwalnia strony, co prowadzi do podwójnego zwolnienia.

Gdy bsdinstall lub bsdconfig są proszone o skanowanie pobliskich sieci Wi-Fi, budują listę nazw sieci i używają bsddialog(1) do wyboru sieci przez użytkownika. Implementacja w skrypcie powłoki nie zabezpieczała przed ekspansją przez powłokę. W rezultacie odpowiednio spreparowana nazwa sieci może być użyta do wykonania poleceń przez podpowłokę. Problem może być wykorzystany do wykonania kodu jako root na systemie uruchamiającym bsdinstall lub bsdconfig. Atakujący musi utworzyć punkt dostępowy ze specjalnie spreparowaną nazwą i być w zasięgu skanowania Wi-Fi. bsdinstall i bsdconfig są podatne natychmiast po rozpoczęciu skanowania, bez konieczności wyboru złośliwej sieci.

Funkcja ptrace(PT_SC_REMOTE) nieprawidłowo waliduje parametry dla wywołań systemowych syscall(2) i __syscall(2), co pozwala użytkownikowi z możliwością debugowania procesu na wywołanie dowolnego kodu w jądrze, nawet jeśli debugowany proces nie ma specjalnych uprawnień. Brak walidacji umożliwia nieuprzywilejowanemu użytkownikowi lokalnemu eskalację uprawnień i potencjalne przejęcie pełnej kontroli nad systemem.

W jądrze FreeBSD deskryptor pliku może zostać zamknięty, podczas gdy wątek jest zablokowany w wywołaniu poll(2) lub select(2) oczekującym na ten deskryptor. Ponieważ zablokowany wątek nie przechowuje referencji do obiektu, zamknięcie może spowodować zwolnienie obiektu, podczas gdy wątek pozostaje zablokowany. W przypadku niektórych typów deskryptorów jądro nie usuwa zablokowanych wątków z kolejki oczekujących przed zwolnieniem obiektu, co prowadzi do podatności use-after-free. Może to być wykorzystane przez nieuprzywilejowanego lokalnego użytkownika do uzyskania uprawnień superużytkownika.

Wykryto niewystarczającą walidację zapytań Autoprimary SOA, co może prowadzić do nieprawidłowego działania usług DNS.

Biblioteka libcasper(3) nie sprawdza, czy deskryptor gniazda mieści się w limicie FD_SETSIZE (1024) dla select(2). Atakujący może spowodować alokację dużych deskryptorów plików, co prowadzi do przepełnienia stosu.

Podatność przepełnienia bufora sterty w parserze elementów LXF biblioteki MediaArea MediaInfoLib, która może być wykorzystana przez atakującego do zdalnego wykonania kodu lub spowodowania awarii aplikacji.

Gmission Web Fax w wersjach od 3.0 przed 3.1 zawiera podatność na nieograniczone przesyłanie plików o niebezpiecznym typie oraz nieprawidłową walidację danych wejściowych, co umożliwia zdalne wykonanie kodu.

Mattermost w wersjach 11.6.x do 11.6.0, 11.5.x do 11.5.3, 11.4.x do 11.4.4 oraz 10.11.x do 10.11.14 nie sprawdza poprawnie adresów URL integracji pod kątem path traversal. Umożliwia to złośliwemu, uwierzytelnionemu użytkownikowi wywołanie dowolnego API przy użyciu tokena autoryzacyjnego administratora systemu poprzez manipulację ścieżką w adresie URL akcji integracji.

Podatność w systemie wywołania setcred(2) w jądrze Linuxa. Przed sprawdzeniem uprawnień wywołującego, lista grup uzupełniających jest kopiowana do bufora stosu jądra o stałym rozmiarze bez walidacji długości. Może to prowadzić do przepełnienia bufora stosu, co może zostać wykorzystane przez nieuprzywilejowanego użytkownika lokalnego.

Podatność w Netatalk 2.1.0 do 4.4.2: niekompletna sanityzacja ścieżek rozszerzonych atrybutów (EA) umożliwia zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu zapis do plików poza zamierzonym obszarem metadanych poprzez spreparowane nazwy EA.

W Netatalk w wersjach 3.1.0 do 4.4.2 występuje wiele odczytów poza dozwolonym obszarem sterty w kodzie deserializacji RPC Spotlight. Zdalny uwierzytelniony atakujący może uzyskać poufne informacje lub spowodować drobne zakłócenia usługi.

Odczyt poza zakresem w obsłudze identyfikatora sesji ASP w Netatalk 1.3 do 4.4.2. Sąsiedni atakujący sieciowy może uzyskać ograniczone informacje lub spowodować odmowę usługi przez spreparowane żądanie ASP.

Brak sprawdzenia granic długości wyjścia w funkcji pull_charset_flags() w Netatalk 2.0.4 do 4.4.2 pozwala zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi poprzez spreparowane dane zestawu znaków.

W bibliotece Netatalk w wersjach od 1.5.0 do 4.4.2 występuje podatność na niedomiar liczby całkowitej w funkcji dsi_writeinit(). Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może wykorzystać spreparowane żądanie zapisu DSI, powodując odmowę usługi (DoS).

Podatność w bibliotece Netatalk w wersjach od 2.2.2 do 4.4.2 umożliwia zdalnemu uprzywilejowanemu użytkownikowi ominięcie uwierzytelniania i zalogowanie się jako dowolny użytkownik za pomocą mechanizmu admin auth user.

Błąd logiczny związany z operacjami bitowego OR w Netatalk 3.1.4 do 4.4.2 pozwala zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na wstrzykiwanie poleceń systemu operacyjnego i wykonanie dowolnego kodu.