Katalog podatności CVE

node-tar to pełnoprawne narzędzie Tar dla Node.js. Przed wersją 7.5.11, tar (npm) może być oszukany w celu utworzenia symlinków wskazujących poza katalog ekstrakcji, co umożliwia nadpisywanie plików poza bieżącym katalogiem roboczym.

Axios to klient HTTP oparty na obietnicach dla przeglądarki i Node.js. W wersjach przed 1.15.1 i 0.31.1 funkcja encode() w pliku lib/helpers/AxiosURLSearchParams.js zawiera mapowanie znaków, które odwraca bezpieczne kodowanie procentowe bajtów null.

OpenSSH w wersjach do 8.7 pozwala zdalnym atakującym na sprawdzenie, czy określona kombinacja nazwy użytkownika i klucza publicznego jest znana serwerowi SSH. Dzieje się tak, ponieważ wyzwanie jest wysyłane tylko wtedy, gdy ta kombinacja może być ważna dla sesji logowania.

W libtiff w wersjach do 4.7.1 odkryto podatność na dereferencję wskaźnika NULL w komponencie libtiff/tif_open.c. Może to prowadzić do nieoczekiwanego zachowania aplikacji.

W aplikacji przetwarzającej źle sformatowany plik PKCS#12 może wystąpić dereferencja nieprawidłowego lub pustego wskaźnika. Może to prowadzić do awarii aplikacji.

Podatność w OpenSSH 4 na Debian GNU/Linux umożliwia zdalnym, uwierzytelnionym użytkownikom uzyskanie dostępu do dowolnych ról SELinux poprzez dodanie sekwencji :/ (dwukropek ukośnik) oraz nazwy roli do nazwy użytkownika.

Problem z kodowaniem substytucyjnym w mod_rewrite w Apache HTTP Server 2.4.59 i wcześniejszych wersjach umożliwia atakującemu wykonywanie skryptów w katalogach dozwolonych przez konfigurację, ale niedostępnych bezpośrednio przez jakikolwiek URL, co może prowadzić do ujawnienia skryptów przeznaczonych do wykonywania jako CGI.

W QEMU w wersji 4.2.0 występuje podatność, która pozwala użytkownikom systemu gościa na wywołanie dostępu poza granice, poprzez podanie adresu blisko końca przestrzeni konfiguracyjnej PCI.

Graphviz w wersjach od 2.36.0 do 9.x przed 10.0.1 ma podatność na odczyt poza przydzielonym zakresem za pomocą spreparowanego pliku config6a. Warto zauważyć, że możliwość wykorzystania tej podatności może być rzadko spotykana, ponieważ plik ten jest zazwyczaj własnością użytkownika root.

Podatność w uuid, która występuje przed wersją 14.0.0, pozwala na zapisanie danych poza zakresem w buforach dostarczonych przez użytkownika. Wersje v3, v5 i v6 nie odrzucają takich zapisów, co prowadzi do cichych, częściowych zapisów.

Jest to podatność na niekontrolowane zużycie zasobów (CWE-400), która może prowadzić do ataku typu Denial of Service (DoS). W podatnych wersjach Undici, gdy włączona jest funkcja interceptors.deduplicate(), dane odpowiedzi dla zduplikowanych żądań mogą być gromadzone w pamięci dla dalszych handlerów.

Wykryto lukę w implementacji systemu plików 9p passthrough (9pfs) w QEMU. Gdy lokalny użytkownik w gości zapisuje plik wykonywalny z ustawieniami SUID lub SGID, żadne z tych uprawnień nie są poprawnie usuwane.

Podatność CVE-2026-1527 pozwala atakującemu na wstrzyknięcie sekwencji CRLF ( ) poprzez kontrolowany przez użytkownika input w opcji upgrade metody client.request(). Może to prowadzić do wstrzykiwania dowolnych nagłówków HTTP oraz przedwczesnego zakończenia żądania HTTP, co umożliwia przesyłanie surowych danych do usług nie-HTTP, takich jak Redis, Memcached czy Elasticsearch.

libheif w wersjach do 1.17.6 zawiera wyciek pamięci w funkcji JpegEncoder::Encode. Ta wada umożliwia atakującemu przeprowadzenie ataku typu denial of service.

Podatność występuje przy bezpośrednim używaniu niskopoziomowego API OCB z AES-NI lub innymi przyspieszonymi sprzętowo ścieżkami kodowymi. Wejścia, których długość nie jest wielokrotnością 16 bajtów, mogą pozostawić ostatni częściowy blok niezaszyfrowany i nieautoryzowany.

W kodzie weryfikacji odpowiedzi TimeStamp występuje podatność typu confusion, w której członek unii ASN1_TYPE jest dostępny bez wcześniejszej walidacji typu. Może to prowadzić do dereferencji nieprawidłowego lub NULL wskaźnika podczas przetwarzania źle sformatowanego pliku odpowiedzi TimeStamp.

Sudo w wersjach przed 1.9.15 może być podatne na ataki typu row hammer, które mogą prowadzić do obejścia uwierzytelnienia lub eskalacji uprawnień. Problem wynika z logiki aplikacji, która opiera się na braku równości z wartością błędu, zamiast na równości z wartością sukcesu.

W systemach Red Hat Enterprise Linux z xdg-user-dirs przed wersją 0.15.5, polityka umask systemu nie jest honorowana podczas tworzenia katalogów użytkownika XDG, ponieważ Xsession uruchamia xdg-user-dirs.sh przed ustawieniem umask. Może to prowadzić do nieprawidłowych uprawnień katalogów.

W GNU patch do wersji 2.7.6 występuje podwójne zwolnienie pamięci w funkcji another_hunk w pliku pch.c, co może prowadzić do odmowy usługi poprzez spreparowany plik łatki. Problem wynika z niekompletnej poprawki dla CVE-2018-6952.

Podatność w przepływie mikro-kodu dla niektórych procesorów Intel umożliwia eskalację uprawnień. Atak wymaga uprzywilejowanego użytkownika oraz złożonego scenariusza ataku lokalnego.