Katalog podatności CVE

BentoML to biblioteka Pythona do budowania systemów serwujących zoptymalizowanych dla aplikacji AI. W wersjach przed 1.4.39, szablon Dockerfile w bibliotece interpoluje wartość docker.base_image bez odpowiedniego filtrowania i walidacji, co pozwala na wstrzyknięcie złośliwych dyrektyw Dockerfile.

Cinny to klient Matrix. Przed wersją 4.10.3, zdalny uwierzytelniony atakujący, który dzieli pokój z ofiarą i ma uprawnienia do tworzenia emotikonów w pokoju, może spowodować, że klient ofiary wyśle swój token dostępu Matrix na serwer kontrolowany przez atakującego. Dzieje się tak, gdy ofiara otworzy wybór emotikonów lub naklejek zawierający złośliwy pakiet emotikonów.

Podatność na niebezpieczne uprawnienia w kvf-admin v1.0.0 umożliwia zdalnemu atakującemu eskalację uprawnień za pośrednictwem komponentu UserController.java.

W Raynet rvia RayVentory Scan Engine w wersji 12.6 Update 8 i wcześniejszych występuje podatność na wstrzykiwanie poleceń, która umożliwia atakującym wykonywanie poleceń za pomocą opcji getconfig, upload, inventory oraz oracle.

RVF (wcześniej Remix Validated Form) ma lukę, która pozwala na zanieczyszczenie prototypu obiektu w aplikacjach React. W wersjach od 6.0.0 do przed 6.0.4 oraz 7.0.2, funkcja setPath nie blokuje kluczy __proto__, constructor ani prototype, co umożliwia atakującym ustawienie dowolnych właściwości na Object.prototype.

Ella Core, zaprojektowane dla prywatnych sieci 5G, przed wersją 1.10.0, pozwalało na wysyłanie sfałszowanych odpowiedzi PDUSessionResourceSetupResponse przez radio z ważnym NG Setup. System nie weryfikował, czy wiadomość dotarła przez odpowiednie połączenie NG, co prowadziło do utworzenia tunelu GTP w kierunku tego radia.

W wersjach przed 4.2.2, free5GC's SMF montuje grupę tras zarządzania UPI bez middleware OAuth2 dla przychodzących żądań. W wyniku tego, nieautoryzowane żądanie DELETE /upi/v1/upNodesLinks/gNB1 powoduje awarię handlera z powodu panicznego wskaźnika nil oraz modyfikuje w pamięci topologię użytkownika.

W wersjach przed 4.2.2 free5GC zawiera błąd typu w punkcie końcowym POST /oauth2/token, który może prowadzić do paniki serwera. Błąd ten wynika z niewłaściwego przetwarzania pól w żądaniu, co pozwala atakującemu na wywołanie paniki serwera poprzez odpowiednio skonstruowane żądanie.

W wersjach przed 4.2.2, handler PATCH w free5GC dla zarządzania PFD może spowodować panikę z powodu dereferencji wskaźnika nil, gdy wywołanie UDR nie powiedzie się, a wrapper konsumenta zwraca błąd różny od nil oraz nil *ProblemDetails. To prowadzi do zwrócenia błędu HTTP 500 zamiast kontrolowanej odpowiedzi błędu.

W wersjach przed 4.2.2, free5GC's SMF montuje grupę tras zarządzania UPI bez middleware OAuth2 dla przychodzących żądań. Atakujący może wysłać złośliwy JSON, co prowadzi do awarii całego procesu SMF w przypadku nieprawidłowych danych.

W wersjach przed 4.2.2, free5GC's NEF nie wymagał autoryzacji OAuth2/bearer-token dla grupy tras nnef-callback, co pozwalało na wykorzystanie fałszywego tokena do uzyskania dostępu do handlera SMF-callback. Brak autoryzacji umożliwia atakującym manipulację rzeczywistym stanem subskrypcji.

W wersjach przed 4.2.2, free5GC's NEF kończy cały proces, gdy nie można osiągnąć zapisanej notifyUri subskrypcji PFD. Atakujący może stworzyć subskrypcję PFD z wybraną przez siebie notifyUri i wywołać zmianę PFD, co prowadzi do awarii NEF.

W wersjach przed 4.2.2, handler PCF POST /npcf-smpolicycontrol/v1/sm-policies w free5GC powoduje panikę z powodu dereferencji wskaźnika nil, gdy wywołanie konsumenta OpenAPI zwraca błąd 404. Zamiast zwrócić błąd, kontynuuje wykonywanie, co prowadzi do paniki i zwraca błąd HTTP 500.

W bibliotece public_key Erlang OTP wykryto podatność polegającą na nieprawidłowej walidacji certyfikatów. Dwa błędy umożliwiają pominięcie ograniczeń DNS nameConstraints poprzez użycie nazwy pospolitej (commonName) w certyfikacie liścia, co pozwala atakującemu na podszycie się pod dowolny host.

W wersjach przed 4.2.2 komponent UDM w free5GC nie weryfikuje parametru ścieżki supi w sześciu handlerach GET usługi nudm-sdm. Atakujący bez uwierzytelnienia może wstrzyknąć znaki kontrolne do parametru SUPI, co prowadzi do przesłania niepoprawnego żądania do UDR i zwrócenia odpowiedzi 500 Internal Server Error, ujawniając szczegóły wewnętrznej infrastruktury.

W wersjach przed 4.2.2, brak middleware autoryzacji w PCF Npcf_SMPolicyControl umożliwia nieautoryzowany dostęp do obsługi polityk SM oraz ujawnienie SUPI subskrybenta. W wyniku tego, żądania do określonych punktów końcowych mogą być przetwarzane bez ważnego tokena OAuth.

Wersje Raynet rvia 12.6 Update 8 i wcześniejsze zawierają podatność na wstrzykiwanie poleceń, która pozwala atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez odpowiednio skonstruowaną ścieżkę, która pasuje do niepoprawnie zakończonych kryteriów wyszukiwania w Java.

Wersje wtyczek Mattermost do 1.1.5 nie sanitizują nazw plików otrzymywanych od zdalnych partnerów, co pozwala administratorowi zdalnego serwera Mattermost na zapis plików w dowolnych lokalizacjach w systemie plików docelowego serwera. Atak ten wykorzystuje złośliwą nazwę pliku przesyłaną przez protokół synchronizacji załączników kanałów współdzielonych.

W podatności CVE-2026-49046 występuje niewłaściwa neutralizacja specjalnych elementów używanych w poleceniu SQL, co prowadzi do podatności na Blind SQL Injection w wtyczce Duplicate Page and Post autorstwa Arjun Thakur. Problem ten dotyczy wersji od n/a do 2.9.5.

Wtyczka Jenkins Credentials Binding w wersji 720.v3f6decef43ea_ i wcześniejszych nie sanitizuje poprawnie nazw plików dla poświadczeń plików i archiwów zip, co pozwala atakującym na zapis plików w dowolnych lokalizacjach systemu plików węzła.