Katalog podatności CVE

W Red Hat OpenShift AI znaleziono błąd w kontach usługowych maas-api i maas-controller. Konta te mają uprawnienia na poziomie całego klastra, które przekraczają ich wymagania operacyjne. Atakujący, który skompromituje tożsamość tych kont, czy to przez zdalne wykonanie kodu, czy przez utworzenie złośliwego poda w tej samej przestrzeni nazw, może wykorzystać te nadmierne uprawnienia. Może to prowadzić do uzyskania pełnych uprawnień administratora klastra poprzez tworzenie nowych ClusterRoleBindings lub ujawnienia wrażliwych informacji poprzez dostęp do wszystkich sekretów w klastrze.

W Roundcube Webmail przed wersją 1.6.18 oraz w wersjach 1.7.x przed 1.7.3, desynchronizacja liczników bajtów w wyszukiwaniu poczty i komendzie LITERAL+ może prowadzić do ujawnienia informacji lub eskalacji uprawnień poprzez wstrzyknięcie komend IMAP.

W Roundcube Webmail przed wersją 1.6.18 oraz w wersjach 1.7.x przed 1.7.3, odpowiedzi z proxy CSS nie były walidowane, co może skutkować ujawnieniem informacji lub atakiem XSS (cross-site scripting) poprzez MIME sniffing.

W Roundcube Webmail przed wersją 1.6.18 oraz w wersjach 1.7.x przed 1.7.3, sterownik cmd_learn wtyczki markasjunk jest podatny na zdalne wykonanie kodu poprzez spreparowane wartości zastępcze. Problem dotyczy tylko instancji Roundcube używających wtyczki markasjunk z jej sterownikiem cmd_learn.

W globalnym panelu sterowania Kong Mesh, zasoby otrzymywane przez synchronizację KDS między strefami są przypisywane na podstawie identyfikatora ControlPlane.Identifier kontrolowanego przez nadawcę, a nie uwierzytelnionej tożsamości strefy pochodzącej z połączenia. Uwierzytelnione strefy mogą spowodować, że globalny panel sterowania będzie przechowywać i redystrybuować te zasoby jako należące do innej strefy. Skutkuje to obejściem izolacji między strefami: posiadacz poświadczeń jednej zarejestrowanej strefy może wstrzykiwać, przypisywać i nadpisywać zasoby w przestrzeni nazw innej strefy w całym mesh. Przyczyną jest kod synchronizacji KDS w Kuma, na którym zbudowany jest panel sterowania Kong Mesh.

Brak autoryzacji w oprogramowaniu Fortilogger firmy Dolusoft Software Technologies umożliwia dostęp do funkcji, które nie są odpowiednio ograniczone przez listy kontroli dostępu (ACL). Podatność dotyczy wersji przed 6.1.5.9.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera zakodowane na stałe domyślne sekrety podpisywania JWT w config.py, które przechodzą walidację. Atakujący mający dostęp do kodu źródłowego mogą sfałszować ważne tokeny JWT dla dowolnego client_id, aby uzyskać uwierzytelniony dostęp do kluczownika i interfejsów API telemetrii.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera zakodowany na stałe domyślny sekretny klucz w konfiguracji samodzielnego serwera telemetrii, używany do haszowania kluczy API. Atakujący, którzy znają tę domyślną wartość, mogą przewidzieć lub sfałszować hasze kluczy API, aby naruszyć uwierzytelnianie API telemetrii.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 używa niestandardowej konstrukcji wyprowadzania klucza PBKDF2 z iteracjami=1 na wywołanie w pętli zewnętrznej, tworząc KDF, którego właściwości bezpieczeństwa nie zostały formalnie przeanalizowane. Atakujący mogą wykorzystać to osłabione wyprowadzanie klucza do bardziej efektywnego łamania haseł chroniących starsze zaszyfrowane pliki w porównaniu ze standardowymi implementacjami PBKDF2.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na przechodzenie po ścieżkach w metodzie _is_safe_path, gdzie parametr plugin_id nie jest sanityzowany przed konstruowaniem ścieżki katalogu konfiguracji wtyczki. Atakujący może zadeklarować złośliwy plugin_id zawierający sekwencje przechodzenia po ścieżkach, takie jak '../', aby uzyskać dostęp do dowolnych katalogów poza zamierzonym katalogiem wtyczek.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na obejście sandboxa, gdzie sandbox wtyczek nie ogranicza alternatywnych metod dostępu do plików, takich jak pathlib.Path i io.open. Atakujący mogą zaimportować moduły pathlib lub io, aby czytać i zapisywać dowolne pliki, całkowicie omijając kontrolę dostępu do plików restricted_open.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera niebezpieczną domyślną konfigurację, która ufa całej prywatnej przestrzeni adresowej RFC 1918 w trusted_proxies w IntegrityProxyConfig. Atakujący w sieciach prywatnych mogą sfałszować nagłówki certyfikatów klienta, aby obejść uwierzytelnianie mTLS, gdy walidacja ProxyAuth jest złagodzona lub zmodyfikowana.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na ujawnienie informacji w punkcie końcowym /ready, który zwraca pełne komunikaty o błędach bazy danych nieuwierzytelnionym wywołującym. Atakujący mogą wywołać błędy bazy danych, aby wydobyć wrażliwe informacje, w tym nazwy hostów, adresy IP, parametry połączenia i potencjalnie poświadczenia z komunikatów o wyjątkach.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 zawiera podatność na brak weryfikacji własności w metodzie revoke_key, która pozwala uwierzytelnionym klientom na unieważnienie klucza dowolnego innego klienta. Atakujący mogą unieważnić dowolne klucze, dostarczając ważny podpis ML-DSA, omijając zamierzone ograniczenie własności.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.0 używa nienadającego się do kryptografii modułu random Pythona do wyboru pikseli w funkcji generate_pseudorandom_sequence. Atakujący znający hasło mogą odtworzyć stan Mersenne Twister z około 624 wyjść i przewidzieć lokalizacje pikseli zawierających ukryte dane w celu ich ekstrakcji.

stoatchat przed wersją 0.15.0 zawiera podatność na brak autoryzacji w obsłudze wiadomości Subscribe, która pozwala uwierzytelnionym atakującym na enumerację członków i monitorowanie aktualizacji profili prywatnych serwerów bez członkostwa. Atakujący mogą subskrybować temat aktualizacji członków dowolnego serwera, wysyłając wiadomość Subscribe z dowolnym ID serwera, otrzymując na żywo zdarzenia UserUpdate, w tym nazwy wyświetlane, awatary i zmiany statusu członków, do których nie powinni mieć dostępu.

SiYuan przed wersją 3.7.4 zawiera podatność na nieograniczony atak brute-force w implementacji Basic Auth w Publish Service (PublishServiceTransport.RoundTrip() w kernel/server/proxy/publish.go). Publish Service działa na osobnym, domyślnie nieuwierzytelnionym nasłuchu (domyślnie port TCP 6808) i bramkuje nazwane konta publikujące (Conf.Publish.Auth.Accounts) za pomocą Basic Auth bez ograniczania szybkości, blokady konta ani backoffu. Nieuwierzytelnieni zdalni atakujący mogą wysyłać nieograniczone zgadywania haseł przeciwko nazwanym kontom, aby uzyskać dostęp do opublikowanych notatek/notatników.

SiYuan przed wersją 3.7.4 zawiera podatność na cross-site WebSocket hijacking w punkcie końcowym /ws/network/proxy dostępnym tylko dla administratora, który jawnie wyłącza walidację pochodzenia, ustawiając CheckOrigin na bezwarunkowe zwracanie true. Atakujący mogą stworzyć złośliwe strony internetowe, które nawiązują połączenia WebSocket z tym punktem końcowym i kierują proces jądra SiYuan do proxy dowolnego ruchu sieciowego do wybranych przez atakującego celów, umożliwiając uwierzytelnione pivotowanie sieci przez maszynę ofiary.

SiYuan przed wersją 3.7.4 niepoprawnie escapuje ścieżki katalogów workspace podczas konstruowania argumentów wiersza poleceń dla procesu pomocniczego elevator.exe z podwyższonymi uprawnieniami. Atakujący mogą utworzyć złośliwy katalog workspace z metaznakami poleceń w ścieżce i wywołać przepływ wykluczeń Microsoft Defender, aby wykonać dowolne polecenia z uprawnieniami administratora po zatwierdzeniu UAC.

SiYuan kernel przed wersją 3.7.4 zawiera podatność na przechodzenie po ścieżkach w narzędziu MCP database_clean. Narzędzie sprawdza tylko, czy parametr id nie jest pusty, zanim przekaże go do funkcji RemoveUnusedAttributeView, która buduje ścieżkę pliku bez walidacji formatu identyfikatora. Uwierzytelniony klient MCP może użyć sekwencji przechodzenia po ścieżkach, aby skopiować dowolny plik czytelny dla procesu do katalogu historii SiYuan (odczyt dowolnego pliku), a następnie usunąć oryginalny plik (usunięcie dowolnego pliku).