Katalog podatności CVE

Wstrzyknięcie kodu w komponencie ReaderMode w Google Chrome na iOS przed wersją 155.0.8059.39 pozwalało zdalnemu atakującemu wykorzystującemu inżynierię społeczną obejść politykę pochodzenia witryny za pomocą spreparowanej strony HTML.

Podatność typu confused deputy w komponencie SignIn w Google Chrome na Androidzie przed wersją 155.0.8059.39 pozwalała zdalnemu atakującemu obejść ograniczenia dostępu systemowego i przejść do uprzywilejowanej strony za pomocą spreparowanej strony HTML.

Brak autoryzacji w komponencie Permissions w Google Chrome przed wersją 155.0.8059.39 pozwalał zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderera, podszyć się pod elementy interfejsu użytkownika za pomocą spreparowanej strony HTML.

Niecontrolowany element ścieżki wyszukiwania w CredentialProvider w Google Chrome na Windows przed wersją 155.0.8059.39 umożliwiał lokalnemu atakującemu potencjalne wykonanie dowolnego kodu poza piaskownicą poprzez lokalny program. (Poziom ważności Chromium: Niski)

Nieprawidłowa walidacja danych wejściowych w komponencie Viz w Google Chrome przed wersją 155.0.8059.39 pozwalała zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderera, obejść ograniczenia dostępu systemowego za pomocą spreparowanej strony HTML.

Niezainicjalizowany zasób w komponencie Media w Google Chrome przed wersją 155.0.8059.39 pozwalał zdalnemu atakującemu uzyskać dane z innych źródeł (cross-origin) za pomocą spreparowanej strony HTML.

Brak autoryzacji w module Chromoting w przeglądarce Google Chrome w systemie Windows przed wersją 155.0.8059.39 pozwalał zdalnemu atakującemu na uzyskanie poufnych informacji za pomocą spreparowanego ruchu sieciowego.

Błędne przedstawienie interfejsu użytkownika w module Paint w przeglądarce Google Chrome przed wersją 155.0.8059.39 pozwalało zdalnemu atakującemu na podszycie się pod elementy interfejsu za pomocą spreparowanej strony HTML.

Nieprawidłowe rozwiązywanie referencji w module DevTools w przeglądarce Google Chrome przed wersją 155.0.8059.39 pozwalało zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderowania, na uzyskanie poufnych informacji za pomocą spreparowanej strony HTML.

Zauważalna rozbieżność w komponencie Animation w Google Chrome przed wersją 155.0.8059.39 pozwalała zdalnemu atakującemu potencjalnie uzyskać dane z innych źródeł (cross-origin) za pomocą spreparowanej strony HTML.

Błędne przedstawienie interfejsu użytkownika w module WebAppInstalls w przeglądarce Google Chrome przed wersją 155.0.8059.39 pozwalało zdalnemu atakującemu na podszycie się pod elementy interfejsu za pomocą spreparowanej strony HTML.

Biblioteka klienta RabbitMQ dla Javy przed wersją 5.35.0 umieszcza surowy URI w komunikatach wyjątków, gdy parsowanie URI AMQP się nie powiedzie. Ponieważ URI może zawierać nazwę użytkownika i hasło w postaci jawnej, dane uwierzytelniające brokera mogą wyciec do logów startowych, systemów monitoringu, logów CI czy kopiowanych stack trace'ów.

Biblioteka klienta RabbitMQ dla Javy przed wersją 5.36.0 niepoprawnie dekoduje uszkodzone bajty UTF-8 w ValueReader.readShortstr, zamieniając je na znaki zastępcze, które po ponownym zakodowaniu przekraczają limit AMQP shortstr. Atakujący może wysłać wiadomość RPC z uszkodzoną właściwością, powodując nieobsłużony wyjątek przed potwierdzeniem i wielokrotne przetwarzanie tej samej wiadomości, co prowadzi do wyłączenia konsumentów.

Biblioteka klienta RabbitMQ dla Javy przed wersją 5.37.0 zawiera błąd w com.rabbitmq.tools.json.JSONReader.read(), który nie kończy pracy, gdy dane wejściowe kończą się wewnątrz łańcucha znaków lub komentarza liniowego. Parser domyślnie używany przez DefaultJsonRpcMapper może w takiej sytuacji wyczerpać stertę lub bez końca zużywać CPU, powodując odmowę usługi.

LiquidJS przed wersją 10.27.2 nie egzekwuje spójnie opcji ownPropertyOnly dla indeksów tablic dziedziczonych, ponieważ indeksowanie ujemne, .first, .last, filtry first/last, join, reverse, slice, compact oraz iteracja w pętli for mogą odczytywać elementy z prototypu poza readJSProperty(). Atakujący mogący wpłynąć na stan prototypu może ujawnić wartości, które ownPropertyOnly powinno ukrywać.

LangChain przed wersją 1.3.1 nie wymusza w czasie działania typu string dla niezaufanego identyfikatora sesji w MongoDBChatMessageHistory, przez co identyfikator może być zinterpretowany jako warunek zapytania MongoDB zamiast wartości dosłownej. Atakujący mogący wywoływać operacje historii czatu może odczytać, zmodyfikować lub usunąć rozmowy innego użytkownika, gdy historie wielu użytkowników są przechowywane w współdzielonej kolekcji MongoDB.

W bibliotece ImageSharp w wersjach od 3.0.0 do 4.1.1 dekodowanie kafelkowych plików TIFF powoduje niezgodność rozmiaru bufora: bufor docelowy jest alokowany na podstawie TileWidth, a dekompresory T4, T6 i Modified Huffman używają pełnej szerokości ramki. Gdy TileWidth jest mniejsze niż ImageWidth, dane faksu o szerokości ramki są zapisywane do bufora o szerokości kafla, co prowadzi do zapisów poza zakresem i uszkodzenia sterty. Podatność została naprawiona w wersji 4.1.1.

W interfejsie Ansible Platform występuje podatność DOM-based XSS wynikająca z niezwalidowanego przetwarzania danych wejściowych w trasie przekierowania. Aplikacja pobiera cel z parametru zapytania next i przypisuje go bezpośrednio do location.href, omijając wbudowane mechanizmy walidacji URL, co pozwala na wykonanie dowolnego kodu JavaScript w sesji uwierzytelnionego użytkownika.

Brak autoryzacji w globalnym sejfie w Devolutions Server 2026.3.7.0 i wcześniejszych wersjach pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi z uprawnieniem tylko do podglądu globalnego sejfu na modyfikowanie i usuwanie globalnych wpisów kontaktów oraz folderów.

W Devolutions Server 2026.3.7.0 i wcześniejszych występuje obejście uwierzytelniania w przepływie autoryzacji urządzenia OAuth. Zdalny atakujący może przejąć konto użytkownika poprzez powtórzenie przechwyconego linku weryfikacji urządzenia przez uwierzytelnioną ofiarę.