Katalog podatności CVE

Tor przed wersją 0.4.9.9 był podatny na zapis poza zakresem podczas parsowania konsensusu lub podpisu odłączonego z nieoczekiwanym typem skrótu. Wpływ jest niewielki dla większości ról Tor, ale potencjalnie poważny dla autorytetów katalogów.

Podatność SSRF w trasie POST /api/provider-nodes/validate w 9router pozwala atakującemu na wysyłanie żądań serwerowych do wewnętrznych adresów, w tym loopback i link-local, z powodu błędów w guardzie assertPublicUrl. Dodatkowo odpowiedzi wewnętrzne mogą być ujawniane, a klucz API jest przekazywany do wewnętrznych celów.

Podatność w SitemapLoader.parse_sitemap w langchain_community/document_loaders/sitemap.py pozwala atakującemu kontrolującemu sitemapę na wskazanie zagnieżdżonego wpisu na wewnętrzny adres, nawet gdy ustawiono restrict_to_same_domain na True. Serwer pobierze wewnętrzne treści i ujawni je w zwracanych dokumentach.

Wyrażenie regularne URLS w nltk/tokenize/casual.py, używane przez TweetTokenizer, zawiera nieograniczoną gałąź domeny, co prowadzi do katastrofalnego cofania się (backtracking) przy przetwarzaniu złośliwych danych wejściowych. Kilka kilobajtów tekstu może spowodować wielominutowe zużycie CPU, co umożliwia atak DoS bez uwierzytelnienia. Wersja 3.10.1 ogranicza powtarzanie etykiet.

Podatność na fałszowanie żądań po stronie serwera (SSRF) w Microsoft Copilot w Azure umożliwia autoryzowanemu atakującemu ujawnienie informacji przez sieć.

Podatność na obejście autoryzacji przez klucz kontrolowany przez użytkownika w Microsoft Partner Center umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu ujawnienie informacji przez sieć.

Podatność na fałszowanie żądań po stronie serwera (SSRF) w Azure Virtual Machines umożliwia autoryzowanemu atakującemu podniesienie uprawnień przez sieć.

Podatność na obserwowalną różnicę odpowiedzi w Azure Stack HCI umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu ujawnienie informacji przez sieć.

Podatność na przepełnienie liczby całkowitej lub zawinięcie w Azure Data Manager for Energy umożliwia autoryzowanemu atakującemu wykonanie kodu przez sieć.

Podatność na fałszowanie żądań po stronie serwera (SSRF) w Azure Data Factory umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu ujawnienie informacji przez sieć.

Atakujący, który może dotrzeć do opublikowanego portu TCP kontenera, może zmusić proces przekazywania na hoście do buforowania nieograniczonej ilości danych klienta w pamięci, tak długo, jak trwa połączenie z backendem — bez limitu na ilość zgromadzonych danych ani na czas oczekiwania. Podatność została zaadresowana w wersji kontenera 1.2.0.

Capstone to framework do deasemblacji. W wersji 6.0.0-Alpha9 i wcześniejszych, dekodery zmiennoprzecinkowe SH (np. opFADD, opFMUL, opFSUB) wywołują set_reg() i set_reg_n() bez sprawdzania rozmiaru tablicy operands[], co prowadzi do przepełnienia sterty o 4 bajty. Może to spowodować awarię procesu lub umożliwić wykonanie kodu. Problem naprawiono w wersji 6.0.0-Alpha10.

CloudNativePG przed wersjami 1.28.4 i 1.29.2 przechowywał hasła ról w postaci jawnego tekstu w zapytaniach ALTER ROLE i CREATE ROLE. Jeśli pg_stat_statements był włączony z track_utility, a nieufny dzierżawca miał uprawnienia pg_monitor lub pg_read_all_stats, mógł odzyskać hasła superużytkownika lub właściciela aplikacji, a następnie wykonać polecenia systemu operacyjnego w podzie bazy danych. Problem naprawiono w wersjach 1.28.4, 1.29.2 i 1.30.0.

Podatność na niekontrolowany element ścieżki wyszukiwania w Windows Remote Help Defense umożliwia autoryzowanemu atakującemu przeprowadzenie ataku typu spoofing lokalnie.

LinkAce przed wersją 2.5.7 nie waliduje formatu URL w endpointcie Bulk Link API, co pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi zapisać URI `javascript:`. Zapisany URI jest później renderowany jako `href` w szablonach Blade, a kliknięcie go wykonuje dowolny kod JavaScript w przeglądarce ofiary, umożliwiając kradzież ciasteczek i tokenów sesji. Wersja 2.5.7 naprawia ten problem.

Mailu przed wersją 2024.06.52 ma brak kontroli autoryzacji w REST API, co pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu usunąć ograniczenia IP lub zaktualizować pole komentarza dowolnego istniejącego tokenu użytkownika, jeśli REST API jest włączone. Aktualizacja do wersji 2024.06.52 zawiera poprawkę, a obejściem jest wyłączenie REST API.

BigBlueButton przed wersją 3.0.23 pozwala uwierzytelnionym moderatorom na wstrzyknięcie SQL przez wartości meetingId i userId używane w metodzie refreshBreakoutRoomsVisibleForUsers. Metoda interpoluje te wartości do zapytań o widoczność pokoi breakout, umożliwiając wykonanie dowolnego SQL na bazie danych aplikacji. Problem naprawiono w wersji 3.0.23.

BigBlueButton przed wersją 3.0.23 udostępnia endpoint /bigbluebutton/api/handleJoinExistingUser, który był routowalną akcją kontrolera zamiast prywatną funkcją pomocniczą. Osoba mogąca podać existingUserID aktywnego uczestnika może ponownie użyć jego sesji i podszyć się pod uczestnika w tym samym spotkaniu. Problem naprawiono w wersji 3.0.23.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mają podatność w cmdnim, która może pozwolić nieuprzywilejowanemu użytkownikowi lokalnemu na wykonanie ładunku jako root.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 pozwalają zdalnemu nieuwierzytelnionemu atakującemu na wysłanie spreparowanego pakietu UDP do osiągalnej usługi RPC, co powoduje całkowitą niedostępność systemu i wymaga restartu LPAR.