Katalog podatności CVE

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu atakującemu na spowodowanie odmowy usługi z powodu użycia niezainicjalizowanego wskaźnika stosu.

IBM AIX 7.2, 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na uzyskanie poufnych informacji i spowodowanie odmowy usługi z powodu zapisu poza dozwolonym obszarem pamięci.

IBM Virtualization Management Interface w wersjach FW1110.00-FW1110.30, FW1120.00 oraz FW1060.00-FW1060.80 zawiera podatność umożliwiającą atakującemu z uwierzytelnionym dostępem administratora spowodowanie awarii interfejsu VMI. Interfejs automatycznie się restartuje, ale wielokrotne wykorzystanie podatności może prowadzić do trwałego wpływu na dostępność.

Tapo C100/C101 w wersji V5 zawiera podatność przepełnienia bufora na stercie w usłudze RTSP. Uwierzytelniony atakujący w sieci lokalnej może wysłać specjalnie spreparowane dane ramki RTSP z nadmiernymi wartościami długości, co prowadzi do zapisów poza granicami sterty. Skuteczne wykorzystanie może spowodować awarię usługi RTSP i restart urządzenia, prowadząc do tymczasowej odmowy usługi.

Snipe-IT przed wersją 8.6.2 zawiera podatność XSS (zapisanego) w nazwie producenta lub dostawcy. Specjalnie spreparowana nazwa może wykonać JavaScript w przeglądarce uwierzytelnionego użytkownika podczas przeglądania strony szczegółów producenta lub dostawcy, potencjalnie ujawniając dane lub umożliwiając działania w kontekście sesji.

Snipe-IT przed wersją 8.6.3 umożliwia każdemu aktywowanemu kontu odczyt rekordów konserwacji dla zasobów w tej samej firmie bez wymaganych uprawnień. Brak autoryzacji w metodzie show() kontrolera MaintenancesController ujawnia dane takie jak tagi zasobów, dostawcy, koszty zakupu, notatki i daty.

Snipe-IT przed wersją 8.4.1 umożliwia uwierzytelnionemu użytkownikowi z ogólnym uprawnieniem edycji zasobów usuwanie plików dołączonych do zasobów spoza jego własności lub firmy. Metody destroy() autoryzują aktualizację względem klasy obiektu zamiast konkretnego wystąpienia, co prowadzi do niebezpiecznego bezpośredniego odwołania do obiektu.

Snipe-IT przed wersją 8.6.0 umożliwia uwierzytelnionemu użytkownikowi z uprawnieniem users.create nadanie uprawnień administratora podczas tworzenia nowego użytkownika. Metoda store() usuwa uprawnienie superużytkownika, ale nie usuwa uprawnienia administratora, co pozwala na uzyskanie przywilejów administracyjnych.

Snipe-IT przed wersją 8.4.1 umożliwia nie-superadministratorowi bezpośrednie przesłanie company_id w metodzie update() kontrolera BulkAssetsController, bez użycia Company::getIdForCurrentUser(). Pozwala to na przenoszenie zasobów między firmami, łamiąc izolację wielodostępową.

Snipe-IT przed wersją 8.5.0 umożliwia użytkownikowi z uprawnieniem edycji innych użytkowników zresetowanie weryfikacji dwuetapowej superadministratora. Endpoint postTwoFactorReset() autoryzuje dostęp do aktualizacji, ale nie egzekwuje canEditAuthFields przed wyczyszczeniem two_factor_secret i two_factor_enrolled.

Snipe-IT przed wersją 8.6.1 umożliwia użytkownikowi z uprawnieniem importu nadpisanie adresu e-mail nie-administratora w trybie aktualizacji CSV, a następnie zażądanie resetu hasła w celu przejęcia konta. Mimo że UserImporter usuwa nieautoryzowane pola, ItemImporter odtwarza je z surowego wiersza CSV, a ścieżka importu nie wymaga uprawnienia users.edit.

Snipe-IT przed wersją 8.6.1 ma podatność w punkcie końcowym POST /two-factor, który nie ma ograniczeń tempa, blokady ani licznika prób. Pozwala to atakującemu z ważnymi poświadczeniami na nieograniczone zgadywanie kodów TOTP, a także umożliwia wyłączenie 2FA bez ponownej weryfikacji OTP w niektórych trybach.

Oprogramowanie układowe Power Systems FW1120.00, FW1110.00 do FW1110.30 oraz FW1060.00 do FW1060.80 zawiera podatność w oprogramowaniu układowym hosta. Atakujący z dostępem serwisowym do procesora usługowego może wysłać specjalnie spreparowane polecenie, które może ujawnić zawartość rejestrów sprzętowych, które powinny być niedostępne dla procesora usługowego. Skuteczne wykorzystanie może prowadzić do ograniczonego wpływu na poufność lub dostępność systemu hosta.

Oprogramowanie układowe IBM Server FW1120.00, FW1110.00 do FW1110.30, FW1060.00 do FW1060.80 oraz FW950.00 do FW950.H2 zawiera podatność w procesie aktualizacji oprogramowania układowego FSP. Atakujący z uwierzytelnionym dostępem administratora do FSP może, w określonych warunkach, wykonać dowolny kod, co wpływa na poufność, integralność i dostępność.

Oprogramowanie układowe IBM Power Systems FW1120.00, FW1110.00 do FW1110.30, FW1060.00 do FW1060.80 oraz FW950.00 do FW950.H2 zawiera podatność w kontroli dostępu do uprzywilejowanych operacji konfiguracji systemu na FSP. Atakujący z uwierzytelnionym dostępem administratora do FSP może umieścić zarządzany system w nieprodukcyjnym trybie pracy, umożliwiając wyłączenie niektórych komponentów systemu. Stan ten utrzymuje się po resetach FSP i wymaga jawnej interwencji operatora – wyczyszczenia konfiguracji – aby przywrócić normalne działanie. Skuteczne wykorzystanie prowadzi do wpływu na dostępność zarządzanego systemu.

Podatność typu Time-of-check Time-of-use (TOCTOU) w ZenHive mpp umożliwia nieuwierzytelnionemu zdalnemu klientowi wykorzystanie jednej potwierdzonej płatności on-chain do wielokrotnego dostępu do płatnych zasobów. Ścieżka uwierzytelniania typu "hash" w MPP.Methods.Tempo.verify/2 chroni przed powtórzeniem za pomocą nieatomowej sekwencji sprawdź-oznacz: check_hash_unused/2 odczytuje magazyn deduplikacji, eth_getTransactionReceipt weryfikuje płatność w łańcuchu, a dopiero potem mark_hash_used/2 zapisuje znacznik. Równoczesne żądania z tym samym rozliczonym hashem płatności przechodzą przez odczyt, zanim którekolwiek zapisze, więc każde otrzymuje potwierdzenie. Magazyn posiada atomową prymitywę check_and_mark/2 używaną przez ścieżkę typu "transaction", ale ścieżka hash wywołuje zwykłe get i put nawet gdy skonfigurowany magazyn ją implementuje. Wykorzystanie wymaga skonfigurowania magazynu deduplikacji; domyślny magazyn nil jest bezstanowy i udokumentowany jako nieoferujący żadnej ochrony przed powtórzeniem. Problem dotyczy mpp od 0.2.0 przed 0.6.1.

FreeRDP przed wersją 3.29.0 zawiera podatność w funkcjach planar_decompress_plane_rle i planar_decompress_plane_rle_only w libfreerdp/codec/planar.c. Funkcje te weryfikują istnienie bajtu sterującego, ale nie sprawdzają, czy bufor źródłowy zawiera od zera do piętnastu surowych bajtów deklarowanych przez ten bajt sterujący. Złośliwy serwer RDP może wysłać skróconą bitmapę planarną lub aktualizację powierzchni, której końcowy bajt sterujący deklaruje dodatkowe surowe bajty, powodując odczyt poza pSrcData podczas przetwarzania płaszczyzny kolorów. Może to spowodować awarię klienta i potencjalnie ujawnić sąsiednią pamięć. Problem naprawiono w wersji 3.29.0.

FreeRDP przed wersją 3.28.0 zawiera podatność, w której uwierzytelniony klient RDP może zareklamować DVI ADPCM z nBlockAlign równym 8 i nChannels równym 2, aby obliczenie `bs` w rdpsnd_server_select_format w channels/rdpsnd/server/rdpsnd_main.c wyniosło zero. Kolejna operacja out_frames modulo `bs` powoduje SIGFPE i kończy proces kanału rdpsnd po stronie serwera. Podatność naprawiono w wersji 3.28.0.

FreeRDP przed wersją 3.27.0 zawiera podatność w freerdp_image_copy_from_icon_data w libfreerdp/codec/color.c, gdzie obliczenie nWidth pomnożone przez nHeight pomnożone przez FreeRDPGetBytesPerPixel(format) jest wykonywane w arytmetyce 32-bitowej. Złośliwy serwer RDP może wysłać aktualizację RAIL TS_ICON_INFO o wymiarach takich jak 32768 na 32768 i 32 bity na piksel, co powoduje zawinięcie obliczenia rozmiaru, omijając sprawdzenie granic cbBitsColor przed odczytem przez freerdp_image_copy_no_overlap danych ikony kontrolowanych przez atakującego. Dotyczy to klientów RemoteApp korzystających z podatnej ścieżki biblioteki, podczas gdy xfreerdp ma zabezpieczenie po stronie wywołującego. Problem naprawiono w wersji 3.27.0.

FreeRDP przed wersją 3.27.0 zawiera podatność w funkcji glyph_cache_get w libfreerdp/cache/glyph.c, która sprawdza, czy indeks jest większy niż cache->number zamiast większy lub równy. Złośliwy serwer RDP może użyć powtórzenia GLYPH_FRAGMENT_USE w update_process_glyph_fragments, aby domyślna pamięć podręczna otrzymała indeks 254, gdy cache->number wynosi 254, co powoduje odczyt jednego wskaźnika poza tablicą entries i jego dereferencję jako glif. Może to spowodować awarię klienta i potencjalnie ujawnić sąsiednie dane sterty. Problem naprawiono w wersji 3.27.0.