Katalog podatności CVE

W jądrze Linuxa naprawiono podatność związaną z warunkiem wyścigu w funkcjach host1x_syncpt_alloc() i host1x_syncpt_put(). Zastosowanie kref_put_mutex() zamiast kref_put() z ręcznym blokowaniem mutexa eliminuje ten problem.

W jądrze Linuxa usunięto uszkodzony sterownik I2C MOST, który był nieaktywny przez pięć lat. Zmiana ta ma na celu poprawę stabilności systemu poprzez eliminację nieużywanego kodu.

W jądrze Linuksa zidentyfikowano podatność związana z wyciekiem pamięci w funkcji hfcsusb_probe(). Problem występuje, gdy setup_instance() kończy się błędem, co prowadzi do niezwolnienia pamięci przydzielonej dla ctrl_urb.

W jądrze Linuxa rozwiązano podatność związaną z używaniem RCU w funkcjach blk_mq_[un]quiesce_tagset() zamiast blokady set->tag_list_lock. Funkcje blk_mq_{add,del}_queue_tag_set() dodają i usuwają kolejki z tagsetu, zapewniając, że tagset i kolejki są oznaczone jako współdzielone, gdy są używane przez dwa.

W jądrze Linuxa rozwiązano podatność związaną z problemem użycia po zwolnieniu (UAF) w funkcji recv_work podczas wykonywania NBD_CLEAR_SOCK i NBD_CMD_RECONFIGURE. Problem ten występuje w kontekście zarządzania referencjami konfiguracji.

W jądrze Linuxa rozwiązano podatność, która polegała na zmianie wywołania 'BUG()' na 'ocfs2_error()' w funkcji '__ocfs2_move_extent()'. Zmiana ta ma na celu uniknięcie awarii całego jądra w przypadku uszkodzenia systemu plików.

W jądrze Linuxa naprawiono podatność związaną z wyścigiem przy zapisie bitów w funkcji btrfs_clear_space_info_full(). Problem dotyczy porządkowania barier pamięci, które nie mają zastosowania do pól bitowych, co może prowadzić do nieprzewidywalnych zachowań.

W jądrze Linuxa naprawiono podatność związaną z dereferencją wskaźnika NULL w ścieżce błędu routingu IPv4. Problem występował w funkcji __ip_vs_get_out_rt(), która wywoływała dst_link_failure() bez upewnienia się, że skb->dev jest ustawione.

W jądrze Linuxa naprawiono podatność związaną z przypisaniem MCS dla peerów w module ath11k. W funkcji ath11k_wmi_send_peer_assoc_cmd() transmitowany MCS peer'a był wysyłany do oprogramowania układowego jako MCS odbierany, co naruszało definicję oprogramowania układowego.

W jądrze Linuxa zidentyfikowano podatność związaną z użyciem po zwolnieniu pamięci w funkcji nbd_genl_connect. Problem występuje podczas wykonywania poleceń NBD_CMD_CONNECT i NBD_CLEAR_SOCK.

W jądrze Linuxa zidentyfikowano podatność związaną z brakiem synchronizacji dostępu do listy regulator_supply_alias_list. Funkcje regulator_supply_alias(), regulator_register_supply_alias() oraz regulator_unregister_supply_alias() nie stosowały odpowiednich mechanizmów blokujących.

W jądrze Linuxa zidentyfikowano podatność w funkcji detect_stream_formats(), która odczytuje wartość stream_count bez jej walidacji. Może to prowadzić do nadpisania pamięci poza przydzielonym obszarem.

W cifs-utils przed wersją 6.4 występuje przepełnienie bufora na stosie w plikach cifskey.c lub cifscreds.c, co może umożliwić zdalnym atakującym osiągnięcie nieokreślonego wpływu poprzez nieznane wektory.

W funkcji _bfd_elf_slurp_version_tables() w pliku bfd/elf.c wykryto potencjalne przepełnienie bufora oparte na stercie. Może to prowadzić do utraty dostępności.

Protokół SSL, używany w niektórych konfiguracjach systemu Microsoft Windows oraz przeglądarek internetowych takich jak Microsoft Internet Explorer, Mozilla Firefox, Google Chrome i Opera, szyfruje dane przy użyciu trybu CBC z łańcuchowymi wektorami inicjalizacyjnymi. To umożliwia atakującym typu man-in-the-middle uzyskanie niezaszyfrowanych danych HTTP.

Klasa PEAR_REST w pliku REST.php w PEAR w PHP do wersji 5.6.0 umożliwia lokalnym użytkownikom zapis do dowolnych plików poprzez atak symlink na plik (1) rest.cachefile lub (2) rest.cacheid w katalogu /tmp/pear/cache/, związane z funkcjami retrieveCacheFirst i useLocalCache.

Podatność CVE-2016-2781 dotyczy narzędzia chroot w GNU coreutils, które przy użyciu opcji --userspec pozwala lokalnym użytkownikom na ucieczkę do sesji nadrzędnej poprzez spreparowane wywołanie ioctl TIOCSTI, które wprowadza znaki do bufora wejściowego terminala.

Wszystkie wersje AppArmor mają przypadkowo rozszerzone zasady montowania podczas kompilacji. To może prowadzić do niezamierzonego dostępu do zasobów systemowych.

Podatność na atak DoS istnieje w serwerach Engine.IO / Socket.IO, które umożliwiają uaktualnienia transportu. Negocjacja wersji protokołu Engine.IO odbywa się podczas początkowego uzgadniania i jest przechowywana w sesji, ale nowo utworzony transport, w tym transport uaktualnienia WebSocket, może być wykorzystany do przeciążenia serwera.

Wersje XML::Parser do 2.45 dla Perla mogą powodować przepełnienie wstępnie przydzielonego rozmiaru bufora, co prowadzi do uszkodzenia sterty (podwójne zwolnienie lub uszkodzenie) oraz awarii aplikacji. Funkcja parse_stream() w Expat.xs może przepełnić bufor wejściowy XML z powodu zwracania przez funkcję read() z Perla zdekodowanych znaków.