Katalog podatności CVE

W vLLM przed wersją 0.26.0 funkcja validation_exception_handler w vllm/entrypoints/openai/server_utils.py konwertuje obiekty FastAPI RequestValidationError za pomocą str(exc), a sanitize_message w vllm/entrypoints/utils.py nie usuwa ścieżek plików w stylu traceback, co pozwala nieuwierzytelnionym żądaniom z nieprawidłowym JSON do /v1/chat/completions, /v1/completions, /tokenize i /detokenize na ujawnienie nazwy użytkownika systemu, ścieżek domowych i środowisk wirtualnych, wersji Pythona, wewnętrznej struktury pakietów, numerów linii i nazw handlerów endpointów. Problem naprawiono w wersji 0.26.0.

Netty przed wersjami 4.1.136.Final i 4.2.16.Final nie zwalniał obiektów ByteBuf w kodzie DNS, gdy nieprawidłowa nazwa domeny została odrzucona przez IDN.toASCII() lub encodeDomainName(). Zdalne pakiety DNS mogą stopniowo wyciekać pamięć bezpośrednią, prowadząc do odmowy usługi.

Oh My Posh przed wersją 29.35.1 nie usuwa znaków kontrolnych terminala (takich jak ESC, BEL, CSI, OSC) z nazw katalogów i metadanych Git podczas renderowania promptu. Umożliwia to wstrzyknięcie sekwencji sterujących terminala, co może prowadzić do nadpisania schowka, spoofowania promptu lub ekranu, manipulacji tytułem okna lub zakłócenia działania terminala.

rsync w wersjach od 3.1.0 do przed 3.5.0 zawiera podatność na przepełnienie liczby całkowitej ze znakiem w implementacji limitu czasu I/O. Atakujący może wysłać wiadomości MSG_IO_TIMEOUT z wartościami niedodatnimi, co powoduje zawinięcie zmiennej limitu czasu i trwałe wyłączenie limitów czasu połączeń, umożliwiając utrzymywanie bezczynnych połączeń i wyczerpanie zasobów.

rsync w wersjach od 3.0.0 do przed 3.5.0 zawiera podatność na dereferencję wskaźnika null w procesie potomnym demona. Zdalny atakujący może wysłać listę plików, której pierwszy wpis jest wpisem kropkowym niebędącym katalogiem, co powoduje dereferencję nieprawidłowego wskaźnika i zakończenie połączenia klienta.

rsync w wersji 3.2.3 przed 3.5.0 zawiera podatność na zapis poza zakresem w funkcji parse_size_arg(). Wartość zwracana przez snprintf() jest używana bezpośrednio jako indeks tablicy bez sprawdzenia granic, co może prowadzić do zapisu poza pamięcią .bss i jej uszkodzenia.

Nieprawidłowa wiadomość żądania połączenia Bluetooth może spowodować wyciek potencjalnie wrażliwych informacji w układach RS9116W/SiWx917.

Nieprawidłowo sformułowana wiadomość żądania połączenia Bluetooth może spowodować wyciek potencjalnie wrażliwych informacji z modułu BT122. Podatność opisana jest jako B-E4 w powiązanej publikacji.

Moduł BT122 przestaje nadawać (advertising) po otrzymaniu zwykłej wiadomości 'pause encryption response', co prowadzi do odmowy usługi. Podatność opisana jest jako B-E2 w powiązanej publikacji.

rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność na wyścig z dowiązaniami symbolicznymi w logice skanowania katalogów nadawcy, umożliwiającą atakującemu wymuszenie na nadawcy wyliczenia i transferu plików spoza zamierzonego poddrzewa katalogu głównego modułu. Atakujący, którzy mogą tworzyć lub manipulować dowiązaniami symbolicznymi w ścieżce skanowanego drzewa, mogą podmienić dowiązanie na wpis katalogu wskazujący poza katalog główny modułu między wywołaniem lstat() a opendir(), ujawniając pliki poza zamierzonym katalogiem głównym.

rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność na wyścig z dowiązaniami symbolicznymi w funkcji --remove-source-files, umożliwiającą atakującym z dostępem do tworzenia dowiązań symbolicznych spowodowanie usunięcia dowolnych plików. Atakujący mogą atomowo podmienić dowiązanie symboliczne na plik źródłowy między zakończeniem transferu a wywołaniem unlink(), powodując, że rsync usunie cel dowiązania zamiast zamierzonego pliku źródłowego.

rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność na wyścig z dowiązaniami symbolicznymi, która umożliwia lokalnym atakującym spowodowanie zastosowania przez rsync dowolnych list ACL lub rozszerzonych atrybutów do nieprzeznaczonych plików poprzez podmianę dowiązania symbolicznego w przewidywalnej ścieżce docelowej między zapisem pliku a wywołaniem acl_set_file() lub lsetxattr(). Atakujący mogą wykorzystać to okno czasowe do przekierowania zastosowania ACL i atrybutów rozszerzonych przez spreparowane dowiązanie do plików poza zamierzonym drzewem docelowym, potencjalnie nadając podwyższone uprawnienia i umożliwiając lokalną eskalację uprawnień.

rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność polegającą na pomyleniu uprawnień w podprocesie name-converter podczas mapowania uid/gid. Atakujący lokalnie może wpłynąć na odpowiedzi name-converter, aby zwracał puste wartości, co rsync interpretuje jako poprawne rozwiązanie na uid/gid 0 (root), co prowadzi do przypisania własności root do przesyłanych plików.

rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność na wyścig z dowiązaniami symbolicznymi w przemierzaniu drzewa źródłowego nadawcy, umożliwiającą atakującemu, który może manipulować katalogiem nadrzędnym drzewa źródłowego, przekierowanie odczytów plików do nieprzeznaczonych ścieżek. Atakujący mogą atomowo podmienić składnik katalogu nadrzędnego na dowiązanie symboliczne wskazujące poza katalog główny źródła między rozwiązywaniem ścieżki a operacjami otwierania pliku, aby ujawnić zawartość plików spoza zamierzonego katalogu głównego transferu.

rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność na wyścig typu time-of-check to time-of-use (TOCTOU) w obsłudze katalogu docelowego odbiorcy w trybie niedemonicznym, umożliwiającą atakującemu, który może manipulować składnikami nadrzędnymi ścieżki docelowej, przekierowanie zapisów plików do nieprzeznaczonych lokalizacji. Atakujący mogą podmienić dowiązanie symboliczne na składnik ścieżki docelowej między rozwiązywaniem ścieżki a wywołaniem chdir(), powodując, że katalog roboczy odbiorcy zostanie ustanowiony poza zamierzonym drzewem docelowym, przez co kolejne zapisy plików względnych trafią do nieprzeznaczonych lokalizacji w systemie plików.

rsync przed wersją 3.5.0 zawiera błąd logiczny w obsłudze --max-alloc, który umożliwia nadawcy lub ustawieniu konfiguracji --max-alloc=0 całkowite wyłączenie kontroli poprawności alokacji zamiast egzekwowania limitu zerowego. Atakujący mogą wykorzystać tę wadę, aby spowodować, że odbiorca podejmie nieograniczone alokacje pamięci dla list plików i struktur danych, potencjalnie wyczerpując dostępną pamięć i powodując odmowę usługi.

rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność na odczyt poza zakresem w logice dopasowywania bloków po stronie nadawcy, umożliwiającą złośliwemu odbiorcy wywołanie dostępu do pamięci przed początkiem przydzielonego bufora poprzez wysłanie spreparowanego bloku sumy kontrolnej o długości zero. Atakujący mogą wysłać specjalnie spreparowany zestaw sum kontrolnych zawierający blok o zerowej długości, aby spowodować obliczenie ujemnego przesunięcia podczas obliczania delty, co prowadzi do odczytu poza zakresem pamięci bufora danych pliku po stronie nadawcy.

Rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność związaną z nieprawidłowym przetwarzaniem ścieżek, która pozwala złośliwemu nadawcy rozszerzyć zakres operacji --delete poza zamierzone poddrzewo docelowe. Atakujący może wykorzystać wiele wariantów, w tym reklasyfikację katalogów nadrzędnych, konstrukcję syntetycznej ścieżki głównej, zachowanie starszego protokołu poniżej wersji 30 oraz obsługę katalogu niebędącego katalogiem głównym, aby spowodować usunięcie plików poza autoryzowanym katalogiem docelowym.

Rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność polegającą na wstrzyknięciu znaku nowej linii w interfejsie mapowania uid/gid, która pozwala lokalnym atakującym na sfałszowanie komunikatów protokołu poprzez tworzenie nazw użytkowników lub grup zawierających znaki nowej linii. Atakujący mogą wstrzyknąć złośliwe znaki nowej linii do nazw przesyłanych w protokole liniowym, co powoduje, że demon rsync przetwarza dane wpływające na logikę mapowania uid/gid jako prawidłowe dane wejściowe.

Rsync przed wersją 3.5.0 zawiera podatność polegającą na obejściu reguł filtrów, która pozwala uwierzytelnionym klientom na nadpisanie ograniczeń filtrów na poziomie modułu poprzez dostarczenie złośliwych dyrektyw --filter merge. Atakujący mogą wstrzyknąć dyrektywy scalania plików po stronie klienta podczas oceny filtrów, aby wprowadzić reguły, które zastępują ograniczenia na poziomie modułu demona, uzyskując dostęp do plików, które filtr modułu miał wykluczyć.