Katalog podatności CVE

Podatność w BOSH umożliwia lokalnemu atakującemu kradzież poświadczeń Basic-auth lub przekierowanie żądań tokenów UAA poprzez atak MITM. Metody HttpRequestHelper#create_async_endpoint i #send_http_get_request_synchronous na stałe ustawiają OpenSSL::SSL::VERIFY_NONE, co pozwala przechwycić ruch między bosh-monitor a dyrektorem BOSH lub UAA i ukraść poświadczenia.

Atak typu man-in-the-middle w sieci między nats-sync a dyrektorem BOSH może ukraść poświadczenia dyrektora (nagłówek Basic auth lub tajny klucz klienta UAA) oraz manipulować listą maszyn wirtualnych zapisywaną w pliku autoryzacji NATS. Skradzione poświadczenia dają dostęp administracyjny do dyrektora. Funkcja UsersSync#bosh_api_response_body tworzy klienta Net::HTTP z verify_mode = OpenSSL::SSL::VERIFY_NONE dla każdego wywołania dyrektora (/info, /deployments, /deployments/<name>/vms). Dotyczy wszystkich wersji BOSH przed v282.1.9 (włącznie); naprawione w v282.1.9 lub nowszej.

Słaba losowość / niebezpieczna kryptografia (CWE-338) w Get-RandomPassword w BOSH-Ecosystem / windows-utilities-release pozwala atakującemu sieciowemu oszacować czas uruchomienia maszyny wirtualnej i zrekonstruować małą listę kandydatów do odzyskania hasła Administratora.

W BOSH (wszystkie wersje przed v282.1.12) funkcja PackagePersister.validate_tgz buduje polecenie powłoki z nazwą pakietu pochodzącą z pliku release.MF bez escapowania. Walidacja Sequel (VALID_ID) jest wykonywana po wywołaniu powłoki, więc atakujący może wstrzyknąć polecenia powłoki przez metaznaki w nazwie pakietu.

Wtyczka SP Project & Document Manager dla WordPress do wersji 4.71 ma brak sprawdzania uprawnień w funkcji view_file. Niezalogowani atakujący mogą odczytać metadane plików i uzyskać linki do pobrania dowolnych plików w folderach projektów, które mogą zawierać poufne informacje. Brama autoryzacji używa zanegowanego nonce OR z kontrolami uprawnień, co pozwala na ominięcie wszystkich kontroli.

W systemie ealpha072 Student-Management-System wykryto podatność w pliku admin/config.php komponentu Administrative Backend. Problem polega na nieprawidłowym uwierzytelnianiu, co umożliwia zdalny atak. Exploit jest publicznie dostępny.

Active IQ OneCollect w wersji 2.7.3 zawiera zakodowane na stałe dane uwierzytelniające, które mogą umożliwić uwierzytelnionemu atakującemu z niskimi uprawnieniami wykonanie nieautoryzowanych operacji AutoSupport.

Active IQ Config Advisor w wersji 6.7.3 zawiera zakodowane na stałe dane uwierzytelniające, które mogą umożliwić uwierzytelnionemu atakującemu z niskimi uprawnieniami wykonanie nieautoryzowanych operacji AutoSupport.

Podatność na fałszowanie żądań po stronie serwera (SSRF) w funkcji RestTemplate.getForEntity w pliku RestTemplateUtil.java w systemie crmeb_java 1.4. Atakujący może zdalnie manipulować argumentem URL w endpointcie base64 Qrcode, co prowadzi do nieautoryzowanych żądań serwerowych.

Produkt Acronis DeviceLock DLP dla Windows przed buildem 9.0.15051.93227 jest podatny na lokalną eskalację uprawnień poprzez przejęcie DLL (DLL hijacking).

Podatność na eskalację uprawnień lokalnych spowodowana przejęciem biblioteki DLL. Dotyczy produktu Acronis DeviceLock DLP (Windows) przed build 9.0.15051.93227.

Podatność na eskalację uprawnień lokalnych przez przechwycenie pliku EXE w produkcie Acronis DeviceLock DLP (Windows) przed buildem 9.0.15051.93227.

Podatność w Acronis DeviceLock DLP (Windows) przed build 9.0.15051.93227 umożliwia lokalną eskalację uprawnień z powodu nadmiernych uprawnień przypisanych do procesów potomnych.

Wersja 3.0.7 rozszerzenia Chrome Securly używa przestarzałego skrótu SHA-1 do dopasowywania adresów URL CSAM IWF (25 020 skrótów) i listy blokowania CIPA (12 352 skrótów).

Rozszerzenie Securly Chrome w wersji 3.0.7 pobiera config.json przez HTTP i kompiluje wzorce dostarczone przez serwer jako wyrażenia regularne JavaScript za pomocą new RegExp() bez walidacji złożoności. Atakujący w ścieżce sieciowej może wstrzyknąć wzorce powodujące katastrofalne cofanie (backtracking), prowadzące do odmowy usługi podczas przeglądania.

Rozszerzenie Chrome Securly w wersji 3.0.7 używa funkcji EVP_BytesToKey z algorytmem MD5 i pojedynczą iteracją do szyfrowania AES. MD5 jest złamany od 2004 roku, a pojedyncza iteracja nie zapewnia rozciągania klucza, co osłabia szyfrowanie.

Rozszerzenie Securly dla Chrome w wersji 3.0.7 dynamicznie rejestruje skrypt content13.min.js jako skrypt treści, który nie jest zadeklarowany w manifest.json i omija statyczną kontrolę bezpieczeństwa Chrome Web Store. Skrypt uruchamia się na wszystkich adresach URL, natychmiast ukrywa całą zawartość strony, tworzy nakładkę na cały ekran, wstrzymuje wszystkie filmy i przywraca zawartość dopiero po potwierdzeniu przez serwis worker, że strona przeszła filtrowanie. Jeśli serwery Securly są nieosiągalne, strony pozostają ukryte na czas nieokreślony.

Wersja 3.0.7 rozszerzenia Securly Chrome udostępnia wiele publicznie dostępnych endpointów, które pozwalają na nieuwierzytelniony dostęp do wrażliwych danych. Ujawnione informacje to skróty SHA-1 zaciemnione prostym szyfrem Cezara, który można łatwo odwrócić.

Wersja 3.0.7 rozszerzenia Securly Chrome zawiera zakodowane na stałe, jawne hasła AES w pliku securly.min.js. Klucze te deszyfrują dane słów kluczowych alertów kryzysowych oraz dane witryn interwencyjnych.

Rozszerzenie Chrome Securly w wersji 3.0.7 pobiera pliki JSON zawierające słowa kluczowe alertów kryzysowych i reguły filtrowania przez nieszyfrowany protokół HTTP za pomocą Fetch API. Inne endpointy w tym samym rozszerzeniu poprawnie pobierają dane IWF i CIPA przez HTTPS, co wskazuje na niespójną implementację TLS.