Katalog podatności CVE

Nieokreślona podatność w komponencie U3D w Adobe Reader i Acrobat w wersjach 10.1.1 i wcześniejszych na systemach Windows i Mac OS X oraz w Adobe Reader 9.x do 9.4.6 na systemach UNIX, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieznane wektory. Podatność była wykorzystywana w atakach w grudniu 2011 roku.

Przepełnienie całkowitej liczby w implementacji TCP/IP w systemach Microsoft Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2, R2, R2 SP1 oraz Windows 7 Gold i SP1 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez wysłanie sekwencji spreparowanych pakietów UDP do zamkniętego portu.

Nieokreślona podatność w komponencie Java Runtime Environment w Oracle Java SE JDK i JRE 7 oraz 6 Update 27 i wcześniejszych pozwala zdalnym, nieufnym aplikacjom Java Web Start oraz nieufnym apletom Java wpływać na poufność, integralność i dostępność poprzez nieznane wektory związane z skryptowaniem.

Funkcja NSPLookupServiceNext w kliencie Microsoft Forefront Threat Management Gateway (TMG) 2010 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone żądania, co jest znane jako 'Podatność na uszkodzenie pamięci klienta TMG Firewall'.

Podatność w DNSAPI.dll w kliencie DNS systemów Microsoft Windows XP, Windows Server 2003, Windows Vista, Windows Server 2008 oraz Windows 7 pozwala na niewłaściwe przetwarzanie zapytań DNS. Umożliwia to zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowane zapytanie LLMNR lub aplikację.

W Exim przed wersją 4.70 występuje przepełnienie bufora oparte na stercie w funkcji string_vformat, co pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu. Atak wymaga sesji SMTP z dwoma poleceniami MAIL oraz dużą wiadomością zawierającą spreparowane nagłówki.

OpenSSH w wersji 5.6 i wcześniejszych, przy włączonym J-PAKE, nieprawidłowo weryfikuje publiczne parametry w protokole J-PAKE. To pozwala zdalnym atakującym na ominięcie konieczności znajomości wspólnego sekretu i pomyślne uwierzytelnienie się, wysyłając spreparowane wartości w każdej rundzie protokołu.

OpenSSL w systemie Apple Mac OS X 10.6.x przed wersją 10.6.5 nieprawidłowo wykonuje operacje arytmetyczne, co pozwala zdalnym atakującym na obejście uwierzytelniania certyfikatów X.509 za pomocą dowolnego certyfikatu wydanego przez wiarygodny urząd certyfikacji.

Google Chrome w wersjach przed 7.0.517.44 nieprawidłowo obsługuje typy danych obiektów zdarzeń, co pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie innego nieokreślonego wpływu za pomocą nieznanych wektorów.

WebKit, używany w Google Chrome przed wersją 7.0.517.44 oraz webkitgtk przed wersją 1.2.6, uzyskuje dostęp do obiektu ramki po jego zniszczeniu. To może umożliwić zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie inny nieokreślony wpływ za pomocą nieznanych wektorów.

WebM libvpx (znany jako VP8 Codec SDK) przed wersją 0.9.5, używany w Google Chrome przed wersją 7.0.517.44, umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) lub potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez nieprawidłowe ramki.

W Google Chrome przed wersją 7.0.517.44 na systemie Linux występuje wiele przepełnień całkowitych, które mogą być wykorzystane przez zdalnych atakujących do spowodowania odmowy usługi lub potencjalnie innych nieokreślonych skutków za pomocą spreparowanej czcionki.

Podatność typu use-after-free w przeglądarce Google Chrome przed wersją 7.0.517.44 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie innych nieokreślonych skutków poprzez manipulację wyborami tekstu.

Podatność typu use-after-free w WebKit, używanym w Google Chrome przed wersją 7.0.517.44 oraz webkitgtk przed wersją 1.2.6, umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie innego nieokreślonego wpływu poprzez wektory związane z edytowaniem tekstu.

W pliku ipp.c w cupsd w CUPS 1.4.4 i wcześniejszych wersjach nieprawidłowo alokowana jest pamięć dla wartości atrybutów z nieprawidłowymi typami danych, co pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi (use-after-free i awaria aplikacji) lub potencjalne wykonanie dowolnego kodu za pomocą spreparowanego żądania IPP.

Podatność w Mozilla Firefox, Thunderbird i SeaMonkey umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez błędy związane z obsługą JavaScript. Problemy te dotyczą metod takich jak nsCSSFrameConstructor::ContentAppended oraz appendChild, co prowadzi do uszkodzenia pamięci.

Google Chrome w wersjach przed 7.0.517.41 nieprawidłowo obsługuje mapy elementów, co pozwala zdalnym atakującym na wywołanie odmowy usługi lub potencjalnie inne nieokreślone skutki związane z 'przestarzałymi elementami'.

Implementacja piaskownicy w Google Chrome przed wersją 7.0.517.41 na systemie Linux nie ogranicza prawidłowo procesów roboczych, co może umożliwić zdalnym atakującym obejście zamierzonych ograniczeń dostępu za pomocą nieokreślonych wektorów.

Google Chrome w wersjach przed 7.0.517.41 na systemie Linux nie ustawia poprawnie zmiennej środowiskowej PATH, co może prowadzić do nieokreślonych skutków i wektorów ataku.

Implementacja protokołu SPDY w Google Chrome przed wersją 6.0.472.62 nie zarządza poprawnie buforami, co może umożliwić zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu za pomocą nieokreślonych wektorów.