Katalog podatności CVE

Silnik skryptowy Groovy w Elasticsearch przed wersją 1.3.8 oraz w wersjach 1.4.x przed 1.4.3 umożliwia zdalnym atakującym ominięcie mechanizmu ochrony piaskownicy i wykonanie dowolnych poleceń powłoki za pomocą spreparowanego skryptu.

Podatność typu use-after-free w Adobe Flash Player przed wersją 13.0.0.269 oraz 14.x do 16.x przed wersją 16.0.0.305 na systemach Windows i OS X oraz przed wersją 11.2.202.442 na Linuksie, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory. W lutym 2015 roku była wykorzystywana w atakach w sieci.

Nieokreślona podatność w Adobe Flash Player do wersji 13.0.0.262 oraz 14.x, 15.x i 16.x do wersji 16.0.0.287 na systemach Windows i OS X oraz do wersji 11.2.202.438 na Linuxie, która umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieznane wektory. Wykorzystano ją w praktyce w styczniu 2015 roku.

Funkcja findMacroMarker w parserLib.pas w Rejetto HTTP File Server (HFS) w wersjach 2.3x przed 2.3c umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych programów poprzez użycie sekwencji %00 w akcji wyszukiwania.

GNU Bash w wersji do 4.3 bash43-025 przetwarza końcowe ciągi po nieprawidłowych definicjach funkcji w wartościach zmiennych środowiskowych, co pozwala zdalnym atakującym na zapis do plików lub potencjalnie inne nieznane skutki poprzez spreparowane środowisko. Przykłady obejmują wykorzystanie funkcji ForceCommand w OpenSSH sshd oraz modułów mod_cgi i mod_cgid w serwerze Apache HTTP.

GNU Bash w wersji do 4.3 przetwarza dodatkowe ciągi po definicjach funkcji w wartościach zmiennych środowiskowych, co pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowane środowisko. Przykłady obejmują wykorzystanie funkcji ForceCommand w OpenSSH sshd oraz modułów mod_cgi i mod_cgid w serwerze Apache HTTP.

Adobe Reader i Acrobat w wersjach 10.x przed 10.1.11 oraz 11.x przed 11.0.08 na systemie Windows umożliwiają atakującym obejście mechanizmu ochrony piaskownicy, co pozwala na wykonanie kodu natywnego w uprzywilejowanym kontekście, poprzez nieokreślone wektory.

SNMPConfig.php w konsoli zarządzania w Symantec Web Gateway (SWG) przed wersją 5.2.1 pozwala zdalnym atakującym na wykonywanie dowolnych poleceń za pomocą nieokreślonych wektorów.

Podatność typu use-after-free w funkcji nsHostResolver::ConditionallyRefreshRecord w libxul.so w Mozilla Firefox przed wersją 29.0, Firefox ESR 24.x przed 24.5, Thunderbird przed 24.5 oraz SeaMonkey przed 2.26, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci sterty) poprzez wektory związane z rozwiązywaniem hostów.

Funkcja nsXBLProtoImpl::InstallImplementation w Mozilla Firefox przed wersją 29.0, Firefox ESR 24.x przed 24.5, Thunderbird przed 24.5 oraz SeaMonkey przed 2.26 nie sprawdza poprawnie, czy obiekty są obiektami XBL. To umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie awarii usługi (przepełnienie bufora) za pomocą spreparowanego kodu JavaScript.

Podatność typu use-after-free w Microsoft Internet Explorer od wersji 6 do 11 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez wektory związane z funkcją CMarkup::IsConnectedToPrimaryMarkup. Problem ten był wykorzystywany w atakach w kwietniu 2014 roku.

Podatność na przejście do katalogu w NTWebServer w InduSoft Web Studio 7.1 przed SP2 Patch 4 umożliwia zdalnym atakującym odczyt administracyjnych haseł z plików APP, co może prowadzić do wykonania dowolnego kodu.

W wersjach Mozilla Firefox przed 28.0, Firefox ESR 24.x przed 24.4, Thunderbird przed 24.4 oraz SeaMonkey przed 2.25 występuje luka, która nie weryfikuje długości tablicy docelowej przed operacją kopiowania. To pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi poprzez nieprawidłowe użycie klasy TypedArrayObject.

Wersje Mozilla Firefox przed 28.0, Firefox ESR 24.x przed 24.4, Thunderbird przed 24.4 oraz SeaMonkey przed 2.25 umożliwiają zdalnym atakującym ominięcie blokady okienek popup za pomocą nieokreślonych wektorów.

Implementacja Web IDL w Mozilla Firefox przed wersją 28.0, Firefox ESR 24.x przed wersją 24.4, Thunderbird przed wersją 24.4 oraz SeaMonkey przed wersją 2.25 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu JavaScript z uprawnieniami chrome poprzez użycie fragmentu IDL do wywołania funkcji window.open.

Funkcja gfxContext::Polygon w libxul.so w Mozilla Firefox przed wersją 28.0, Firefox ESR 24.x przed 24.4, Thunderbird przed 24.4 oraz SeaMonkey przed 2.25 umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie wrażliwych informacji z pamięci procesu, spowodowanie odmowy usługi (odczyt poza zakresem i awaria aplikacji) lub potencjalne obejście polityki Same Origin poprzez wektory związane z renderowaniem wielokątów MathML.

Wiele nieokreślonych podatności w silniku przeglądarki w Mozilla Firefox przed wersją 28.0, Firefox ESR 24.x przed wersją 24.4, Thunderbird przed wersją 24.4 oraz SeaMonkey przed wersją 2.25 może umożliwić zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i awaria aplikacji) lub potencjalne wykonanie dowolnego kodu.

Podatność na wstrzykiwanie SQL w mod_mysql_vhost.c w lighttpd przed wersją 1.4.35 umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń SQL poprzez nazwę hosta, związane z request_check_hostname.

Podatność typu use-after-free w funkcji imgRequestProxy w przeglądarkach Mozilla Firefox przed wersją 27.0, Firefox ESR 24.x przed wersją 24.3, Thunderbird przed wersją 24.3 oraz SeaMonkey przed wersją 2.24. Umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wartości Content-Type dla danych obrazów.

Wiele nieokreślonych podatności w silniku przeglądarki w Mozilla Firefox przed wersją 27.0, Firefox ESR 24.x przed wersją 24.3, Thunderbird przed wersją 24.3 oraz SeaMonkey przed wersją 2.24 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i awaria aplikacji) lub potencjalne wykonanie dowolnego kodu za pomocą nieznanych wektorów.