Katalog podatności CVE

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 wyprowadza klucz wrap dla zdalnego pieprzu używając niesolonego HKDF-SHA256 lub gołego SHA-256 hasła, co powoduje identyczne klucze dla wszystkich użytkowników i plików. Atakujący z dostępem do zaszyfrowanych bloków pieprzu mogą prekomputować słownik i przeprowadzić ataki offline na hasła w całej flocie.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 przechowuje niezaszyfrowany hash SHA-256 tekstu jawnego w nagłówku pliku. Atakujący bez hasła może odczytać ten hash, aby potwierdzić zgadywane teksty jawne offline lub identyfikować identyczne teksty jawne w różnych zaszyfrowanych plikach.

openssl_encrypt (pakiet pip openssl-encrypt) w wersjach 1.4.8 i starszych przechowuje klucz prywatny klienta mTLS w postaci jawnej w pliku SharedPreferences o uprawnieniach 0644, dostępnym dla wszystkich użytkowników. Lokalny atakujący z dostępem do systemu plików może odczytać ten klucz. Wersja 1.4.9 zapisuje PEM w dedykowanym pliku 0600 i usuwa stare wartości.

OpenRemote przed wersją 1.28.0 zawiera podatność na ujawnienie informacji między domenami w API REST powiadomień. Administratorzy dzierżawy mogą odczytać wysłane powiadomienia wszystkich dzierżaw, w tym treści wiadomości, wysyłając żądanie GET bez parametrów do punktu końcowego powiadomień.

AVideo przed wersją 24.0 zawiera podatność na fałszowanie żądań po stronie serwera (SSRF) w funkcji isSSRFSafeURL, która nie wyodrębnia osadzonych adresów IPv4 z formatów przejściowych IPv6 (NAT64, 6to4, Teredo). Nieuwierzytelnieni atakujący mogą ominąć ochronę SSRF przez punkt końcowy LiveLinks, aby dotrzeć do wewnętrznych usług i punktów końcowych metadanych chmury.

Baserow wysyła źródło danych Application Builder bez sprawdzania wyniku kontroli uprawnień. Widoki dispatch i record-name są zadeklarowane z klasą uprawnień, która dopuszcza każdego wywołującego, a kontrola uprawnień nie powoduje przerwania wykonania. Nieuwierzytelnione żądanie może otrzymać wiersze i pola ze źródła danych, a identyfikatory są małymi liczbami całkowitymi, które można enumerować. Wersja 2.3.1 przekazuje raise_exception do tego samego wywołania.

Narzędzie execute_ruby jest udokumentowane jako sandbox Ruby tylko do odczytu, ale jego lista blokad nie obejmuje punktów wejścia spawn w bibliotece pseudo-terminala. Normalne wywołanie narzędzia może uruchomić powłokę i wykonać komendy jako konto serwera. Wersja 1.6.1 ogranicza dozwolone require i blokuje dynamiczne wywołania, a 2.0.0 usuwa narzędzie.

Narzędzie get-html-skeleton pobierało URL podany przez wywołującego po sprawdzeniu tylko składni. Walidacja nie sprawdzała nazwy hosta ani adresu, na który wskazuje, więc adresy loopback, link-local i prywatne były dozwolone, w tym adresy metadanych instancji chmury. Każdy wywołujący serwer MCP mógł odczytać wynik żądania do wewnętrznego punktu końcowego. Wersja 0.9.12 usuwa narzędzie.

Middleware proxy w inspectorze mcp-use przekazuje żądania do miejsca docelowego wskazanego przez wywołującego, bez sprawdzania hosta. Adresy loopback, link-local i prywatne były akceptowane, a walidacja nie była ponownie stosowana do przekierowań. Wywołujący mógł sprawić, że serwer wyśle żądania do adresów dostępnych tylko z hosta i odczytać odpowiedzi. Obecny kod sprawdza adresy przed proxy i ogranicza liczbę przekierowań.

W gemie resolv przed wersją 0.7.2 dla Ruby, podczas dekodowania odpowiedzi DNS, dla każdego nieznanego rekordu (typ, klasa) lub SvcParamKey generowana jest nowa klasa, która jest trwale rejestrowana jako stała i w hashach, co powoduje nieograniczony wzrost pamięci. Atakujący kontrolujący odpowiedzi DNS może wysłać odpowiedź z tysiącami nieznanych typów, powodując trwały wzrost pamięci procesu, który nie jest odzyskiwany przez GC.

APITable do wersji 1.13.0-beta.1 oznacza endpointy getUserHistories i closePausedUserAccount jako wymagające logowania = false. ResourceInterceptor honoruje tę adnotację, pomijając walidację sesji, a brama nginx przekazuje wszystkie żądania /api do backendu. Nieuwierzytelniony atakujący może wyliczyć konta w okresie karencji i zamknąć je, usuwając dane konta i uniemożliwiając odzyskanie.

Mechanizm sandboxa Twig w Craft CMS jest skonfigurowany tak, aby umożliwiał dostęp do niebezpiecznych funkcji z frameworka Yii, co prowadzi do uwierzytelnionego zdalnego wykonania kodu (RCE), podobnie jak w przypadku wcześniej ujawnionych podatności.

W rsyslog wykryto błąd polegający na przepełnieniu bufora sterty w funkcji `replace()` języka RainerScript, wywoływanym przez nieuwierzytelnionego zdalnego atakującego wysyłającego specjalnie spreparowane wiadomości syslog. Błąd wynika z nieprawidłowego obliczenia rozmiaru bufora podczas zamiany ciągów, co prowadzi do uszkodzenia pamięci i może skutkować odmową usługi (DoS).

GitLab naprawił podatność w komponencie AI Gateway, która dotyczyła wersji od 18.10 do 19.0.12, 19.1 do 19.1.7 oraz 19.2 do 19.2.2. Uwierzytelniony użytkownik z dostępem do Duo Agent Platform mógł przekierować wychodzące żądania modeli do zewnętrznego punktu końcowego poprzez spreparowaną konfigurację inline, nadpisując nagłówek HTTP Host, co prowadziło do ujawnienia poświadczeń usługi Google Cloud Vertex i prywatnych kluczy podpisujących.

W Undertow wykryto błąd, który zdalny atakujący może wykorzystać, wysyłając specjalnie spreparowane wiadomości WebSocket z negocjacją permessage-deflate. Prowadzi to do nadmiernego zużycia pamięci przez metodę PerMessageDeflateFunction.largerBuffer(), która stosuje podwajanie wykładnicze, co skutkuje odmową usługi (DoS) dla aplikacji.

Substance3D - Sampler w wersjach 5.1.3 i wcześniejszych jest podatny na przepełnienie bufora sterty, które może umożliwić wykonanie dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika. Wykorzystanie tej podatności wymaga interakcji użytkownika, który musi otworzyć złośliwy plik.

Podatność w komponencie NssaiAvailabilitySubscriptionCreate systemu free5gc v4.0.1 umożliwia atakującemu wywołanie odmowy usługi (DoS) poprzez spreparowane żądanie POST.

Błąd polegający na dereferencji wskaźnika NULL w ścieżce przetwarzania CDR w free5gc v4.0.1 umożliwia atakującemu wywołanie odmowy usługi (DoS) poprzez dostarczenie spreparowanego ładunku.

Problem w funkcji RechargePut w free5gc v4.0.1 umożliwia atakującemu wywołanie odmowy usługi (DoS) poprzez spreparowane dane wejściowe.

Problem w funkcji HandleGetSharedData w free5gc v4.0.1 umożliwia atakującemu wywołanie odmowy usługi (DoS) poprzez spreparowane dane wejściowe.