Katalog podatności CVE

Wada kontroli dostępu w backendzie CV-CUE może pozwolić nieuwierzytelnionemu atakującemu z sieci na dostęp do funkcji przeznaczonych wyłącznie dla usług wewnętrznych. Skuteczne wykorzystanie może ujawnić wrażliwe informacje o lokalizacji lub zakłócić działanie usług.

Nieprawidłowa walidacja parametrów żądań API CloudVision CUE może umożliwić uwierzytelnionemu użytkownikowi sieci przeprowadzenie ataku SQL injection na backend, co wpływa na jego dostępność.

Podatność IDOR w interfejsie serwowania plików CVE w CloudVision CUE może pozwolić uwierzytelnionemu użytkownikowi sieci, w określonych warunkach ataku, na dostęp do tymczasowych danych innego użytkownika.

Niewłaściwa neutralizacja danych wejściowych uwierzytelniania LDAP może pozwolić nieuwierzytelnionemu atakującemu sieciowemu, w warunkach wysokiej złożoności, na wstrzyknięcie zapytań do skonfigurowanej usługi katalogowej.

Podatność typu XML External Entity (XXE) w aplikacji WiFi-server Spectralight pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi wysłać złośliwe żądania, prowadząc do ujawnienia dowolnych plików lokalnych i częściowej odmowy usługi.

Brak walidacji danych wejściowych w API przesyłania plików Fileserver pozwala uwierzytelnionemu atakującemu z uprawnieniami do przesyłania plików na wykonanie trwałego ataku cross-site scripting (XSS). Udana eksploatacja może umożliwić przejęcie sesji webowej innego użytkownika CloudVision i uzyskanie dostępu do jego konta oraz uprawnień administracyjnych.

Podatność typu stored cross-site scripting (XSS) może pozwolić nieuwierzytelnionemu atakującemu z dostępem do sąsiedniej sieci na wstrzyknięcie złośliwej treści, która wykona się, gdy uwierzytelniony użytkownik wyświetli dotkniętą treść. Udana eksploatacja może pozwolić na kompromitację sesji przeglądarki ofiary, dostęp do danych wrażliwych, modyfikację stanu systemu lub zakłócenie usług.

Podatność typu stored cross-site scripting (XSS) może pozwolić uwierzytelnionemu administratorowi o wysokich uprawnieniach na zapisanie złośliwej treści w konfiguracji. Treść może wykonać się w przeglądarce innego uwierzytelnionego użytkownika, gdy ten wyświetli lub porówna dotkniętą konfigurację. Udana eksploatacja może pozwolić atakującemu na działanie przez sesję ofiary w celu dostępu do danych wrażliwych, modyfikacji konfiguracji lub zakłócenia zarządzanych usług bezprzewodowych.

Uwierzytelniony zdalny atakujący z określonymi uprawnieniami może odczytywać lub zapisywać pliki w systemie plików platformy poza zamierzonym zakresem poprzez specjalnie spreparowane żądania i/lub przesłane pliki do repozytorium oprogramowania Software Management Studio.

Uwierzytelniony zdalny atakujący z określonymi uprawnieniami może odczytywać lub zapisywać pliki w systemie plików platformy poza zamierzonym zakresem poprzez specjalnie spreparowane żądania i/lub przesłane pliki do Network Provisioning Image Repository.

W dotkniętych wersjach CloudVision Portal (on-premises) lub CloudVision Sensor występuje podatność typu path traversal. Uwierzytelniony użytkownik o wystarczająco wysokich uprawnieniach może ją wykorzystać do wydobycia niezamierzonych danych z Sensora.

Niewystarczająca walidacja w przepływie logowania Single Sign-On (SSO) może pozwolić zdalnemu, nieuwierzytelnionemu atakującemu na spreparowanie adresu URL, który po kliknięciu przez użytkownika powoduje, że dostawca tożsamości (IdP) przekazuje materiał uwierzytelniający do adresu URL kontrolowanego przez atakującego zamiast do CloudVision.

Niewystarczająca walidacja żądania w procesie logowania może pozwolić zdalnemu, nieuwierzytelnionemu atakującemu na stworzenie adresu URL, który po kliknięciu przez użytkownika przekieruje przeglądarkę na dowolną zewnętrzną stronę po zakończeniu procesu uwierzytelniania.

Niewystarczająca walidacja konfiguracji tokena OIDC Bearer może pozwolić użytkownikowi z określonymi wysokimi uprawnieniami na kierowanie żądań do dowolnych miejsc docelowych.

Niewystarczająca walidacja konfiguracji dostawcy OIDC SSO może pozwolić użytkownikowi z określonymi wysokimi uprawnieniami na kierowanie żądań do dowolnych miejsc docelowych.

Kontrole egress dla migracji repozytoriów i mirrorów pull w Gitea mogły zostać ominięte przez nazwę hosta zwracającą wiele odpowiedzi DNS, ponieważ walidowany adres niekoniecznie był adresem, z którym Git później się łączył. Użytkownik z niskimi uprawnieniami, który może tworzyć migracje lub mirrory, mógł skierować serwer do wewnętrznych usług, czytając i zapisując do dostępnych wewnętrznych punktów końcowych Git lub HTTP. Treść z wewnętrznych odpowiedzi mogła być dodatkowo ujawniona przez komunikaty błędów migracji i mirrorów.

W Gitea, gdy skonfigurowano `[migrations] ALLOWED_DOMAINS`, nazwa hosta z listy dozwolonych była akceptowana bez weryfikacji jej rozwiązanego adresu względem ograniczeń sieci lokalnej. Użytkownik mogący uruchamiać migracje repozytoriów i kontrolujący DNS dozwolonej nazwy hosta mógł wymusić jej rozwiązanie na adres loopback lub prywatny, omijając `ALLOW_LOCALNETWORKS = false` i uzyskując dostęp do usług wewnętrznych z serwera Gitea. Instancje bez skonfigurowanego `ALLOWED_DOMAINS` nie są dotknięte tym obejściem.

W Devolutions Server 2026.3.7.0 i wcześniejszych występuje obejście uwierzytelniania w przepływie zewnętrznego logowania Azure AD. Zdalny atakujący może przejąć konto użytkownika poprzez powtórzenie przechwyconego tokenu sesji logowania ujawnionego w adresie URL przekierowania.

W GitHub Enterprise Server zidentyfikowano podatność typu Server-Side Request Forgery (SSRF), która pozwalała współtwórcy repozytorium na wywołanie żądań do wewnętrznych hostów kontrolowanych przez atakującego, co mogło zostać połączone w łańcuch prowadzący do zdalnego wykonania kodu na urządzeniu. Walidator skanowania sekretów dla poświadczeń konta usługi GCP ufał punktowi końcowemu tokenu osadzonemu w zatwierdzonym poświadczeniu i wysyłał do niego żądanie bez ograniczenia miejsca docelowego. Eksploatacja wymagała uwierzytelnionego użytkownika z uprawnieniem do wypychania do repozytorium na instancji z włączonym GitHub Advanced Security i sprawdzaniem ważności skanowania sekretów (konfiguracja niebędąca domyślną). Podatność dotyczyła GitHub Enterprise Server 3.20, 3.21 i 3.22 i została naprawiona w wersjach 3.20.9, 3.21.7 i 3.22.2. Podatność została zgłoszona w ramach programu GitHub Bug Bounty.

Dell System Update w wersjach przed 2.3.0.0 zawiera podatność nieprawidłowej kontroli dostępu. Użytkownik z niskimi uprawnieniami mający dostęp lokalny może ją wykorzystać do podniesienia uprawnień.