Katalog podatności CVE

Aplikacja korzystająca ze sterownika MongoDB BI Connector ODBC może napotkać problem bezpieczeństwa pamięci, gdy przesłane zapytanie SQL zawiera niezwykle długi ciąg cyfr po klauzuli LIMIT. Problem występuje tylko na połączeniach z włączoną opcjonalną funkcją prefetch i wynika z kopiowania ciągu cyfr do bufora o stałym rozmiarze bez sprawdzania długości. Użytkownik mogący wpływać na część numeryczną klauzuli LIMIT może spowodować nieoczekiwane zakończenie procesu aplikacji lub uszkodzenie sąsiedniej pamięci.

Użytkownik mogący przesyłać SQL przez aplikację korzystającą ze sterownika MongoDB Connector for BI ODBC może dostarczyć instrukcję z kursorem pozycjonowanym, którego nazwa przekracza rozmiar wewnętrznego bufora o stałej długości. Ponieważ długość nazwy nie jest ograniczana przed zbudowaniem komunikatu diagnostycznego, pamięć sąsiadująca z buforem jest nadpisywana treścią dostarczoną przez użytkownika. Może to zakończyć proces aplikacji i potencjalnie umożliwić wykonanie niepożądanego kodu.

Nieuwierzytelniony klient dostępny z sieci może utrzymywać sesję uwierzytelniania MongoDB Connector for BI w nieskończoność, rozpoczynając wymianę logowania opartą na SASL i nie kończąc jej. Ponieważ pętla negocjacji nie miała limitu czasu, a odczyt od klienta nie miał terminu, każda taka sesja zatrzymuje pracownika, slot połączenia klienckiego i powiązane połączenia z bazą danych aż do restartu procesu. Wielokrotne wykorzystanie tego zachowania może wyczerpać skonfigurowaną pojemność połączeń i uniemożliwić legalnym użytkownikom nawiązanie nowych sesji.

Gdy mongosqld jest skonfigurowany z plikiem urzędu certyfikacji klienta, nasłuchiwacz żąda certyfikatu klienta podczas uzgadniania TLS, ale go nie wymaga, więc klient nieprzedstawiający certyfikatu jest nadal akceptowany. W środowiskach, które polegają na certyfikatach klienckich jako jedynym sposobie identyfikacji użytkowników, zdalna strona z dostępem sieciowym do nasłuchiwacza może ustanowić sesję i odczytać dane MongoDB udostępniane przez konektor.

Nieuwierzytelniona strona mająca dostęp do portu instancji MongoDB Connector for BI (mongosqld) może generować wystarczającą ilość rutynowej aktywności logów połączeń, aby wyczerpać pamięć masową skonfigurowanej ścieżki logów. Gdy zapis logu lub operacja rotacji logu nie powiedzie się, błąd nie jest obsługiwany i wspólny proces mongosqld kończy działanie, przerywając usługę dla wszystkich podłączonych klientów SQL. Proces nadal kończy się przy starcie, dopóki operator nie przywróci dostępnej pamięci, a komunikat diagnostyczny wyjaśniający stan nie jest rejestrowany.

Użytkownik bazy danych mogący utworzyć widok w przestrzeni nazw, którą MongoDB Connector for BI próbkuje, może spowodować zatrzymanie działania procedury próbkowania schematu, definiując widok, którego ocena niezawodnie kończy się niepowodzeniem. Logika próbkowania klasyfikuje wynikowy komunikat serwera jako przejściowy i po wyczerpaniu skonfigurowanych ponowień kontynuuje bez prawidłowego wyniku, kończąc procedurę odświeżania schematu. Proces mongosqld działa nadal bez użytecznego schematu, więc klienci SQL nie mogą uzyskać wyników, dopóki operator nie usunie widoku lub nie wykluczy jego przestrzeni nazw z próbkowania.

multer to oprogramowanie pośredniczące do obsługi multipart/form-data w Node.js. Małe żądanie multipart zawierające dwa specjalnie spreparowane nazwy pól tekstowych może spowodować nieprzechwycony błąd RangeError (Invalid array length), który kończy proces Node.js. Pierwsze pole używa bardzo dużego numerycznego indeksu tablicy, aby przydzielić tablicę rzadką o maksymalnej długości, a drugie pole następnie wypycha poza tę długość, co powoduje wyjątek w zależności append-field i nie jest przechwytywane przez multer. Wszystkie wersje przed 2.3.0 są dotknięte, a problem jest zdalnie wyzwalanym atakiem DoS. Problem jest naprawiony w multer 2.3.0. Zaktualizuj do multer 2.3.0, aby zaradzić.

multer to oprogramowanie pośredniczące do obsługi multipart/form-data w Node.js. W wersji 2.2.0, gdy przesyłanie na dysk jest przerwane lub obcięte przed zakończeniem strumienia zapisu, silnik pamięci dyskowej multer usuwa widoczny plik, ale nie zamyka bazowego deskryptora pliku zapisu, pozostawiając usunięty, ale wciąż otwarty deskryptor. Zdalny atakujący mający dostęp do trasy przesyłania z wbudowanym magazynem dyskowym może wysyłać powtarzające się przerwane lub uszkodzone przesyłania multipart, każde z nich wycieka deskryptor pliku i zatrzymuje bloki dysku aż do zakończenia procesu, co może wyczerpać zasoby i spowodować DoS. Problem jest naprawiony w multer 2.3.0, który zamyka docelowy strumień zapisu przy nieprawidłowym zakończeniu źródła i opóźnia czyszczenie do zamknięcia strumienia. Zaktualizuj do multer 2.3.0, aby zaradzić.

Podatność przepełnienia bufora na stosie przed uwierzytelnieniem istnieje w funkcji http_gdpr_decrypt routera TL-MR100 V3.20 z powodu niewystarczającego sprawdzania granic zaszyfrowanych żądań do punktu końcowego /cgi/login. Nieuwierzytelniony atakujący z dostępem do interfejsu zarządzania siecią routera może wywołać uszkodzenie pamięci i potencjalnie osiągnąć wykonanie dowolnego kodu. Skuteczne wykorzystanie może nadpisać zapisane dane sterowania przepływem na stosie procesu httpd przed uwierzytelnieniem, powodując awarię usługi lub potencjalne wykonanie dowolnego kodu w kontekście dotkniętego procesu.

Klever-Go to implementacja protokołu blockchain Klever w języku Go. Przed wersją 1.7.19 funkcja processPercentageRoyaltiesTransfer w core/kapp/accounts/accounts.go wywołuje SubFromBalance po pętli podziału i po wczesnym powrocie, gdy royaltiesToPay <= 0. computeSplitRoyalties odrzuca tylko wtedy, gdy splitToPay > royaltiesToPay, więc prawidłowy podział PercentTransferPercentage = 10000 zużywa dokładnie 100 procent puli tantiem, ustawia royaltiesToPay na zero i zwraca przed obciążeniem konta źródłowego. Odbiorca podziału otrzymuje pełną kwotę tantiem, podczas gdy nadawca nic nie płaci, a licznik podaży nie jest aktualizowany, co pozwala na nieograniczoną inflację transferowanego KDA poza księgami. Właściciel KDA musi skonfigurować tantiemę TransferPercentage z 100-procentowym podziałem, po czym każdy transfer zasobu przez posiadacza wyzwala bicie; ścieżka processFixedRoyaltiesTransfer nie jest dotknięta, ponieważ obciąża źródło przed dystrybucją. Problem jest naprawiony w wersji 1.7.19.

TOTOLINK T6 w wersji 4.1.5cu.748_B20211015 ma nieprawidłową kontrolę dostępu w funkcji getCloudSrvCheckStatus, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na uzyskanie informacji o statusie sprawdzania oprogramowania układowego w chmurze poprzez wysłanie spreparowanego żądania POST do /cgi-bin/cstecgi.cgi.

IBM Langflow OSS w wersjach od 1.0.0 do 1.11.1 może pozwolić zdalnemu atakującemu na uzyskanie poufnych informacji i wstrzyknięcie nieautoryzowanych wiadomości z powodu kolizji przestrzeni nazw między identyfikatorami użytkowników.

IBM Langflow OSS w wersjach od 1.0.0 do 1.11.1 może pozwolić zdalnemu atakującemu na odczyt dowolnych plików z powodu podatności na path traversal.

IBM Langflow OSS w wersjach od 1.0.0 do 1.11.1 może pozwolić zdalnemu atakującemu na wykonywanie dowolnych przepływów i uzyskanie dostępu do poufnych informacji z powodu nieprawidłowego uwierzytelniania.

IBM Langflow OSS w wersjach od 1.0.0 do 1.11.1 może pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z powodu nieprawidłowej kontroli generowania kodu.

IBM Administration Runtime Expert for i w wersji 1R1M0 może pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na uzyskanie poufnych informacji z powodu nieprawidłowego egzekwowania uwierzytelniania.

IBM AIX 7.2 i 7.3 oraz IBM PowerVM VIOS 4.1 mogą pozwolić lokalnemu atakującemu na uzyskanie podwyższonych uprawnień z powodu podatności na format string.

HeyForm przed wersją 3.0.0-rc.8 odzwierciedla nagłówek Origin w odpowiedziach CORS, jednocześnie zezwalając na poświadczenia, co umożliwia żądania międzyorigin z uwierzytelnianiem. Atakujący mogą wykonywać uwierzytelnione zapytania GraphQL ze złośliwych stron odwiedzanych przez zalogowanych użytkowników, aby uzyskać dostęp do obszarów roboczych, projektów, formularzy, zgłoszeń i danych respondentów lub modyfikować ustawienia konta.

Gitingest do wersji 0.3.1 nieprawidłowo waliduje nazwy hostów w funkcji _validate_host, akceptując każdy host z prefiksem git., gitlab. lub github. niezależnie od listy znanych hostów. Atakujący mogą wysyłać URL-e z kontrolowanymi nazwami hostów, aby wywołać połączenia wychodzące do dowolnych hostów i ujawnić tokeny dostępu osobistego GitHub poprzez podstawowe poświadczenia HTTP.

Stable Diffusion WebUI do wersji 1.10.1 zawiera podatność na ujawnienie poświadczeń w punkcie końcowym /sdapi/v1/cmd-flags, który zwraca sparsowane argumenty wiersza poleceń, w tym wartości gradio_auth i api_auth w postaci jawnego tekstu. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą uzyskać dostęp do tego punktu końcowego, aby pobrać skonfigurowane nazwy użytkowników i hasła, a następnie użyć ich do uwierzytelnienia w interfejsie i uzyskać dostęp do aplikacji.