Katalog podatności CVE

Backstage to otwarta platforma do budowania portali deweloperskich. Przed wersjami 3.3.1, 3.4.1, 4.0.3 i 4.1.0 pakiet @backstage/plugin-scaffolder-backend jest podatny na ujawnienie wrażliwych informacji w narzędziu Scaffolder. Uwierzytelniony użytkownik Backstage, który może odczytać zadanie Scaffolder innego użytkownika, może otrzymać wewnętrzne dane wykonawcze.

W Backstage przed wersjami 3.3.1, 3.4.1, 4.0.3 i 4.1.0, pakiet @backstage/plugin-scaffolder-backend ma nieprawidłową walidację stanu zadań. Uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniami do tworzenia i dostępu do zadań Scaffolder może, w określonych warunkach, wpływać na pliki dostępne dla backendu Backstage, co może naruszyć poufność, integralność i dostępność.

Backstage przed wersją 4.1.0 w pakiecie @backstage/plugin-scaffolder-backend może ujawniać wartości pochodzące z sekretów w logach zadań Scaffolder. Dotyczy to instalacji, które konfigurują wrażliwe sekrety scaffolder.defaultEnvironment.secrets i pozwalają atakującemu na tworzenie lub modyfikację szablonów Scaffolder. Autor szablonu może spowodować, że wartości pochodzące z sekretów używane podczas iteracji szablonu zostaną zapisane i ujawnione użytkownikom mającym dostęp do logów zadań.

W Backstage przed wersjami 3.5.1, 3.6.2, 3.7.2, 3.8.2 i 3.9.1, pakiet @backstage/plugin-catalog-backend ma nieprawidłową walidację URL w rozwiązywaniu placeholderów encji katalogu. Uwierzytelniony użytkownik może utworzyć encję z dyrektywami placeholderów odwołującymi się do zasobów poza repozytorium źródłowym, co może umożliwić dostęp do danych nieprzeznaczonych dla użytkownika.

Backstage przed wersją 3.9.1 w pakiecie @backstage/plugin-catalog-backend ma niespójną ocenę uprawnień dla właściwości katalogu. W instalacjach, które używają warunków uprawnień opartych na wartościach jako granicy poufności, uwierzytelniony użytkownik może otrzymać dane encji katalogu, które autorzy polityki zamierzali ograniczyć.

Pakiet @backstage/plugin-catalog-backend w Backstage przed wersją 3.9.1 nieegzekwuje spójnie dozwolonych typów lokalizacji podczas przetwarzania katalogu. W pewnych konfiguracjach backend może przetwarzać typy lokalizacji, które nie powinny być dozwolone, co może prowadzić do niezamierzonego dostępu do plików na hoście backendu.

Trasy API Gitea dla załączników do zgłoszeń (issues) akceptowały również załączniki należące do komentarzy na tym zgłoszeniu. Ponieważ autor zgłoszenia może edytować i usuwać załączniki zgłoszenia, użytkownik, który otworzył zgłoszenie, mógł zmienić nazwę lub usunąć załączniki, które inni użytkownicy opublikowali w komentarzach na tym zgłoszeniu. Zawartość załączników nie mogła być zmieniona.

Trasa webowa Gitea do usuwania tagów wymaga tylko zapisu do jednostki Code, ale współdzieli handler z usuwaniem wydań i nie sprawdzała, czy cel jest zwykłym tagiem. Współpracownik z prawem zapisu do Code i bez prawa zapisu do Releases mógł trwale usunąć opublikowane wydania tego repozytorium, w tym ich załączniki. Chronione reguły tagów obejmujące tag wydania nadal blokowały usunięcie.

Podczas migracji repozytorium z innej instancji Gitea, Gitea używało rozmiaru strony zgłoszonego w ustawieniach API serwera źródłowego do zakończenia paginowanych pobrań. Źródło zgłaszające max_response_items jako 0 powodowało, że te pętle działały w nieskończoność i zwiększały pamięć serwera aż do jej wyczerpania. Każdy użytkownik mogący migrować repozytoria mógł wskazać migrację na serwer, który kontroluje, i spowodować denial of service.

Punkt tokenu OAuth2 Gitea weryfikował podpis i grant tokenu przesłanego z typem grantu refresh_token, ale nie sprawdzał, czy token jest tokenem odświeżania. Niewygasły token dostępu dla tej samej aplikacji OAuth2 i grantu mógł być wymieniony na nowy token dostępu i token odświeżania. Posiadacz takiego tokenu dostępu mógł utrzymać dostęp poza pierwotny czas życia tokenu.

Nieprawidłowa walidacja danych wejściowych w bibliotece AMD ROCm Communication Collectives Library (RCCL) może pozwolić skompromitowanemu peerowi lub atakującemu w sieci na dereferencję wskaźnika kontrolowanego przez atakującego, co może prowadzić do zdalnego wykonania kodu.

W HDF5 do wersji 2.2.0 występuje przepełnienie bufora na stercie (heap-based buffer over-read) w funkcji H5Z__filter_scaleoffset() w pliku src/H5Zscaleoffset.c. Atakujący może spowodować odmowę usługi (awarię aplikacji) za pomocą spreparowanego pliku HDF5. Gdy zapisane minimalne bity są równe pełnej precyzji typu danych, dekoder kopiuje d_nelmts * size bajtów z skompresowanego fragmentu bez sprawdzania, czy fragment zawiera tyle bajtów.

W sshd w OpenSSH przed wersją 10.6 słowo kluczowe restrict (w authorized_keys) miało dotyczyć przekierowania tuneli, ale nie było stosowane. Jest to inna podatność niż CVE-2026-73283.

W sshd i ssh w OpenSSH przed wersją 10.6 nie ma sprawdzenia, czy maksymalna długość pakietu nie jest przekroczona podczas dekompresji wysoce skompresowanych danych.

W ssh-keygen w OpenSSH przed wersją 10.6 certyfikaty mogły mieć nieprawidłowe czasy wygaśnięcia z powodu błędnej obsługi czasu letniego (Daylight Saving). Wpływ może być nieco poważniejszy dla użytkowników w niektórych lokalizacjach antarktycznych.

W sshd i ssh w OpenSSH przed wersją 10.6 można użyć kodera słownikowego LZ77, mimo że jest to przeciwwskazane przez ustalenia arXiv 2609.07709 "Crossing the Streams".

W sshd w OpenSSH przed wersją 10.6 stan uwierzytelnienia GSSAPIAuthentication może być nieprawidłowo utrwalany między próbami uwierzytelnienia.

W sshd w OpenSSH przed wersją 10.6 poświadczenia mogą nieprawidłowo pozostać po nieudanej próbie uwierzytelnienia GSSAPIAuthentication.

W sftp w OpenSSH przed wersją 10.6 serwer może wywołać traversal katalogów (powodując zapis plików w nieprzewidzianych lokalizacjach) podczas operacji rekurencyjnego kopiowania.

Node-convict Mozilli (wersja 6.2.2 i nowsze) jest podatny na podatność Denial of Service spowodowaną niekompletnymi zabezpieczeniami przed prototype pollution w config.set(). Atakujący kontrolujący klucz konfiguracji może zapisać dowolne właściwości do constructor.<key>, które walk() rozwiązuje do globalnej funkcji Object. Pozwala to nadpisać podstawowe metody JavaScript, takie jak Object.assign, prowadząc do trwałych awarii w całym procesie i wymagając restartu. Problem omija istniejące filtry, które blokują tylko constructor.prototype.* i __proto__.*. Eksploatacja wymaga punktu końcowego, który przekazuje klucze kontrolowane przez atakującego do config.set().