Katalog podatności CVE

Wallos to otwartoźródłowy, samodzielnie hostowany tracker subskrypcji. Od wersji 4.0.0 do przed 4.9.6, logowanie OIDC w Wallos łączy przychodzącą tożsamość OIDC z istniejącym lokalnym kontem, dopasowując wyłącznie adres e-mail, bez weryfikacji, czy IdP oznaczył ten e-mail jako zweryfikowany (email_verified). Gdy Wallos jest skonfigurowany z IdP, który pozwala użytkownikowi przedstawić dowolny lub niezweryfikowany e-mail (IdP wielodostępne, IdP z otwartą samorejestracją lub dowolny IdP częściowo kontrolowany przez atakującego), atakujący bez konta Wallos może uwierzytelnić się przy użyciu e-maila administratora i zalogować się jako administrator — pełne przejęcie konta bez hasła. Problem naprawiono w wersji 4.9.6.

Wallos to otwartoźródłowy, samodzielnie hostowany tracker subskrypcji. Przed wersją 4.9.6, skonfigurowane przez administratora adresy URL token_url i user_info_url OIDC w includes/oidc/handle_oidc_callback.php:18-49 są używane bezpośrednio w curl_init() bez żadnego filtrowania SSRF. W przeciwieństwie do adresów URL logo/webhook, które mają validate_webhook_url_for_ssrf(), adresy URL OIDC omijają wszystkie zabezpieczenia. Administrator może ustawić URL na http://169.254.169.254/latest/meta-data/ w celu uzyskania dostępu do metadanych chmury lub wewnętrznego przeskoku sieciowego. Problem naprawiono w wersji 4.9.6.

Wallos przed wersją 4.9.6 zawiera podatność na zapis plików poza katalogiem docelowym (path traversal) w punkcie końcowym POST /endpoints/db/restore.php. Funkcja ZipArchive::extractTo() nie sprawdza nazw wpisów pod kątem sekwencji '../', co pozwala administratorowi na przesłanie spreparowanego archiwum ZIP z plikiem logos/../../endpoints/shell.php, co skutkuje zapisaniem webshella w katalogu głównym serwera. Filtr rozszerzeń dotyczy tylko kopiowania logo po ekstrakcji, więc nie chroni przed tym atakiem.

Wallos przed wersją 4.9.6 zawiera podatność na SSRF (Server-Side Request Forgery) w punkcie końcowym POST /endpoints/notifications/testemailnotifications.php. Parametry smtpaddress i smtpport są pobierane z ciała żądania bez żadnej walidacji SSRF, a PHPMailer łączy się z hostem i portem podanym przez atakującego. Inne punkty końcowe powiadomień używają ssrf_helper.php, ale ten został pominięty. Każdy uwierzytelniony użytkownik może skanować sieć wewnętrzną i uzyskać dostęp do metadanych chmury.

Wallos przed wersją 4.9.4 zawiera podatność polegającą na braku uwierzytelnienia w punkcie końcowym endpoints/db/import.php. Jedyną ochroną jest liczba wierszy w tabeli użytkowników – jeśli wynosi zero (świeża lub niekonfigurowana instalacja), nieuwierzytelniony atakujący może zastąpić całą bazę danych.

Wallos przed wersją 4.9.4 zawiera podatność w mechanizmie OIDC (OpenID Connect). login.php generuje nonce stanu OIDC przechowywany w $_SESSION['oidc_state'], ale checksession.php obsługuje callback OIDC bez porównania przychodzącego stanu z wartością sesji. Atakujący może nakłonić ofiarę do odwiedzenia spreparowanego URL, co powoduje, że Wallos wymienia kod autoryzacyjny atakującego i loguje ofiarę na konto atakującego.

Wallos przed wersją 4.9.4 zawiera podatność polegającą na braku uwierzytelnienia w punkcie końcowym endpoints/db/migrate.php. Ten punkt wykonuje migracje schematu bazy danych po wywołaniu przez HTTP. Każdy nieuwierzytelniony atakujący może wywołać oczekujące pliki migracji na żywej bazie danych SQLite.

Nieprawidłowa kontrola dostępu w funkcji showSyslog routera TOTOLINK T6 pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na pobranie ostatnich logów systemowych poprzez wysłanie spreparowanego żądania POST do /cgi-bin/cstecgi.cgi.

W GDB znaleziono błąd w parserze formatu debugowania STABS. Funkcja read_member_functions() w gdb/stabsread.c zawiera błąd usuwania z listy powiązanej w kodzie rozdzielającym destruktory i niedestruktory funkcji składowych klas C++. Błąd powoduje, że wpisy destruktorów pozostają na głównej liście funkcji, podczas gdy licznik długości listy jest zmniejszany, co prowadzi do zapisu poza zakresem, gdy lista funkcji jest kopiowana do finalnej tablicy. Atakujący może stworzyć plik ELF ze złośliwymi sekcjami .stab i .stabstr, co wywołuje ten zapis poza zakresem, gdy użytkownik otworzy plik w GDB i wykona dowolną operację inspekcji symboli, taką jak ustawienie punktu przerwania. Proces podrzędny nie musi być uruchamiany. W kontrolowanych warunkach wykazano, że można osiągnąć wykonanie dowolnych poleceń w procesie GDB.

Wtyczka SQL w OpenSearch zawiera podatność na nieograniczoną deserializację niezaufanych danych w komponencie paginacji kursora. Zdalny uwierzytelniony użytkownik z podstawowymi uprawnieniami odczytu/wyszukiwania może wykonać dowolny kod na serwerze, wysyłając spreparowany parametr kursora do punktu końcowego plugins/sql.

Pangolin przed wersją 1.22.0 zawiera podatność na obejście uwierzytelnienia, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na dostęp do dowolnego chronionego zasobu poprzez podanie kontrolowanego przez atakującego parametru URL do punktu końcowego uwierzytelniania linków udostępniania, który pomija oczekiwany identyfikator zasobu w wywołaniu weryfikacji tokena. Atakujący posiadający pojedynczy ważny link udostępniania do dowolnego zasobu może uwierzytelnić się w dowolnych zasobach w różnych organizacjach, omijając wszystkie skonfigurowane metody uwierzytelniania, w tym SSO, hasła zasobów, kody PIN, listy dozwolonych adresów e-mail i uwierzytelnianie nagłówków.

Goploy przed wersją 1.18.0 zawiera poważną podatność na path traversal w punktach końcowych API backendu, szczególnie w /deploy/fileDiff (porównywanie plików), podczas obsługi ścieżek plików dostarczanych przez klienta.

oasdiff-action to akcja GitHub, która wykrywa zmiany przełamujące w specyfikacjach OpenAPI i publikuje recenzję w każdym pull requeście. Przed wersją 0.0.51 akcje oasdiff domyślnie rozwiązywały zewnętrzne $refs w specyfikacji OpenAPI (allow-external-refs: true). Gdy akcja działa na pull requeście, którego specyfikacja jest kontrolowana przez atakującego – co najważniejsze w przypadku pull requestów z forków w publicznych repozytoriach – $ref w tej specyfikacji jest pobierany/odczytywany na runnerze bez żadnej interakcji, co umożliwia SSRF i ujawnienie strukturalnych plików na runnerze.

W MegaEase EaseProbe do wersji 2.3.0 znaleziono błąd w funkcji realIP w pliku web/server.go komponentu Middleware. Manipulacja argumentami X-Forwarded-For, X-Real-IP lub True-Client-IP powoduje nieprawidłową kontrolę dostępu. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został opublikowany.

MCPHub przed wersją 1.0.30 nie egzekwuje ograniczeń własności w API wykonywania narzędzi. Każdy uwierzytelniony użytkownik niebędący administratorem może wywoływać narzędzia na serwerach MCP należących do innych użytkowników, nawet jeśli nie widzi tych serwerów w GET /api/servers. Może to prowadzić do odczytu plików (np. /etc/passwd) i SSRF.

MCPHub przed wersją 1.0.32 ma lukę w zabezpieczeniu SSRF w src/utils/ssrf.ts. Funkcja isBlockedIpv6 sprawdza tylko adresy loopback, link-local, unique-local, IPv4-mapped i IPv4-compatible, ale nie sprawdza adresów przejściowych IPv6 (NAT64, 6to4, Teredo). Atakujący może zakodować prywatny adres IPv4 w tych formach IPv6, aby ominąć zabezpieczenie i dotrzeć do wewnętrznej infrastruktury.

MCPHub przed wersją 1.0.32 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi niebędącemu administratorem zarejestrować serwer wskazujący na dowolny URL i wysyłać do niego żądania serwerowe bez filtrowania ruchu wychodzącego (brak blokady loopback, RFC1918, link-local). Przez proxy OpenAPI odpowiedź jest zwracana do wywołującego (pełny SSRF), a przez SSE/streamable-http żądanie jest wysyłane na ślepo.

MCPHub przed wersją 1.0.31 ma lukę w autoryzacji dla kluczy bearer z accessType 'servers' lub 'custom' używanych w trasach grupowych. Funkcja isBearerKeyAllowedForRequest przyznaje dostęp do całej grupy, jeśli jakikolwiek serwer w grupie znajduje się na liście allowedServers klucza, bez ponownego sprawdzania po autoryzacji. Klucz ograniczony do jednego serwera daje dostęp do wszystkich serwerów w grupie.

MCPHub przed wersją 1.0.32 nie sprawdza ról w wbudowanych kontrolerach promptów i zasobów. Trasy POST/PUT /api/prompts* i /api/resources* są dołączone do uwierzytelnionego routera bez bramki administratora, a handlery nie czytają req.user. Nie-admin może tworzyć, nadpisywać i cieniować globalne szablony promptów i zasobów, które są serwowane wszystkim użytkownikom.

MCPHub przed wersją 1.0.29 ma lukę w punkcie końcowym PUT /api/system-config (handler updateSystemConfig), który nie wykonuje żadnej kontroli autoryzacji. Jest chroniony tylko przez middleware uwierzytelniający i ogranicznik szybkości, ale nie sprawdza req.user.isAdmin.