Katalog podatności CVE

Wtyczka POUCO Import Users do WordPressa do wersji 1.0.0 nie przeprowadza żadnych kontroli uprawnień ani nonce na akcjach AJAX dostępnych dla nieuwierzytelnionych użytkowników, które tworzą i aktualizują konta WordPress. Ponadto ufa wartości roli dostarczonej przez atakującego, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym utworzyć nowe konto administratora i przejąć witrynę.

Wtyczka WooCommerce - Social Login dla WordPressa jest podatna na ominięcie uwierzytelniania we wszystkich wersjach do 2.8.7 włącznie. Mechanizm logowania Apple akceptuje token id_token i dekoduje tylko jego ładunek base64 bez weryfikacji podpisu JWT z kluczami publicznymi Apple oraz bez walidacji wystawcy, odbiorcy ani daty ważności. Dodatkowo, nonce wymagane do wywołania logowania jest publicznie dostępne dla nieuwierzytelnionych użytkowników poprzez zlokalizowany obiekt JavaScript na stronie logowania.

ArcadeDB przed wersją 26.7.2 zawiera podatność na ominięcie autoryzacji w handlerach HTTP dla endpointów szeregów czasowych, batch, Prometheus i Grafana. Atakujący może uzyskać dostęp do baz danych i modyfikować je bez odpowiednich uprawnień, wywołując bezpośrednio podatne endpointy z dowolnymi parametrami bazy danych.

ArcadeDB przed wersją 26.7.2 nie egzekwuje kontroli autoryzacji skryptów dla instrukcji SQL DEFINE FUNCTION z językiem js. Atakujący z dostępem do bazy danych może wykonać dowolny kod JavaScript, przesyłając instrukcje DEFINE FUNCTION, omijając zabezpieczenia ograniczające skryptowanie do administratorów.

ArcadeDB przed wersją 26.7.2 (arcadedb-engine) umożliwia skryptom wyzwalaczy odwoływanie się do klas hosta w java.lang.* (poprzez Java.type), ponieważ ScriptTriggerExecutor dodaje java.lang.* do dozwolonych pakietów. Uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniami UPDATE_SCHEMA może utworzyć wyzwalacz JavaScript, który wywołuje java.lang.Runtime.getRuntime().exec() (lub ProcessBuilder), osiągając wykonanie poleceń systemu operacyjnego po uruchomieniu wyzwalacza.

Wtyczka @better-auth/scim w wersjach od 1.4.0-beta.27 do 1.6.21 oraz od 1.7.0-beta.0 do 1.7.0-beta.9 zawiera podatność na ominięcie autoryzacji. Emisja tokenów SCIM nie odrzucała identyfikatorów dostawców już używanych przez istniejących dostawców SSO, SAML, OIDC, OAuth lub kont społecznościowych, a ten sam logiczny identyfikator dostawcy był używany zarówno do konfiguracji dostawcy SCIM, jak i do własności konta. Uwierzytelniony użytkownik mógł wygenerować token SCIM, którego identyfikator dostawcy kolidował z istniejącą przestrzenią nazw dostawcy, powodując, że trasy użytkowników SCIM rozwiązywały wiersze kont, których token nigdy nie udostępnił. Umożliwiło to wyświetlanie, odczytywanie, aktualizowanie (w tym przepisywanie globalnych pól profilu/e-mail bez sprawdzania unikalności) oraz usuwanie globalnych kont użytkowników i sesji, co prowadziło do przejęcia konta i nieautoryzowanego deprovisioningu. Naprawione w wersjach 1.6.22 i 1.7.0-beta.10 (1.7.0-rc.0).

GitPython 3.1.50 nie rozpoznaje połączonych krótkich form opcji, takich jak -u<value> (krótka forma --upload-pack=<value>), podczas egzekwowania domyślnej bramy niebezpiecznych opcji. Gdy aplikacja przekazuje opcje klonowania pod wpływem atakującego do Repo.clone_from(..., multi_options=..., allow_unsafe_options=False), atakujący może dostarczyć -u<helper>, aby ominąć bramę blokującą --upload-pack/-u, powodując wykonanie przez Git określonego polecenia pomocniczego podczas klonowania. Naprawione w wersji 3.1.51.

Workflows Wazuh przed commit 44bf114 zawierają podatność na wstrzyknięcie poleceń powłoki w GitHub Actions, która umożliwia atakującym wykonanie dowolnych poleceń poprzez przesłanie pull requestów ze spreparowanymi plikami VERSION.json. Atakujący mogą wstrzyknąć metaznaki powłoki do zmiennych środowiskowych, które są bezpośrednio interpolowane w krokach run, umożliwiając wykonanie poleceń i eksfiltrację sekretów, w tym GITHUB_TOKEN i poświadczeń AWS na samoobsługowych runnerach.

Klient FreeRDP dla systemu Windows przed wersją 3.29.0 zawiera podatność na przepełnienie bufora sterty w wirtualnym kanale schowka podczas przetwarzania PDU CLIPRDR_FILE_CONTENTS_RESPONSE bez walidacji rozmiaru dostarczonego przez serwer względem bufora docelowego. Złośliwy serwer RDP może wysłać odpowiedź z ładunkiem danych znacznie większym niż żądany, powodując dowolne uszkodzenie pamięci sterty, co może umożliwić zdalne wykonanie kodu, gdy użytkownik wykona operację wklejania.

FreeRDP przed wersją 3.29.0 (dotknięte wersje <= 3.28.0) nie waliduje znaków CRLF i kontrolnych w polu TargetNetAddress przekierowania RDP kontrolowanym przez serwer. Ta wartość jest kopiowana do ServerHostname klienta, a gdy klient łączy się przez proxy HTTP, jest zapisywana bezpośrednio w linii żądania CONNECT proxy i nagłówku Host przez http_proxy_connect() bez filtrowania. Złośliwy lub skompromitowany serwer RDP może wysłać spreparowany PDU przekierowania zawierający osadzone znaki kontrolne, aby wstrzyknąć dowolne nagłówki/żądania do żądania CONNECT proxy HTTP.

FreeRDP przed wersją 3.29.0 (dotknięte wersje <= 3.28.0) zawiera wiele słabości weryfikacji tożsamości certyfikatu TLS w tls_verify_certificate(), tls_match_hostname() i x509_utils_get_dns_names(). Ponieważ FreeRDP wykonuje niestandardowe dopasowywanie Common Name i DNS SAN zamiast używać API OpenSSL uwzględniających długość, (1) obcina wartości DNS SAN przy osadzonych bajtach NUL (akceptując np. 'victim.example\0.attacker.example' jako 'victim.example'), (2) akceptuje pasujący Common Name nawet gdy obecne są niepasujące wpisy DNS SAN, oraz (3) akceptuje cele w postaci literałów IP poprzez dopasowanie DNS/CN bez porównywania iPAddress SAN. W zaufanym lub błędnie wydanym łańcuchu certyfikatów atakujący mogący przedstawić taki certyfikat może ominąć weryfikację tożsamości serwera, osłabiając uwierzytelnianie TLS serwera.

Wtyczka Single Sign On For TNG dla WordPressa jest podatna na ominięcie uwierzytelniania poprzez nieuwierzytelniony reset hasła. Funkcja `ssoprocess_ajax()` akceptuje parametr `email` i wywołuje `reset_password()` bez żadnego tokena własności ani potwierdzenia e-mailem. Jedyną ochroną jest nonce `ssoajaxnonce`, który jest publicznie dostępny na każdej stronie, co pozwala atakującemu na jego przechwycenie i zmianę hasła dowolnego konta, w tym administratora.

Wtyczka Participants Database dla WordPressa przed wersją 2.7.8.4 nieprawidłowo sanityzuje i koduje parametr dostarczony przez użytkownika przed użyciem go w zapytaniu SQL. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym przeprowadzenie ataków SQL injection.

Wtyczka FormGent dla WordPressa jest podatna na nieautoryzowane usuwanie plików przez brak sprawdzenia uprawnień w punkcie końcowym REST API. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą usuwać dowolne pliki w katalogu uploads formgent, a na serwerach Linux, jeśli katalog nie istnieje, mogą ominąć ochronę przed path traversal i usunąć pliki takie jak wp-config.php.

ComfyUI v0.23.0 zawiera podatność na niebezpieczną deserializację w węźle LoadTrainingDataset. Nieuwierzytelniony atakujący może przesłać spreparowany plik pickle przez endpoint POST /upload/image, a następnie wywołać jego deserializację przez POST /prompt, co prowadzi do wykonania dowolnego kodu Python przez torch.load.

libiec61850 w wersji 1.6 zawiera podatność w funkcji parseGoosePayload() w pliku /goose/goose_receiver.c, która pozwala atakującym na ominięcie uwierzytelniania za pomocą przechwyconej ramki GOOSE.

sentence-transformers zawiera podatność polegającą na obejściu zabezpieczeń w funkcji import_module_class w pliku util/misc.py. Warunek 'or os.path.exists(model_name_or_path)' pozwala na wykonanie kodu z plików Python umieszczonych w lokalnym katalogu modelu, nawet gdy trust_remote_code=False. Atakujący, który ma wpływ na zawartość katalogu modelu, może umieścić złośliwe pliki, które zostaną wykonane podczas ładowania modelu.

Hugo Leisink Hiawatha w wersji 12.1 i wcześniejszych zawiera podatność, która pozwala zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu za pomocą spreparowanego żądania.

W routerach TR1200, TR3000, WR300, WR1200, WR1300, WR1500, WR3000, WR3600 i WR6500 w określonych wersjach oprogramowania wykryto podatność na wstrzykiwanie komend w interfejsie ipsec_conn. Umożliwia ona atakującemu wykonanie dowolnych komend jako root przez spreparowane dane wejściowe.

W routerach TR1200, TR3000, WR300, WR1200, WR1300, WR1500, WR3000, WR3600 i WR6500 w określonych wersjach oprogramowania wykryto podatność na wstrzykiwanie komend w interfejsie system.setclock. Umożliwia ona atakującemu wykonanie dowolnych komend jako root przez spreparowane dane wejściowe.