Katalog podatności CVE

Zohocorp ManageEngine ADSelfService Plus w wersjach przed buildem 7001 jest podatny na zdalne wykonywanie kodu w kliencie GINA.

Nieprawidłowa autoryzacja w interfejsie SocketIO umożliwia zdalne wykonanie kodu. Podatność pozwala atakującemu na uruchomienie dowolnego kodu na serwerze.

Endpoint '/password/guardarClau/recover' przyjmuje parametr 'usuariId', który określa konto, którego hasło ma zostać zmienione. Token JWT używany w procesie odzyskiwania nie jest weryfikowany względem użytkownika wskazanego w tym parametrze. Nieuwierzytelniony atakujący może manipulować identyfikatorem i zresetować hasło do dowolnego konta, w tym kont administracyjnych.

Podatność w Erlang/OTP ssl pozwala na wymianę kluczy bez uwierzytelnienia podmiotu. Serwer odpowiadający na połączenie klienta TLS 1.3 może podszyć się pod zamierzony serwer, ponieważ rozszerzenie pre_shared_key w ServerHello, którego klient nigdy nie zaproponował, powoduje zakończenie uzgadniania bez weryfikacji certyfikatu serwera. Atakujący nie potrzebuje certyfikatu, klucza prywatnego ani wcześniejszej sesji.

W bibliotece Net::IDN::Punycode::PP dla Perla w wersjach przed 2.590 dekoder pure-Perl błędnie dekoduje obcięte etykiety, dodając znak, którego nie było w oryginale. Backend XS odrzuca takie etykiety, co prowadzi do niezgodności między instalacjami.

W bibliotece Net::IDN::Punycode dla Perla w wersjach od 2.302 do 2.590 backend XS wycieka bufor wyjściowy przy każdym odrzuconym dekodowaniu etykiety. Brak limitu długości etykiety w kierunku konwersji na Unicode pozwala na powiększanie zużycia pamięci.

W bibliotece Net::IDN::Punycode dla Perla w wersjach przed 2.301 backend XS zawiera przepełnienie bufora sterty w encode_punycode. Niektóre zapisy cyfr i terminatora NUL nie sprawdzają dostępnego miejsca, co prowadzi do zapisu poza bufor.

Wtyczka Give Tributes dla WordPressa w wersjach do 2.3.1 włącznie jest podatna na wstrzyknięcie obiektu PHP poprzez deserializację niezaufanych danych wejściowych. Nieuwierzytelniony atakujący może wstrzyknąć obiekt PHP, jednak podatność ma realny wpływ tylko wtedy, gdy w systemie zainstalowana jest inna wtyczka lub motyw zawierający łańcuch POP. Wykorzystanie wymaga włączonej opcji "Allow Multiple Recipients" oraz wyłączonej opcji "Custom Message" w eCard (domyślne ustawienie).

Wtyczka Meta Box AIO dla WordPressa w wersjach do 3.11.0 włącznie pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na eskalację uprawnień do Administratora. Luka wynika z połączenia błędów: funkcja populate_via_query_string() bez kontroli autoryzacji nadpisuje object_id formularza, a Form::process() nie sprawdza uprawnień user_can_edit(), co pozwala nadpisać treść dowolnej strony i wstrzyknąć shortcode [mb_user_profile_register] z dowolną rolą. Dotyczy to również samodzielnych wtyczek Meta Box Frontend Submission (do 4.5.6) i Meta Box User Profile (do 3.11.0).

W urządzeniu Gigatech PDV5701 w wersji 1.0.31_240305_112640 wykryto lukę w nieznanym fragmencie przetwarzania pliku /index.html w komponencie WebSocket Service. Manipulacja prowadzi do braku uwierzytelniania, a atak można przeprowadzić zdalnie. Exploit jest publicznie dostępny, a producent nie odpowiedział na zgłoszenie.

Problem w gray-matter we wszystkich wersjach (zweryfikowano na 4.0.3) pozwala silnikowi JavaScript w lib/engines.js używać eval() do parsowania front matter, gdy język to js/javascript. Umożliwia to wykonanie dowolnego kodu.

W OpenStack Octavia przed wersją 18.0.1 sterownik dostawcy Amphora nie walidował pola tls_ciphers w listenerach i pulach pod kątem znaków kontrolnych. Wartość jest zapisywana dosłownie do konfiguracji HAProxy generowanej na amphorze, co pozwala uwierzytelnionemu członkowi projektu posiadającemu load balancer z TLS na wstrzyknięcie nowej linii i dowolnych dyrektyw konfiguracji HAProxy.

W OpenStack Octavia przed wersją 18.0.1 sterownik dostawcy Amphora nie odrzucał znaków kontrolnych w polach redirect_url i redirect_prefix polityki L7. Walidator URL zgodny z RFC 3986 koduje znaki kontrolne przed walidacją, więc nowe linie przechodziły kontrole strukturalne, ale Octavia zapisywała surową, niezakodowaną wartość bezpośrednio do konfiguracji HAProxy na amphorze.

Podatność zdalnego wykonania kodu (RCE) w funkcji RemoteRegisterFunctionService w Univer v1.0.0-alpha.2. Atakujący może wykonać dowolny kod poprzez spreparowany ładunek.

Podatność zdalnego wykonania kodu (RCE) w funkcji UniscriptExecutionService.execute() w Univer v1.0.0-alpha.2. Atakujący może wykonać dowolny kod poprzez spreparowany ładunek.

Podatność wstrzykiwania SQL w funkcji checkSQL w nocobase v2.1.21. Atakujący mogą uzyskać dostęp do wrażliwych informacji w bazie danych poprzez wstrzyknięcie spreparowanych zapytań SQL.

MaxKB to open-source'owy asystent AI dla przedsiębiorstw. Przed wersją 2.10.5-lts uwierzytelnieni członkowie workspace mogą wstrzykiwać znaki kontrolne do pól access_key_id i secret_access_key AWS Bedrock, które funkcja _update_aws_credentials zapisuje do /root/.aws/credentials bez bezpiecznego parsowania. Atakujący może dopisać nowy profil AWS zawierający credential_process, a następnie wybrać go podczas późniejszej walidacji modelu, aby botocore wykonał kontrolowane przez atakującego polecenie jako root.

MaxKB to open-source'owy asystent AI dla przedsiębiorstw. Przed wersją 2.10.5-lts asystenci z narzędziem, narzędziem MCP, umiejętnością lub podaplikacją używają SandboxShellBackend, który udostępnia narzędzie execute shell bez jego wykluczenia i pomija execute w interrupt_on, więc zatwierdzenie przez człowieka nie jest wymagane. Niezaufany czat lub przetworzona treść mogą zatem wywołać wykonanie polecenia; wdrożenia źródłowe z wyłączonym MAXKB_SANDBOX uruchamiają polecenia bezpośrednio jako użytkownik aplikacji, a oficjalny kontener root z opakowaniem gosu opartym na łańcuchach pozwalał na wykonanie metaznaków powłoki poza zamierzonym sandboxem.