Katalog podatności CVE

Wtyczka RegistrationMagic dla WordPressa przed wersją 6.0.9.9 nie escapuje wartości pola formularza rejestracji przed wyświetleniem jej w atrybucie HTML na stronie administracyjnej. Pozwala to niezalogowanym użytkownikom przeprowadzić ataki Stored Cross-Site Scripting przeciwko użytkownikom z wysokimi uprawnieniami, takim jak administrator.

Wtyczka Social Media Share Buttons & Social Sharing Icons dla WordPressa przed wersją 3.0.1 nie escapuje poprawnie wartości pochodzącej z żądania przed wyświetleniem jej w atrybucie zdarzenia JavaScript, co prowadzi do Reflected Cross-Site Scripting. Atak jest wyzwalany, gdy użytkownik wejdzie w interakcję z przyciskiem, a wtyczka działa w nie domyślnej konfiguracji wyświetlania ikon.

Wtyczka JetBackup dla WordPressa przed wersją 3.1.23.5 nie weryfikuje roli ani uprawnień konta zachowywanego podczas przywracania lub migracji przed nadaniem mu uprawnień administratora. Pozwala to użytkownikowi z poziomem subskrybenta uzyskać dostęp administratora po przywróceniu lub migracji witryny przez właściciela.

Wtyczka User Frontend dla WordPressa przed wersją 4.3.11 nie zapobiega deserializacji wartości pól dostarczonych przez użytkownika, gdy przesłany post jest ponownie otwierany w formularzu edycji front-end. Pozwala to uwierzytelnionym użytkownikom z poziomem subskrybenta i wyższym na przeprowadzenie PHP Object Injection, co może prowadzić do zdalnego wykonania kodu, jeśli na stronie znajduje się odpowiedni łańcuch gadżetów.

Wtyczka DevKit Pro dla WordPressa jest podatna na brak autoryzacji w wersjach do 2.3.0 włącznie. Wynika to z braku sprawdzenia uprawnień i braku walidacji nonce w funkcji DPDEV_install_themes_func() zarejestrowanej w akcji wp_ajax_DPDEV_install_themes. Umożliwia to uwierzytelnionym atakującym z poziomem subskrybenta i wyższym instalowanie dowolnych pakietów ZIP motywów zawierających pliki PHP, które są wyodrębniane do katalogu wp-content/themes/, co może umożliwić zdalne wykonanie kodu.

Wtyczka Photo Gallery by 10Web dla WordPressa przed wersją 1.8.44 nie escapuje dwóch parametrów żądania przed odzwierciedleniem ich w wartościach atrybutów wejściowych na stronach administracyjnych (jeden na stronie Shortcode, drugi na liście Galerie/Albumy). Niezalogowany atakujący może stworzyć link, który po otwarciu przez zalogowanego administratora (lub dla pierwszego sinka – współautora) wykonuje dowolny JavaScript w sesji ofiary za pomocą automatycznie wyzwalanego handlera onfocus. Sink Galerie/Albumy renderuje się tylko, gdy witryna ma więcej niż 20 galerii/albumów.

Wtyczka Advanced Custom Fields: Extended dla WordPressa przed wersją 0.9.2.7 nie weryfikuje, czy żądający jest uprawniony do edycji docelowego konta użytkownika w akcji aktualizacji użytkownika w module Forms; sprawdza tylko uprawnienia, gdy przesłana rola to administrator lub super_admin. Na stronie z publicznie dostępnym formularzem front-end, którego akcja aktualizacji użytkownika celuje w istniejącego administratora (stały cel lub mapowany na pole przesłane przez odwiedzającego) i mapuje hasło na pole przesłane przez odwiedzającego, niezalogowany odwiedzający może nadpisać hasło administratora i przejąć konto. Domyślnym celem jest przesyłający użytkownik, więc wykorzystanie zależy od konfiguracji formularza.

Westermo WeOS 5.x od wersji 5.24 umożliwia wstrzyknięcie poleceń systemu operacyjnego poprzez definicję nośnika (media definition).

Oxford Nanopore MinKNOW przed wersją 24.06 polega na adresie IP klienta do uwierzytelniania.

Baserow w wersjach 2.2.0 do 2.3.3 zawiera podatność SQL injection w funkcji formuły index(). Uwierzytelniony użytkownik z niskimi uprawnieniami, mogący tworzyć lub modyfikować pola formuł, może podać nieudokumentowany czwarty argument traktowany jako szablon SQL i wstawiany bezpośrednio do wyrażenia PostgreSQL. Zapytanie wykonuje się z uprawnieniami roli PostgreSQL Baserow, umożliwiając odczyt lub modyfikację danych poza uprawnieniami obszaru roboczego użytkownika.

Wykryto podatność w Piwigo do wersji 16.3.0. Dotyczy ona nieznanej funkcjonalności pliku i.php w komponencie Image Derivative Handler. Manipulacja prowadzi do path traversal. Zdalne wykorzystanie ataku jest możliwe, a exploit został publicznie ujawniony.

Wtyczka WP File Download dla WordPressa jest podatna na dowolne usuwanie plików z powodu niewystarczającej walidacji ścieżki pliku w funkcji delete we wszystkich wersjach. Uwierzytelnieni atakujący z dostępem na poziomie subskrybenta i wyższym mogą usuwać dowolne pliki na serwerze, co może prowadzić do zdalnego wykonania kodu, gdy usunięty zostanie odpowiedni plik (np. wp-config.php). Exploit wymaga dwóch żądań: najpierw do zadania file.save w celu zapisania ciągu path traversal w metadanych pliku, a następnie do zadania file.delete w celu wywołania funkcji unlink — oba punkty końcowe nie mają kontroli uprawnień ani nonce.

W trybie FIPS funkcja add_decoded_cert() w Libreswan wywołuje CERT_ExtractPublicKey() i zakłada, że wynik nie jest NULL. Jednak CERT_ExtractPublicKey() zwraca NULL, gdy ekstrakcja klucza publicznego nie powiedzie się, na przykład gdy wykładnik RSA jest ustawiony na 0. Zdalny atakujący może wysłać złośliwy certyfikat X.509 w ładunku CERT, aby wywołać asercję, powodując przerwanie i ponowne uruchomienie demona pluto. Ciągłe wykorzystywanie powoduje denial of service. Brak możliwości zdalnego wykonania kodu. Podatne są zarówno IKEv1, jak i IKEv2. Podatność jest wykorzystywalna tylko wtedy, gdy zarówno system operacyjny, jak i libreswan działają w trybie FIPS i załadowany jest co najmniej jeden certyfikat CA. Ładunek CERT jest przetwarzany przed uwierzytelnieniem peer, więc do wykorzystania nie są potrzebne żadne poświadczenia. Konfiguracje używające tylko uwierzytelniania PSK bez załadowanych certyfikatów CA w bazie NSS nie są podatne.

FeatherPanel przed wersją 1.3.7.10 nie waliduje uprawnień w handlerze updateSubuser w SubuserController, co pozwala uwierzytelnionym subuserom na modyfikowanie własnych rekordów uprawnień. Subuser z minimalnymi uprawnieniami może wysłać spreparowane żądanie, aby przyznać sobie pełną kontrolę nad serwerem, umożliwiając nieautoryzowany dostęp do wrażliwych danych, kopii zapasowych i konfiguracji serwera.

APITable do wersji 1.13.0-beta.1 udostępnia wewnętrzny punkt końcowy loadOrSearch organizacji bez uwierzytelniania, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na pobieranie nazw członków, adresów e-mail i hierarchii zespołów. Atakujący mogą wysyłać zapytania do punktu końcowego z identyfikatorami przestrzeni uzyskanymi z udostępnionych linków lub publicznych szablonów, aby wyliczyć pełny katalog członków dowolnego obszaru roboczego.

ION-DTN przed wersją 4.2.0 zawiera podatność odczytu poza zakresem w funkcji decodeSdnv, która pozwala nieuwierzytelnionym zdalnym atakującym na odczyt pamięci poprzez wysyłanie skróconych wartości SDNV. Atakujący może wysłać datagram UDP do portu wejściowego usługi LTP ze skróconym SDNV, aby wywołać odczyty do dziewięciu bajtów poza granicami bufora i niedomiar liczników bajtów.

facefusion do wersji 3.6.1 nie normalizuje identyfikatorów zadań w funkcji get_job_file_name, co pozwala atakującym na zapisywanie plików poza katalogiem zadań. Atakujący mogą dostarczyć sekwencje przejścia ścieżki w parametrze identyfikatora zadania przez nieuwierzytelnione API HTTP, aby tworzyć pliki w dowolnych lokalizacjach.

PikiwiDB (Pika) v3.5.7 udostępnia wewnętrzny serwer replikacji protobuf na porcie pochodnym od portu klienta plus 2000 (np. 11221 przy domyślnym porcie klienta 9221), który nie uwierzytelnia przychodzących żądań. Chociaż requirepass ma na celu ograniczenie replikacji – niewolnik przedstawia go jako masterauth w swoim żądaniu MetaSync – tylko handler MetaSync (HandleMetaSyncRequest) go weryfikuje; dyspozytor ramek (DealMessage) nie wymaga ukończonego lub próbowanego MetaSync przed przekierowaniem innych typów wiadomości do ich handlerów. W rezultacie nieuwierzytelniony zdalny atakujący może połączyć się bezpośrednio z portem replikacji i wysyłać żądania TrySync, DBSync, BinlogSync i RemoveSlaveNode, uzyskując pełny snapshot synchronizacji i strumień zapisu na żywo oraz usuwając węzły repliki, nawet gdy skonfigurowano requirepass.

Firmware kontrolera Phison PS3111-S11 do wersji SBFQT1.3 udostępnia uprzywilejowane polecenia producenta przez interfejs ATA z nieobecnymi lub możliwymi do obejścia mechanizmami uwierzytelniania. Atakujący mogą obejść słabe uwierzytelnianie oparte na CRC-16 lub wykorzystać wersje bez blokady VUC, aby odczytywać i zapisywać pamięć kontrolera oraz surową pamięć flash, utrzymując implanty po cyklach zasilania.

BookStack przed wersją 26.05.4 zawiera podatność na trwały cross-site scripting w punkcie końcowym przesyłania rysunków, który akceptuje niezweryfikowaną zawartość base64 i przechowuje ją bez kontroli treści. Atakujący z uprawnieniami edytora mogą przesyłać pliki SVG zawierające skrypty, które wykonują się w przeglądarkach administratorów, gdy są dostępne przez API galerii obrazów bez walidacji typu zawartości lub nagłówków CSP.