Katalog podatności CVE

W stosie IEEE 802.15.4 w Zephyrze funkcja ieee802154_decipher_data_frame() nie sprawdza, czy ramka jest wystarczająco długa, zanim obliczy długość danych. Odejmowanie długości nagłówka i tagu uwierzytelniającego od długości ramki może się zawinąć (underflow), co prowadzi do odczytu i zapisu poza buforem pakietu. Atakujący w zasięgu radiowym może wysłać krótką ramkę, powodując uszkodzenie pamięci i awarię systemu.

Podatność w stosie Bluetooth Mesh Zephyr dotyczy obsługi pakietów Solicitation w funkcji sol_pdu_decrypt(). Odebrany pakiet PDU jest kopiowany do stałego bufora 17-bajtowego na stosie bez sprawdzania długości źródła, co w wersjach produkcyjnych (gdzie asercje są wyłączone) prowadzi do przepełnienia bufora. Atakujący może wysłać specjalnie spreparowaną reklamę Bluetooth, która spowoduje zapis danych poza bufor, bez potrzeby posiadania kluczy szyfrujących.

Podatność w systemie ERP wynika z niebezpiecznej deserializacji danych kontrolowanych przez użytkownika w określonej funkcjonalności. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wykorzystać tę podatność, dostarczając specjalnie spreparowane dane do podatnej funkcjonalności systemu.

Podatność w systemie ERP wynika z niewystarczającej walidacji i parametryzacji danych wejściowych użytkownika w punkcie końcowym API. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wykorzystać tę podatność, dostarczając specjalnie spreparowane dane do podatnego punktu końcowego.

Podatność w systemie ERP wynika z nieprawidłowej walidacji parametrów wywołania zwrotnego płatności i niewystarczających kontroli uwierzytelniania w punkcie końcowym API. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wykorzystać tę podatność, manipulując parametrem, aby spowodować ustanowienie uwierzytelnionej sesji dla dowolnego użytkownika bez ważnej weryfikacji płatności.

Zapis poza zakresem przez pamięć podręczną komunikatów TLS 1.3 w NetX Duo w Eclipse ThreadX NetX Duo 6.5.1.202602 pozwala, aby komunikat większy niż pamięć podręczna zapisywał poza nią i dalej w blok kontroli sesji, który zawiera wskaźniki. Złośliwy lub skompromitowany serwer może spowodować, że klient TLS 1.3 wygeneruje taki komunikat przed zakończeniem uwierzytelniania certyfikatu, więc do osiągnięcia tego nie jest potrzebny certyfikat serwera.

Rozszerzenie Joomla - OrdaSoft Simple Membership przed wersją 7.4.0 zawiera nieuwierzytelnioną podatność SQL injection. Plik site/simplemembership.php wywołuje zadanie checkLoginPass bez żadnej kontroli uwierzytelnienia lub dostępu. Handler odczytuje parametr logowania przez ogólny, nie sanityzujący filtr wejściowy Joomla, który usuwa tagi HTML/script, ale nie dotyka cudzysłowów ani składni SQL, i konkatenuje go bezpośrednio do zapytania bez escapowania lub parametryzacji.

Rozszerzenie Joomla OrdaSoft Touch Slider (wersje przed 5.4.6) zawiera nieuwierzytelnioną, destrukcyjną lukę CRUD. Funkcja modOsTouchSliderHelper::getAjax() jest jedynym handlerem operacji na danych, bez sprawdzania użytkownika, autoryzacji ani tokena CSRF. Nieuwierzytelniony atakujący może usunąć obrazy suwaka oraz podmienić całe tabele bazy danych.

Podatność w Veeam Backup & Replication pozwala użytkownikowi z rolą Backup Viewer na wykonanie dowolnego kodu jako SYSTEM na serwerze kopii zapasowych.

Podatność w Veeam Backup Enterprise Manager pozwala atakującemu na wykonanie skryptu w przeglądarce użytkownika portalu, który otworzy spreparowany link.

Podatność w Veeam Agent for Microsoft Windows pozwala lokalnemu użytkownikowi z niskimi uprawnieniami na zapisywanie plików w dowolnych lokalizacjach podczas instalacji przez administratora.

Wada w obsłudze konfiguracji poczty SMTP w komponencie keycloak-services. Gdy opcja STARTTLS jest włączona, Keycloak nie wymusza ściśle szyfrowanego połączenia i może wrócić do komunikacji nieszyfrowanej, jeśli żądanie szyfrowania zostanie zmodyfikowane. Atakujący przechwytujący ruch sieciowy może przechwycić poświadczenia e-mail i treść wiadomości w postaci jawnej.

Wtyczka PowerPress Podcasting by Blubrry dla WordPressa przed wersją 11.17.11 nie weryfikuje celu przekierowań podczas pobierania adresu URL multimediów podanego przez użytkownika, co pozwala użytkownikom z rolą współautora i wyższą na przeprowadzanie ataków SSRF na wewnętrzne usługi.

Wtyczka User Private Files dla WordPressa przed wersją 2.1.9 nie weryfikuje, czy podany użytkownik należy do dokumentu, na którym wykonywana jest operacja, zanim zwróci adres e-mail tego użytkownika, co pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi (np. Subscriber) na uzyskanie adresu e-mail dowolnego zarejestrowanego konta, w tym administratorów.

Wtyczka String locator dla WordPressa przed wersją 2.6.8 nie ogranicza klas dozwolonych podczas deserializacji zawartości wiersza bazy danych zapisanego przez edytor bazy danych. Pozwala to nieuwierzytelnionym atakującym na zapisanie serializowanego obiektu PHP, który jest instancjonowany, gdy administrator później otworzy i zapisze ten wiersz. Jeśli istnieje odpowiedni łańcuch POP, może to prowadzić do usunięcia plików, ujawnienia danych lub zdalnego wykonania kodu.

Wtyczka Optimole przed wersją 4.2.15 nie przeprowadza odpowiedniej kontroli uprawnień przed ujawnieniem przechowywanych danych konta usługi optymalizacji obrazów w widżecie pulpitu. Pozwala to każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi, w tym subskrybentom, na odczyt poświadczeń usług zewnętrznych.

Wtyczka WordPress If-So Dynamic Content przed wersją 1.10.2 nie waliduje schematu URL wartości dostarczonej w żądaniu przed odzwierciedleniem jej w linku na stronie administracyjnej, co pozwala atakującym na wykonanie dowolnego kodu JavaScript w przeglądarce zalogowanego użytkownika, który otworzy spreparowany link.

Wtyczka Koinonia Link dla WordPressa przed wersją 1.1.5 nie sprawdza, czy użytkownik ma uprawnienia do zmiany ról przed zapisaniem wybranej roli podczas aktualizacji profilu, co pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi (np. subskrybentowi) na nadanie sobie roli Administratora.

Wtyczka MetForm dla WordPressa przed wersją 4.3.1 nie filtruje ani nie koduje wartości pól formularza przed wstawieniem ich do treści HTML wiadomości e-mail, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na wstrzykiwanie dowolnego kodu HTML do powiadomień e-mail wysyłanych do administratorów i nadawców.

Wtyczka WordPress WPCafe (przed wersją 3.0.21) nie ogranicza dostępu do niektórych punktów końcowych REST API, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na odczyt danych produktów WooCommerce, w tym liczby sprzedaży, dokładnych stanów magazynowych i prywatnych metadanych produktów, które WooCommerce chroni za uwierzytelnieniem.