Katalog podatności CVE

Contao CMS w wersjach 5.7.0 do 5.7.6 zawiera podatność na ominięcie autoryzacji między zadaniami. Uwierzytelniony użytkownik backendu może odczytać załączniki z innych zadań, manipulując identyfikatorem załącznika za pomocą sekwencji '../'.

Contao CMS w wersjach 5.3.35 do 5.3.47 oraz 5.7.0-RC1 do 5.7.8 zawiera podatność SSRF w module Feed Reader. Użytkownik backendu z uprawnieniami do edycji modułów może sprawić, że serwer wykona żądania do wewnętrznych usług sieciowych, adresów pętli zwrotnej lub punktów końcowych metadanych chmury.

Contao CMS w wersjach 4.13.40 do 5.3.46 oraz 5.7.0-RC1 do 5.7.6 zawiera podatność na wyciek danych uwierzytelniających przez crawler. Crawler nieprawidłowo czyści opcje uwierzytelniania, przez co dane uwierzytelniające mogą zostać wysłane do zewnętrznych hostów.

Ghost CLI przed wersją 1.30.1 zawiera podatność na fałszowanie adresu IP, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na ominięcie ograniczeń szybkości poprzez manipulację nagłówkiem X-Forwarded-For w nieprawidłowo skonfigurowanym Nginx.

HCL iControl jest dotknięty podatnością nieprawidłowej obsługi błędów, która obejmuje błędy takie jak brak pamięci, wyjątki null pointer, błędy systemowe, niedostępność bazy danych, timeout sieciowy i setki innych typowych warunków generujących błędy.

HCL iControl jest dotknięty podatnością włączonego autouzupełniania, która ujawnia wrażliwe informacje, takie jak prawidłowe nazwy użytkowników, adresy e-mail używane do logowania oraz identyfikatory kont. Jeśli system jest dostępny ze współdzielonych środowisk, atakujący mogą wyliczyć prawidłowe nazwy użytkowników poprzez sugestie przeglądarki.

HCL iControl jest dotknięty podatnością ujawniania informacji poprzez szczegółowe komunikaty błędów API po stronie klienta. Aplikacja wyświetla surowe komunikaty błędów serwera/API zamiast ogólnych, ujawniając wewnętrzne nazwy endpointów, parametry żądań, kody błędów i status uwierzytelnienia.

Podatność związana z neutralizacją sekwencji CRLF w module Elixir.Ymlr biblioteki ymlr firmy ufirstgroup pozwala atakującym na wstrzykiwanie dowolnej treści do generowanych dokumentów YAML poprzez komentarze. Funkcja Ymlr.document!/2 interpoluje komentarze bez walidacji, co pozwala na wstrzyknięcie nowych linii i fałszywych kluczy. Problem dotyczy wersji od 0.0.1 do 5.1.6.

W implementacji protokołu SAML w Keycloak, gdy klient jest skonfigurowany z wildcard URL przekierowania, atakujący może spreparować żądanie zawierające złośliwe parametry. Po uwierzytelnieniu użytkownika Keycloak dołącza swoją prawidłową odpowiedź do parametrów atakującego, co może spowodować, że dostawca usługi przetworzy dane atakującego zamiast prawdziwych danych logowania, potencjalnie prowadząc do zalogowania użytkownika na niewłaściwe konto.

W komponencie keycloak-services w Keycloak, sprawdzanie bezpieczeństwa zapobiegające zanieczyszczeniu parametrów HTTP sprawdza tylko część zapytania URL, ignorując fragment. Gdy klient jest skonfigurowany z wildcard URI przekierowania, atakujący może wstrzyknąć zduplikowane parametry bezpieczeństwa do odpowiedzi logowania. Jeśli aplikacja kliencka nie jest poprawnie skonfigurowana, może zaufać danym atakującego zamiast prawdziwym informacjom z Keycloak, co prowadzi do fiksacji sesji lub pomylenia kont.

W Keycloak, w komponencie keycloak-services, administrator domeny może użyć wildcarda (np. *.example.com) do ograniczenia rejestracji klientów. Z powodu nieprawidłowej walidacji system akceptuje dowolną nazwę hosta kończącą się na dany sufiks domeny, nawet jeśli nie jest to prawowita subdomena. Atakujący kontrolujący odwrotne DNS swojego połączenia może ominąć te ograniczenia i potencjalnie dokonać nieautoryzowanych modyfikacji klientów.

Wtyczka WP Go Maps dla WordPressa przed wersją 10.1.04 nieprawidłowo sanityzuje i escapuje parametr przed użyciem go w zapytaniu SQL, umożliwiając nieuwierzytelnionym użytkownikom przeprowadzenie ataków SQL injection.

Wtyczka FluentCart dla WordPress przed wersją 1.5.3 nie sprawdza autoryzacji ani własności przed wyświetleniem dokumentów zamówień klientów, które są identyfikowane sekwencyjnym numerem. Niezalogowani odwiedzający mogą enumerować i ujawniać dane osobowe klientów (imiona, adresy e-mail, adresy rozliczeniowe i wysyłkowe oraz szczegóły zamówień) w całym sklepie.

Wtyczka Support Genix dla WordPress przed wersją 1.4.48 nieprawidłowo autoryzuje dostęp do pobierania załączników zgłoszeń wsparcia. Niezalogowani użytkownicy, którzy znają nazwę pliku załącznika, mogą pobrać prywatne załączniki innych użytkowników.

Wtyczka Paid Membership Subscriptions dla WordPress przed wersją 3.0.7 nie chroni plików eksportu członków i płatności, które zapisuje w przewidywalnej lokalizacji w katalogu uploads. Niezalogowani użytkownicy mogą pobrać te pliki, zawierające dane osobowe (PII), dopóki plik eksportu istnieje.

Wtyczka ElementsKit Elementor Addons dla WordPressa przed wersją 3.10.01 nie oczyszcza ani nie koduje ustawień elementów menu mega-menu przed ich zapisaniem i wyświetleniem na stronie. Nie wymaga również uprawnienia unfiltered_html do ich zapisania, co pozwala użytkownikom z uprawnieniami administracyjnymi na przechowywanie złośliwego JavaScriptu. W sieci multisite umożliwia to administratorowi podstrony (bez unfiltered_html) umieszczenie trwałego ataku XSS, który wykonuje się w sesjach super administratora sieci i odwiedzających.

Node.js w wersjach 22.x, 24.x i 26.x zawiera podatność w modelu uprawnień (Permission Model), która pozwala na zapis i nadpisywanie plików przez process.report poza ścieżkami dozwolonymi przez --allow-fs-write. Może to prowadzić do naruszenia poufności lub obejścia zamierzonej granicy bezpieczeństwa.

VMware ESX zawiera podatność polegającą na niewystarczającym logowaniu. Złośliwy administrator może wykorzystać ten problem do wykonania pewnych operacji bez ich rejestrowania.

Serwer językowy Spring Boot loguje surową wartość zmiennych środowiskowych proxy (https_proxy itp.) na poziomie INFO, gdy nie skonfigurowano ustawienia http.proxy. Adresy URL proxy często zawierają dane uwierzytelniające Basic-auth, które są zapisywane bez maskowania.

Wtyczka Bit Form dla WordPressa przed wersją 3.1.2 nie wymusza statusu aktywnego/opublikowanego formularza w publicznych handlerach zgłoszeń. Nieuwierzytelnieni użytkownicy mogą wysyłać zgłoszenia do dezaktywowanych lub nieopublikowanych formularzy oraz uruchamiać skonfigurowane przepływy pracy, takie jak powiadomienia e-mail.