Katalog podatności CVE

Podatność odczytu poza zakresem w DASYLab z powodu niewłaściwej walidacji danych użytkownika, skutkująca odczytem kilku bajtów poza końcem przydzielonego bufora sterty podczas obsługi plików. Wymaga otwarcia specjalnie spreparowanego pliku .DSB.

Podatność zapisu poza zakresem w DASYLab z powodu niewłaściwej walidacji danych użytkownika, skutkująca zapisem poza koniec przydzielonej struktury danych. Wymaga otwarcia specjalnie spreparowanego pliku .DSB.

Podatność zapisu poza zakresem w DASYLab z powodu niewłaściwej walidacji danych użytkownika, skutkująca zapisem poza koniec przydzielonej sterty. Wymaga otwarcia specjalnie spreparowanego pliku .DSB.

Podatność zapisu poza zakresem w DASYLab z powodu braku odpowiedniej walidacji danych użytkownika. Wymaga otwarcia specjalnie spreparowanego pliku .DSB.

IBM Netezza Software 11.3.0.3 do Interim Fix 002 zawiera zaszyte na stałe poświadczenia w kodzie źródłowym aplikacji, co umożliwia nieautoryzowany dostęp do rejestru kontenerów. Ujawniony sekret pozwala atakującym pobierać prywatne obrazy kontenerów, potencjalnie ujawniając zastrzeżony kod, szczegóły konfiguracji i inne wrażliwe informacje.

W systemie itsourcecode Online Medicine Delivery System 1.0 odkryto lukę bezpieczeństwa. Dotkniętym elementem jest funkcja doInsert w pliku /rider/orders/controller.php?action=add komponentu Order Management Controller. Manipulacja argumentem image prowadzi do nieograniczonego przesyłania plików. Atak zdalny jest możliwy, a exploit został publicznie udostępniony.

parsedmarc przed wersją 11.0.1 dekompresuje załączniki gzip i ZIP w jednym nieograniczonym odczycie bez limitu rozmiaru zdekompresowanego wyjścia. Ponieważ parsedmarc automatycznie przetwarza przychodzące wiadomości e-mail z raportami DMARC bez interakcji użytkownika, nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wysłać spreparowaną wiadomość z silnie skompresowanym załącznikiem do monitorowanej skrzynki, powodując przydzielenie pamięci proporcjonalnej do rozmiaru po dekompresji i wyczerpanie dostępnego RAM.

toml-node to parser TOML dla Node.js i przeglądarki. Przed wersją 4.2.0 funkcja toml.parse() używa wygenerowanego przez Peggy 5.1.0 rekurencyjnego parsera w lib/parser.js, którego funkcje peg$parsevalue, peg$parsearray i peg$parseinline_table_entry rekurencyjnie przetwarzają zagnieżdżone tablice i tabele inline bez limitu głębokości. Zdalny nieuwierzytelniony atakujący, którego aplikacja parsuje kontrolowany dokument TOML zawierający kilka tysięcy zagnieżdżonych tablic lub tabel inline, może wyczerpać stos wywołań Node.js, wywołać nieoczekiwany błąd RangeError zamiast SyntaxError parsera i przerwać działanie niechronionego procesu roboczego lub procesu. Odpowiedni plik gramatyki to src/toml.pegjs, gdzie wygenerowany parser musi być ograniczony. Problem naprawiono w wersji 4.2.0.

toml-node to parser TOML dla Node.js i przeglądarki. Przed wersją 4.1.2 funkcja toml.parse() w lib/compiler.js może zostać oszukana przez ścieżkę tabeli taką jak a.b.y.__proto__.__proto__, umożliwiając przejście od wartości skalarnej do Number.prototype i Object.prototype. Wartość śledzenia currentPath używa zarówno tablic, jak i ciągów znaków, więc valueAssignments rejestruje ścieżkę połączoną przecinkami, taką jak a,b.y, podczas gdy deepRef sprawdza ścieżkę połączoną kropkami a.b.y, co pozwala na ominięcie zabezpieczenia przed duplikatami kluczy i zapisanie kluczy kontrolowanych przez atakującego do Object.prototype. Ścieżka czyszcząca prefiks tablicy w addTableArray może również wymazać stan zabezpieczeń przed tą samą trawersacją __proto__. Wstrzyknięte właściwości stają się widoczne w całym procesie Node.js i mogą powodować odmowę usługi, obejście logiki lub autoryzacji, lub wykonanie kodu, gdy aplikacja zawiera odpowiedni gadżet. Problem naprawiono w wersji 4.1.2.

Niewłaściwe narażenie zasobów w CacheStorage w Google Chrome przed wersją 152.0.7977.82 umożliwiło zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu wewnątrz piaskownicy za pomocą spreparowanej strony HTML. (Ważność w Chromium: wysoka)

Błąd typu w Compositing w Google Chrome przed wersją 152.0.7977.82 umożliwił zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu wewnątrz piaskownicy za pomocą spreparowanej strony HTML. (Ważność w Chromium: wysoka)

Użycie po zwolnieniu w Skia w Google Chrome przed wersją 152.0.7977.82 umożliwiło zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu wewnątrz piaskownicy za pomocą spreparowanej strony HTML. (Ważność w Chromium: wysoka)

Użycie po zwolnieniu w Compositing w Google Chrome przed wersją 152.0.7977.82 umożliwiło zdalnemu atakującemu, który skompromitował proces renderowania, wykonanie dowolnego kodu poza piaskownicą za pomocą spreparowanej strony HTML. (Ważność w Chromium: wysoka)

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 152.0.7977.82 występuje błąd wyścigu w silniku V8, który umożliwia zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu wewnątrz piaskownicy poprzez spreparowaną stronę HTML. Problem ma wysoki poziom ważności wg Chromium.

Aplikacja R2R do wersji 3.6.6 zawiera podatność na wstrzykiwanie SQL, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na wstrzykiwanie predykatów SQL do zapytania wyszukiwania fragmentów (chunks) poprzez manipulację parametrem filter key w punkcie końcowym wyszukiwania. Atakujący mogą wykorzystać bezpośrednią interpolację kluczy filtrów do klauzuli WHERE bez parametryzacji lub escapowania, aby przeprowadzić eksfiltrację danych z bazy aplikacji metodą czasową i boolean-based.

Medplum przed wersją 5.1.6 zawiera podatność w wywołaniu zwrotnym zewnętrznego dostawcy tożsamości (GET /auth/external), która akceptuje kontrolowane przez atakującego URI przekierowania, o ile zaczynają się one od zarejestrowanego URI przekierowania klienta, zamiast dokładnego dopasowania. Po udanym logowaniu zewnętrznym serwer dołącza wartości logowania i kodu Medplum do adresu URL dostarczonego przez atakującego i wydaje przekierowanie. Ponieważ stan żądania logowania zewnętrznego jest serializowany jako surowy JSON i później ufany przez wywołanie zwrotne, atakujący, który może manipulować state.redirectUri, może spowodować przekierowanie artefaktów autoryzacyjnych do kontrolowanego przez siebie punktu końcowego. Gdy zarejestrowany URI przekierowania jest gołym originem lub prefiksem, który można rozszerzyć na inną nazwę hosta, dochodzi do wycieku kodu autoryzacyjnego między domenami. Problem naprawiono w wersji 5.1.6.

Medplum w wersjach od 4.1.10 do 5.1.6 zawiera podatność w punkcie końcowym /oauth2/register, która może zwracać client_secret wstępnie skonfigurowanych klientów OAuth zdefiniowanych w konfiguracji serwera defaultOAuthClients, gdy podano pasujący redirect_uri. Problem naprawiono w wersji 5.1.7.

Biblioteka rubyzip przed wersją 3.4.0 zawiera podatność na przechodzenie poza katalog (path traversal) w metodzie Zip::Entry#extract, która nieprawidłowo waliduje ścieżki ekstrakcji, używając porównania prefiksów bez separatorów końcowych. Atakujący mogą stworzyć wpisy archiwum o nazwach takich jak ../upload_backup/owned.sh, aby zapisywać pliki poza zamierzonym katalogiem ekstrakcji do ścieżek współdzielących prefiks.

UnoPim przed wersją 2.1.3 nie uwzględnia tras integracji (store, update, key-generation) w mapie ACL, co pozwala każdemu administratorowi na ominięcie kontroli uprawnień. Atakujący z minimalnymi uprawnieniami administratora mogą tworzyć integracje OAuth API, generować poświadczenia klienta i eskalować uprawnienia, wykorzystując brak walidacji autoryzacji w oprogramowaniu pośrednim Bouncer.