Katalog podatności CVE

W InvoiceShelf przed wersją 2.4.0 endpoint POST /api/v1/estimates/{estimate}/convert-to-invoice autoryzuje tylko zdolność create-invoice i nie autoryzuje dostępu do powiązanej wyceny. Uwierzytelniony użytkownik może skopiować pozycje, ceny, sumy, podatki, notatki, walutę i dane klienta innej firmy do faktury w swojej firmie.

W Markdown Preview Enhanced przed wersją 0.8.30 polecenie _crossnote.updateMarkdown przyjmuje dowolny URI i treść kontrolowaną przez atakującego, a następnie przekazuje je do vscode.workspace.fs.writeFile bez walidacji, że cel jest plikiem Markdown reprezentowanym przez bieżący podgląd. JavaScript działający już w webview podglądu może wywołać to polecenie przez mostek komunikatów rozszerzenia i zapisać dowolny plik dozwolony przez uprawnienia systemowe użytkownika VS Code.

Rozszerzenie Markdown Preview Enhanced dla Visual Studio Code przed wersją 0.8.30 nie waliduje polecenia ani argumentów przesyłanych z webview. JavaScript działający w podglądzie może wywołać uprzywilejowane polecenia rozszerzenia, w tym modyfikację plików, wykonanie kodu, uruchomienie narzędzi eksportu i otwieranie dowolnych adresów URL. Wykorzystanie wymaga osobnej ścieżki wykonania JavaScript w webview, np. wstrzyknięcia przez .crossnote/head.html.

W Markdown Preview Enhanced przed wersją 0.8.30 rozszerzenie odczytuje kontrolowaną przez repozytorium zawartość .crossnote/head.html i przekazuje ją przez resolvePathsInHeader, wstawiając do nagłówka dokumentu webview podglądu bez usuwania treści wykonywalnej. Znaczniki ze zdolnością do skryptów wykonują się podczas ładowania dokumentu, przed inicjalizacją React i DOMPurify, i mogą uzyskać dostęp do acquireVsCodeApi.

Rozszerzenie Markdown Preview Enhanced dla Visual Studio Code przed wersją 0.8.29 wykonuje pliki .crossnote/config.js i .crossnote/parser.js z repozytorium za pomocą vm.runInNewContext, co nie stanowi granicy bezpieczeństwa względem środowiska Node.js. Otwarcie pliku Markdown w złośliwym repozytorium automatycznie ładuje te pliki, a przejście po łańcuchu prototypów pozwala dotrzeć do konstruktora Function i obiektu process, umożliwiając wykonanie poleceń systemowych bez dalszej interakcji.

W cemtan sar2html 4.0.0 wykryto podatność bezpieczeństwa w funkcjach deleteHost, deleteRange i deleteAll w pliku sar2html.py. Manipulacja prowadzi do braku uwierzytelniania, a atak można przeprowadzić zdalnie.

W narzędziu cemtan sar2html w wersji 4.0.0 funkcja index w pliku sar2html.py nie zabezpiecza argumentu sort, co prowadzi do wstrzyknięcia SQL. Atak można przeprowadzić zdalnie, a publicznie dostępny exploit może być wykorzystywany w atakach. Projekt został poinformowany o problemie, ale nie odpowiedział.

Zdalny użytkownik mogący odczytywać zaszyfrowane obiekty w bucketcie S3 może wymusić downgrade paddingu, zmieniając schemat paddingu zapisany w metadanych obiektu na przestarzały PKCS#1 v1.5. Ponieważ ten schemat paddingu jest podatny na znany atak Bleichenbachera, użytkownik może użyć oracle paddingu PKCS#1 v1.5 do odzyskania klucza koperty opakowanego RSA i odszyfrowania obiektu.

Plane, narzędzie do zarządzania projektami open source, w wersji 1.3.1 i wcześniejszych w punkcie końcowym /api/public/assets/v2/anchor/{anchor}/ wymaga uwierzytelnienia do operacji zapisu, ale nie weryfikuje członkostwa w przestrzeni roboczej ani projekcie. Uwierzytelniony użytkownik znający publiczny DeployBoard.anchor opublikowanego projektu może tworzyć rekordy FileAsset w tym projekcie i miękko usuwać istniejące zasoby, co umożliwia wstrzyknięcie plików między przestrzeniami roboczymi, nadużycie pamięci i utratę danych.

W Plane w wersji 1.3.1 i wcześniejszych kontrola autoryzacji w ProjectMemberViewSet.partial_update znajduje się wewnątrz gałęzi aktualizacji roli, więc gość lub członek może pominąć pole role i zmienić pole is_active innego rekordu ProjectMember, w tym dezaktywować administratora projektu. Dodatkowo ProjectMemberPreferenceEndpoint.patch ufa wartości member_id ze ścieżki URL i pozwala członkowi projektu nadpisać preferencje innego członka. Luka została naprawiona w wersji 1.4.0.

W Plane przed wersją 1.4.0 endpoint PageVersionEndpoint w apps/api/plane/app/views/page/version.py zawęża wyszukiwanie wersji stron po identyfikatorach workspace i page, ale nie po project_id z URL. ProjectPagePermission również wyznacza rolę wywołującego na podstawie projektu z URL, jednocześnie rozwiązując żądaną stronę w całym workspace, więc członek jednego projektu może użyć identyfikatora tego projektu, aby odczytać description_html publicznej strony w innym projekcie w tym samym workspace. Ścieżka jest tylko do odczytu i nie umożliwia modyfikacji stron między projektami. Problem naprawiono w wersji 1.4.0.

Luki typu denial of service w oprogramowaniu Palo Alto Networks PAN-OS pozwalają nieuwierzytelnionemu atakującemu z dostępem sieciowym wywołać stan odmowy usługi (DoS), wysyłając specjalnie spreparowany ruch sieciowy do lub przez interfejs dataplane. Powtarzające się próby wywołania tego stanu powodują przejście firewalla w tryb konserwacji. Cloud NGFW i Panorama nie są podatne na tę lukę.

W Stirling-PDF przed wersją 2.13.2 uwierzytelniony administrator korzystający z domyślnej bazy H2 i trybu bezpieczeństwa może przesłać spreparowany plik SQL do POST /api/v1/database/import-database. Funkcja DatabaseService.validateSqlContent() dzieli znormalizowane dane wejściowe po średnikach i akceptuje instrukcję, jeśli zawiera dowolne dozwolone słowo kluczowe, co pozwala na obejście niewystarczającej białej listy przez niebezpieczne funkcje H2, takie jak FILE_READ i CSVWRITE, oraz CREATE ALIAS, i wykonanie efektów ubocznych podczas przetwarzania pliku przez RUNSCRIPT. Umożliwia to dowolny dostęp do plików. Zademonstrowany łańcuch wykonania poleceń systemu operacyjnego zapisuje kontrolowane przez atakującego pliki startowe w lokalizacji użytkownika, a następnie uruchamia interpreter Pythona aplikacji skonfigurowany do ładowania tych plików, co skutkuje wykonaniem poleceń jako konto usługi JVM.

W Gogs przed wersją 0.15.0+dev nieuwierzytelniony atakujący może podać cel zawierający ukośnik odwrotny do endpointu /redirect; podobne przepływy przekierowań po akcjach są również podatne. Funkcja internal/urlx/urlx.go IsSameSite waliduje znormalizowaną postać celu, podczas gdy cmd/gogs/internal/web/web.go getRedirect i inni wywołujący używają oryginalnej wartości w nagłówku Location. Ta niezgodność normalizacji ukośnika odwrotnego pozwala przeglądarkom zinterpretować wartość Location jako zewnętrzny URL względny wobec schematu, umożliwiając przekierowanie ofiar z zaufanej domeny Gogs do treści kontrolowanych przez atakującego w celu phishingu. Luka jest naprawiona w wersji 0.15.0+dev.

Dell OS Recovery Tool w wersjach przed 2.4.4 zawiera podatność polegającą na niezabezpieczonym przechowywaniu poufnych informacji. Atakujący z niskimi uprawnieniami i dostępem fizycznym może potencjalnie wykorzystać tę podatność, prowadząc do ujawnienia informacji.

Mongoose, wbudowany serwer webowy i biblioteka sieciowa, przed wersją 7.23 nie odrzuca opcji TCP, której zadeklarowana długość opts[1] przekracza pozostałe bajty opcji. W handle_opt() sekwencja NOP, po której następuje obcięta opcja MSS, powoduje odczyt opts[3] poza zadeklarowanym obszarem opcji i użycie go jako dolnego bajtu dmss. Nieuwierzytelniony zdalny peer może uszkodzić wartość MSS dla połączenia, przez co późniejsze wywołania mg_send() wysyłają obcięte lub zerowej długości ładunki aplikacji, podczas gdy połączenie TCP wygląda na sprawne.

Mongoose, wbudowany serwer webowy i biblioteka sieciowa, przed wersją 7.23 w parserze certyfikatów TLS wybieranym przez MG_TLS_BUILTIN nie weryfikuje, czy długość elementu DER w formacie long-form mieści się w pozostałym buforze certyfikatu. W mg_der_to_tlv() i mg_der_next() długość kontrolowana przez peera może przesunąć parser poza certyfikat i spowodować niedomiar pozostałej długości uint32_t, przez co mg_tls_parse_cert_der() kontynuuje pracę na nieprawidłowym wskaźniku. Nieuwierzytelniony złośliwy serwer TLS lub klient przedstawiający certyfikat serwerowi skonfigurowanemu do certyfikatów klienta może wywołać odczyt poza zakresem i odmowę usługi podczas uzgadniania.

Mongoose, wbudowany serwer webowy i biblioteka sieciowa, przed wersją 7.23 w stosie TLS wybieranym przez MG_TLS_BUILTIN w src/tls_builtin.c akceptuje rekord TLS 1.3, którego odszyfrowany rozmiar wynosi dokładnie 16 bajtów znacznika uwierzytelniającego, bez tekstu jawnego i bajtu ContentType. W mg_tls_recv_record() sprawdzenie długości msgsz przepuszcza taki rekord, a obliczenie recv_len ulega niedomiarowi do SIZE_MAX, przez co późniejszy krok uzgadniania traktuje nieaktualną zawartość bufora jako zaufaną wiadomość o praktycznie nieograniczonej długości. Nieuwierzytelniony złośliwy peer TLS może wywołać odczyt poza zakresem sterty przed walidacją certyfikatu lub Finished, powodując zdalną odmowę usługi.

Mongoose, wbudowany serwer webowy i biblioteka sieciowa, przed wersją 7.23 w funkcji ppp_handle_ipv6cp() w src/l2_ppp.c ufa 16-bitowemu polu len IPv6CP bez sprawdzenia go względem rozmiaru odebranego ładunku. W łączu PPP lub PPPoE używającym MG_ENABLE_TCPIP i MG_ENABLE_IPV6 nieuwierzytelniony sąsiadujący peer może zakończyć wymaganą wymianę LCP i wysłać krótki Configure-Request z nadmierną długością, powodując odczyt poza recv_queue.buf i zapis poza tx.buf w ppp_tx_frame(). To samo nadużycie długości może również ujawnić sąsiednie bajty sterty w odpowiedzi lub zawiesić pętlę zdarzeń przez find_opt().

Flyto2 Core, jądro wykonawcze dla automatyzacji i przepływów pracy agentów AI, przed wersją 2.26.3 w funkcjach validate_url_ssrf i is_private_ip w src/core/utils.py porównuje rozwiązane adresy tylko z natywnymi prywatnymi zakresami IPv4 i IPv6 i nie odwija adresów przejściowych IPv4-mapped, IPv4-compatible, 6to4 ani NAT64. Uwierzytelniony autor przepływu pracy może podać URL w formie przejściowej przez Execution API POST /v1/execute, http.get lub pokrewne moduły wychodzących żądań, powodując, że guard akceptuje adres, którego osadzony IPv4 wskazuje na loopback, RFC 1918 lub usługi metadanych chmury. Na hoście, który routuje wybraną formę przejściową, żądanie wychodzące dociera do wewnętrznego celu i zwraca treść odpowiedzi do wywołującego przepływ, umożliwiając odczyt SSRF i ujawnienie danych usług wewnętrznych lub poświadczeń chmury.