Katalog podatności CVE

Podatność przepełnienia bufora w Open5GS v.2.7.0 pozwala zdalnemu atakującemu spowodować odmowę usługi poprzez łańcuch dekodera NAS 5GS, gdy bajt typu wiadomości w pakiecie NAS PDU zostanie zmutowany.

Problem w Open5GS v.2.7.0 pozwala zdalnemu atakującemu spowodować odmowę usługi poprzez funkcję ngap_send_to_nas() w pliku src/amf/ngap-path.c.

Lemur przed wersją 1.9.3 zawiera podatność w endpointach API, która pozwala nieuprzywilejowanemu użytkownikowi na utworzenie duplikatu certyfikatu bez wymaganych uprawnień, a następnie na jego unieważnienie, co może prowadzić do odmowy usługi dla wszystkich certyfikatów. Poprawka w wersji 1.9.3 odrzuca duplikaty i wymaga uprawnień do autorytetu.

Lemur do wersji 1.9.3 nie sprawdzał uprawnień CertificatePermission przy przypisywaniu identyfikatorów do pola replaces w żądaniach tworzenia, przesyłania i edycji certyfikatów. Umożliwiało to atakującemu z uprawnieniami nie tylko do odczytu wyłączenie powiadomień o ofierze i oznaczenie jej certyfikatu jako zastąpionego, co mogło prowadzić do wdrożenia atakującego certyfikatu na punktach końcowych ofiary. Problem naprawiono w wersji 1.9.3.

Lemur przed wersją 1.9.3 udostępniał endpointy GET /api/1/destinations i GET /api/1/destinations/ tylko z uwierzytelnieniem, bez wymogu uprawnień administratora, a odpowiedzi zawierały nieprzefiltrowane opcje, w tym hasła i klucze prywatne w postaci jawnego tekstu. Umożliwiało to użytkownikowi z uprawnieniami tylko do odczytu pobranie poświadczeń do zdalnych hostów wdrażania certyfikatów. Problem naprawiono w wersji 1.9.3.

Lemur przed wersją 1.9.3 nie sprawdzał listy dozwolonych hostów ACME przy aktualizacji acme_url przez PUT /api/1/authorities/, co pozwalało użytkownikowi z rolą authority na ustawienie adresu URL wewnętrznej usługi lub metadanych chmury (np. 169.254.169.254). Podczas kolejnej operacji wydawania certyfikatu Lemur wysyłał żądanie do tego adresu, co mogło ujawnić wewnętrzne usługi lub metadane chmury. Problem naprawiono w wersji 1.9.3.

Lemur przed wersją 1.9.3 pozwalał użytkownikowi z rolą authority na aktualizację acme_url bez ponownej walidacji i skierowanie klienta ACME do kontrolowanego przez atakującego serwera. Serwer ten mógł zwracać adresy URL (newNonce, newOrder, authorizations, finalize) wskazujące na wewnętrzne usługi lub metadane chmury, a Lemur podążał za nimi bez sprawdzania zgodności hosta. Problem naprawiono w wersji 1.9.3.

FUXA w wersji 1.3.2 i wcześniejszych nieprawidłowo obsługiwał odświeżanie sesji, co pozwalało atakującemu z wcześniej wydanym uprzywilejowanym ciasteczkiem lub tokenem na kontynuowanie generowania uprzywilejowanych tokenów JWT nawet po usunięciu konta, dezaktywacji, usunięciu roli lub degradacji. Umożliwiało to utrzymanie nieautoryzowanego dostępu do zarządzania użytkownikami, projektami, konfiguracją i tworzeniem kont backdoor. Problem naprawiono w wersji 1.3.3.

Dell Alienware Command Center (AWCC) w wersjach przed 6.14.20.0 zawiera podatność naruszenia zasady najmniejszych uprawnień. Niskouprzywilejowany atakujący z lokalnym dostępem może wykorzystać tę podatność do podniesienia swoich uprawnień.

ZEBRA (węzeł Zcash) przed wersją 4.5.0 ma podatność na zdalne zatrzymanie przez nieuwierzytelnionego peera IPv4. Poprzez wykonanie uzgadniania P2P i reklamowanie nieprawidłowej transakcji mempool, atakujący może doprowadzić do asercji w kodzie, co skutkuje przerwaniem działania węzła (panic/abort). Problem naprawiono w wersji 4.5.0.

ZEBRA przed wersją 4.5.0 ma podatność na zablokowanie węzła przez zdalnego, nieuwierzytelnionego peera P2P. Atakujący może wysłać nieprawidłowe ciało bloku, które ma ten sam hash co prawidłowe ciało, co powoduje, że węzeł odrzuca później prawidłowe ciało i pozostaje w tyle o jeden blok aż do restartu lub reorganizacji. Problem naprawiono w wersji 4.5.0.

Problem w oprogramowaniu SJRC F11 SJ-GPS-PRO (build 2019-09-17) pozwala zdalnemu atakującemu uzyskać wrażliwe informacje poprzez funkcję tcp_actions().

FUXA przed wersją 1.3.2 ma podatność na zdalny atak SSRF (Server-Side Request Forgery) przez nieuwierzytelnionego atakującego. Poprzez manipulację danymi w handlerach Socket.IO DEVICE_WEBAPI_REQUEST i DEVICE_PROPERTY, atakujący może zmusić serwer do wykonania żądań HTTP/HTTPS do dowolnych adresów, w tym do wewnętrznych usług, metadanych chmury, usług OPC UA lub ODBC. Problem naprawiono w wersji 1.3.2.

NVIDIA Triton Inference Server dla systemu Linux zawiera podatność polegającą na nieprawidłowej walidacji danych wejściowych, co może zostać wykorzystane przez atakującego do spowodowania odmowy usługi (DoS).

NVIDIA Triton Inference Server dla systemu Linux zawiera podatność, która pozwala atakującemu na nieograniczoną alokację zasobów. Udane wykorzystanie może prowadzić do odmowy usługi.

NVIDIA NVOS dla przełączników sieciowych zawiera podatność w konfiguracji serwera SSH, gdy włączony jest tryb PKA-only. Administrator może przypadkowo włączyć alternatywną ścieżkę uwierzytelniania, co przy niezmienionym domyślnym haśle może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu i eskalacji uprawnień.

NVIDIA Cumulus Linux zawiera podatność w demonie LLDP, gdzie nieuwierzytelniony atakujący z sąsiedniej sieci może spowodować przepełnienie bufora, wysyłając spreparowane ramki LLDP. Udane wykorzystanie może prowadzić do wykonania kodu.

NVIDIA Cumulus Linux zawiera podatność w komponencie zarządzania użytkownikami, gdzie nieuprzywilejowany użytkownik może wykorzystać nieprawidłowe zarządzanie uprawnieniami. Udane wykorzystanie może prowadzić do eskalacji uprawnień.

Procedury ekstrakcji tar w moby/go-archive nie ograniczają operacji na systemie plików do katalogu docelowego. Atakujący kontrolujący zawartość archiwum może tworzyć lub nadpisywać pliki w dowolnych ścieżkach, do których proces ekstrakcji ma dostęp do zapisu.

Brak walidacji podpisu w tokenach JWT w Otalio Ship Property Management System przed wersją 2.22.0 pozwala uwierzytelnionym atakującym na eskalację uprawnień poprzez manipulację tokenami JWT.