Katalog podatności CVE

W Splunk Enterprise w wersjach poniżej 10.4.3, 10.2.7, 10.0.10 i 9.4.15 oraz Splunk Secure Gateway w wersjach poniżej 3.10.11, 3.9.25 i 3.8.72, użytkownik bez ról admin lub power może uzyskać dostęp do uprzywilejowanych funkcji Splunk Secure Gateway. Dzięki temu może spowodować podpisywanie przez Splunk Secure Gateway ładunków kontrolowanych przez atakującego. Podatność wynika z braku egzekwowania wymagań autoryzacji w wielu punktach końcowych REST API.

W Splunk Enterprise w wersjach poniżej 10.4.2, 10.2.6, 10.0.10 i 9.4.15 użytkownik bez ról admin lub power może tworzyć lub edytować definicje skryptowych wyszukiwań (scripted lookups) przez surowe punkty końcowe konfiguracji. Podatność wynika z braku sprawdzania uprawnień external lookup w ścieżkach zapisu surowej konfiguracji transforms.

GitLab naprawił problem w GitLab CE/EE dotyczący wszystkich wersji od 11.7 przed 18.8.9, 18.9 przed 18.9.5 i 18.10 przed 18.10.3, który podczas importowania plików CSV mógł pozwolić uwierzytelnionemu użytkownikowi na spowodowanie odmowy usługi (DoS) dla workerów Sidekiq z powodu nieprawidłowej walidacji struktury pliku CSV.

W OpenStack Zaqar przed wersją 23.0.1 transport WebSocket nie wiąże identyfikatora projektu w kolejnych żądaniach z projektem uwierzytelnionym tokenem Keystone. Uwierzytelniony użytkownik z ważnym tokenem dla jednego projektu może podstawić UUID innego projektu, aby wyliczać, przeglądać, tworzyć lub usuwać kolejki należące do tego projektu, co prowadzi do nieautoryzowanego ujawnienia, modyfikacji lub utraty danych kolejek. Dotyczy to tylko wdrożeń używających transportu WebSocket z uwierzytelnianiem Keystone.

Brak autoryzacji w obsłudze żądań silnika Amazon Athena w wersji 3 mógł pozwolić uwierzytelnionemu użytkownikowi na odczytanie ograniczonych metadanych zapytań (identyfikatory kont AWS i tekst instrukcji SQL) z innych kont AWS. Wyniki zapytań, poświadczenia i dane Amazon S3 nie były dotknięte. AWS naprawił problem 1 września 2026 roku i potwierdził, że żadne metadane klientów nie zostały uzyskane. Nie jest wymagane działanie klienta.

Biblioteka AsyncHttpClient (AHC) w wersjach od 2.16.0 do 3.0.14 zawiera niepełną walidację atrybutów Domain w ThreadSafeCookieStore. Brakujące reguły sekcji prywatnej i domyślnych sufiksów publicznych, brak normalizacji A-label, wrażliwe na ustawienia regionalne małe litery, obsługa host-only dla sufiksów publicznych oraz brak kontroli hostów numerycznych lub IP pozwalają jednemu pochodzeniu na zapisanie ciasteczka, które później jest wysyłane do innego pochodzenia. Aplikacje współdzielące jednego klienta między domenami zaufania mogą otrzymać ciasteczka wstrzyknięte przez atakującego i być narażone na fiksację sesji. Problem naprawiono w wersji 3.0.14.

Biblioteka AsyncHttpClient (AHC) w wersjach od 2.1.0 do 3.0.14 ma domyślnie włączony magazyn ciasteczek, który zastępuje nagłówek Cookie jawnie dostarczony przez setHeader lub addHeader, gdy magazyn dostarcza jakiekolwiek ciasteczko dla danego pochodzenia. We współdzielonym kliencie zapisane ciasteczka pochodzące od jednego użytkownika mogą zastąpić ciasteczko żądania innego użytkownika, powodując wykonanie żądania w niewłaściwej sesji. To obejście wcześniejszej poprawki CVE-2024-53990, która dotyczyła ciasteczek dostarczanych przez addCookie, ale nie bezpośrednio dostarczanego nagłówka. Problem naprawiono w wersji 3.0.14.

Biblioteka AsyncHttpClient (AHC) w wersjach od 2.2.0 do 3.0.14 ma nieograniczoną dekompresję permessage-deflate w WebSocket, gdy kompresja jest włączona. Potok przychodzący agreguje skompresowane ramki przed ich inflacją przez WebSocketClientCompressionHandler, więc webSocketMaxFrameSize i webSocketMaxBufferSize nie ograniczają zdekompresowanego wyjścia. Złośliwy peer WebSocket może wysłać małą skompresowaną wiadomość, która rozszerza się do bardzo dużego bufora Netty i wyczerpuje stertę JVM. Problem został naprawiony w wersji 3.0.14.

CVE-2026-97717 to podatność w podsystemie proxy serwerów Secure Access przed wersją 14.60. Uwierzytelnieni atakujący mogą wysyłać złośliwe dane do serwera i spowodować trwałą odmowę usługi (DoS).

CVE-2026-97716 to podatność w podsystemie nawiązywania połączeń serwerów Secure Access w wersjach przed 14.60. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą wysyłać specjalnie spreparowany ruch do serwera i powodować trwałą odmowę usługi.

Podatność w procesie rejestracji klienta w serwerach Secure Access przed wersją 14.60. Uwierzytelnieni atakujący mogą wysłać nieprawidłowe dane do serwera, powodując trwałą odmowę usługi.

Podatność w podsystemie uwierzytelniania serwerów Secure Access przed wersją 14.60. Atakujący mogą wysłać nieprawidłową odpowiedź podczas uwierzytelniania, powodując trwałą odmowę usługi.

Podatność polegająca na użyciu twardo zakodowanego klucza kryptograficznego w Johnson Controls ADVMS, umożliwiająca odczyt wrażliwych stałych w pliku wykonywalnym. Dotyczy wersji ADVMS przed 3.10.

Ten kandydat CVE został odrzucony i usunięty przez organizację.

Ten kandydat CVE został odrzucony i usunięty przez organizację.

Biblioteka traverse (npm) w wersjach 0.3.6-0.3.9, 0.4.0-0.4.6, 0.5.0-0.5.2 i 0.6.0-0.6.11 pozwala na zanieczyszczenie prototypu (prototype pollution) przez funkcję set(). Gdy ścieżka przekazana do set() przechodzi przez wartość prymitywną, kolejny segment ścieżki jest rozwiązywany na wbudowanym prototypie tej wartości, co pozwala atakującemu dodać lub nadpisać właściwości String.prototype, Number.prototype lub Boolean.prototype przy użyciu zwykłych danych JSON. Problem naprawiono w wersjach 0.3.10, 0.4.7, 0.5.3 i 0.6.12.

W operatorze cluster-samples-operator wykryto usterkę. Rola RBAC o nazwie coreos-pull-secret-reader w przestrzeni nazw openshift-config przyznaje uprawnienia get, list i watch do wszystkich zasobów Secret bez ograniczenia resourceNames. Operator wymaga dostępu jedynie do sekretu pull-secret. Jeśli pod samples-operator lub jego token konta usługi zostanie przejęty przez inną podatność, atakujący może odczytać wszystkie sekrety w openshift-config, w tym poświadczenia dostawcy tożsamości OAuth, poświadczenia dostawcy chmury i inne wrażliwe dane konfiguracyjne klastra.

Podatność przepełnienia bufora na stercie w Cyrus SASL. Funkcja add_to_challenge() w pluginie DIGEST-MD5 nie przelicza rozmiaru bufora po zastosowaniu cytowania, co prowadzi do zapisu poza granicami bufora. Złośliwy serwer może wywołać awarię klienta.

Sterownik PostgreSQL JDBC Driver (pgjdbc) w wersjach 42.7.4 i 42.7.5 może wysłać poprzednią zawartość bufora wysyłania GSS zamiast pierwszej części wartości na połączeniu z szyfrowaniem GSS (gssEncMode=prefer lub require), a serwer zapisuje tę wartość bez błędu. Bufor ma 16320 bajtów w MIT Kerberos. Zapisana wartość zawiera wtedy bajty komunikatów wysłanych wcześniej na tym samym połączeniu, takich jak tekst SQL instrukcji, inne parametry i wcześniejsze wiersze tej samej partii, zamiast bajtów dostarczonych przez aplikację. Problem dotyczy wartości co najmniej tak długich jak bufor, gdy sterownik zapisuje je z tablicy bajtów. Wersje 42.7.3 i wcześniejsze nie są podatne, a 42.7.6 naprawia problem.

Excelize to biblioteka języka Go do odczytu i zapisu arkuszy kalkulacyjnych Microsoft Excel. W wersjach od 2.8.0 do 2.11.0 predykaty ekstrakcji wypełnienia, obramowania i czcionki w GetStyle sprawdzają tylko górne granice dla indeksów tabeli stylów kontrolowanych przez atakującego. File.GetStyle opiera się na predykatach extractStyleCondFuncs, które pozwalają ujemnym wartościom FillID, BorderID i FontID dotrzeć do indeksowania slice. Gdy spreparowany plik styles.xml dostarczy ujemny fillId, borderId lub fontId, a aplikacja odczyta styl, ujemny identyfikator przechodzi predykat sprawdzający tylko górną granicę i staje się ujemnym indeksem slice, co pozwala atakującemu wywołać panic podczas odczytu stylu komórki. Brak dostępnej poprawionej wersji na dzień przeglądu.