Katalog podatności CVE

Funkcja Direct Mailer w Microsoft Site Server 3.0 zapisuje nazwy domen użytkowników i hasła w formacie tekstowym w udostępnionym zasobie TMLBQueue, który ma niebezpieczne domyślne uprawnienia.

Plik Passfilt.dll w systemie Windows NT SP2 pozwala użytkownikom na tworzenie haseł zawierających ich imię, co może ułatwić atakującym ich odgadnięcie.

IIS 4.0 nieprawidłowo ogranicza dostęp do początkowego żądania sesji z adresu IP użytkownika, jeśli adres ten nie jest rozwiązywany do domeny DNS. Jest to znane jako podatność 'Rozwiązanie domeny'.

Podatność w lquerypv w systemach AIX 4.1 i 4.2 pozwala lokalnym użytkownikom na odczyt dowolnych plików poprzez określenie pliku w parametrze -h w linii poleceń.

Przepełnienie bufora w kliencie FTP nftp w wersji 1.40 umożliwia zdalnym złośliwym serwerom FTP spowodowanie awarii usługi oraz potencjalne wykonanie dowolnych poleceń poprzez długi ciąg odpowiedzi.

Usługa FTP w IIS 4.0 i wcześniejszych wersjach pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi (wyczerpanie zasobów) poprzez jednoczesne nawiązywanie wielu pasywnych połączeń (PASV).

Webmin w wersji przed 0.5 nie ogranicza liczby nieprawidłowych haseł wprowadzanych dla prawidłowej nazwy użytkownika, co może umożliwić zdalnym atakującym uzyskanie uprawnień poprzez atak typu brute force.

Wielokrotne przepełnienia bufora w serwerze ISC DHCP Distribution (dhcpd) w wersjach 1.0 i 2.0 mogą umożliwić zdalnemu atakującemu spowodowanie awarii usługi oraz potencjalne wykonanie dowolnych poleceń za pomocą długich opcji.

W agencie SNMP w systemie Windows NT 4.0 przed SP5 występuje wyciek pamięci, który umożliwia zdalnym atakującym przeprowadzenie ataku typu denial of service poprzez wysyłanie dużej liczby zapytań.

Serwery Microsoft Exchange 5.5 i 5.0 nieprawidłowo obsługują uszkodzone dane NNTP oraz SMTP, co może prowadzić do błędów aplikacji.

IIS 2.0 i 3.0 pozwala zdalnym atakującym na odczytanie kodu źródłowego stron ASP poprzez dodanie kropki na końcu adresu URL.

Przepełnienie bufora w funkcji Window.External w silniku skryptowym JScript w Internet Explorer 4.01 SP1 i wcześniejszych wersjach umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń za pomocą złośliwej strony internetowej.

Windows NT 4.0 nieprawidłowo zamyka nieprawidłowe połączenia RPC z nazwanymi potokami, co pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi (wyczerpanie zasobów) poprzez serię połączeń zawierających niepoprawne dane.

Windows 95, gdy włączona jest zdalna administracja i udostępnianie plików dla sieci NetWare, tworzy udział (C$) po zdalnym zalogowaniu się administratora, co umożliwia zdalnym atakującym odczyt dowolnych plików poprzez mapowanie dysku sieciowego.

Podatność w DNS umożliwia zdalnym atakującym wykorzystanie serwerów nazw DNS jako wzmacniaczy ruchu. Atakujący może wysłać zapytanie UDP DNS z fałszywym adresem źródłowym, co skutkuje większym ruchem do ofiary niż ten, który został wysłany przez atakującego.

IIS 3.0 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi poprzez wysłanie żądania do strony ASP, w której adres URL zawiera dużą liczbę znaków / (ukośnik).

Windows NT 4.0 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi (crash) poprzez dodatkowe dane routingu źródłowego, takie jak pole Routing Information Field (RIF) z liczbą skoków większą niż 7 lub lista zawierająca zduplikowane identyfikatory Token Ring.

Podatność w Analog 3.0 i wcześniejszych wersjach umożliwia zdalnym atakującym odczyt dowolnych plików za pośrednictwem interfejsu formularzy.

Przepełnienie bufora w nlps_server w systemie Sun Solaris x86 2.4, 2.5 i 2.5.1 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu jako root poprzez wysłanie długiego ciągu zaczynającego się od "NLPS:002:002:" do portu nasłuchującego (System V listener), TCP port 2766.

Przepełnienie bufora w Internet Explorer 4.01 i wcześniejszych wersjach umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń poprzez długi adres URL z protokołem 'mk'.