Katalog podatności CVE

Wersje phpMyChat przed 0.14.4 zawierają podatności, które pozwalają lokalnym, a potencjalnie także zdalnym atakującym, na uzyskanie uprawnień poprzez określenie alternatywnego pliku biblioteki w parametrze L (lokalizacja).

W podatności CVE-2001-1468 w phpSecurePages w wersji 0.24 i wcześniejszych, atakujący zdalny może wykorzystać lukę w pliku checklogin.php, aby wykonać dowolny kod PHP. Możliwe jest to poprzez modyfikację parametru cfgProgDir, który wskazuje na zdalny adres URL zawierający kod.

W phpMyChat przed wersją 0.14.5 występuje wiele podatności w plikach input.php3, handle_inputH.php3 oraz index.lib.php3, które mogą prowadzić do nieznanych konsekwencji, potencjalnie związanych z fałszowaniem użytkowników lub niewłaściwie zainicjowanymi zmiennymi.

WinVNC w wersji 3.3.3 i wcześniejszych generuje ten sam ciąg wyzwania dla wielu połączeń, co umożliwia zdalnym atakującym ominięcie uwierzytelniania VNC poprzez podsłuchiwanie wyzwania i odpowiedzi innych użytkowników.

Przepełnienie bufora w MySQL przed wersją 3.23.31 umożliwia atakującym spowodowanie awarii usługi oraz potencjalne uzyskanie uprawnień.

MySQL w wersjach przed 3.23.31 pozwala użytkownikom z kontem MySQL na użycie polecenia SHOW GRANTS w celu uzyskania zaszyfrowanego hasła administratora z tabeli mysql.user, co może prowadzić do uzyskania uprawnień poprzez łamanie haseł.

SSH w wersjach przed 2.0, z szyfrowaniem RC4 i włączoną opcją 'zabroń pustych haseł', umożliwia zdalnym atakującym łatwiejsze odgadywanie części haseł użytkowników poprzez odtwarzanie sesji użytkowników z pewnymi modyfikacjami, co wywołuje różne komunikaty w zależności od poprawności odgadnięcia.

Protokół SSH-1 umożliwia zdalnym serwerom przeprowadzanie ataków typu man-in-the-middle oraz powtarzanie odpowiedzi na wyzwanie klienta do docelowego serwera. Atakujący może stworzyć identyfikator sesji, który pasuje do identyfikatora sesji docelowego serwera, używając słabszej pary kluczy publicznych.

SSH w wersjach przed 2.0, przy użyciu algorytmu RC4 i uwierzytelniania hasłem, umożliwia zdalnym atakującym powtarzanie wiadomości, dopóki nie zostanie wygenerowany nowy klucz serwera (VK).

Basilix Webmail w wersji 0.9.7beta oraz prawdopodobnie innych wersjach przechowuje pliki *.class i *.inc w katalogu głównym dokumentów i nie ogranicza dostępu do nich. To może umożliwić zdalnym atakującym uzyskanie wrażliwych informacji, takich jak hasła i nazwy użytkowników MySQL z pliku mysql.class.

Crystal Reports, podczas wyświetlania danych z bazy danych chronionej hasłem za pomocą stron HTML, osadza nazwę użytkownika i hasło w postaci niezaszyfrowanej w stronie HTML oraz w URL, co umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie haseł.

Przepełnienie bufora w module PAM pam_localuser w systemach Red Hat Linux 7.x i 6.x umożliwia atakującym uzyskanie podwyższonych uprawnień.

Podatność w auto_parms i set_parms w HP-UX 11.00 i wcześniejszych wersjach umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń lub powodowanie odmowy usługi.

Przepełnienie bufora w serwerze socks5 na systemie Linux umożliwia atakującym wykonanie dowolnych poleceń poprzez długie żądanie połączenia.

Przepełnienie bufora w zdalnym komponencie administracji siecią (webprox.dll) w 602Pro LAN SUITE przed wersją 2000.0.1.33 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii usługi oraz potencjalne wykonanie dowolnych poleceń poprzez długi żądanie GET.

Przepełnienie bufora w serwerze HTTP kamery internetowej Netsnap przed wersją 1.2.9 umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń poprzez długi żądanie GET.

Przepełnienie bufora w poleceniu digest w IBM AIX 4.3.x i wcześniejszych wersjach umożliwia lokalnym użytkownikom wykonywanie dowolnych poleceń.

Przepełnienie bufora w NAI Sniffer Agent umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń poprzez długą nazwę społeczności SNMP.

McAfee WebShield SMTP w wersji 4.5 pozwala zdalnym atakującym na obejście reguł filtrowania treści e-maili poprzez dodanie znaków Extended ASCII w nazwie załącznika.

Klient SSH OpenSSH przed wersją 2.3.0 nie wyłącza prawidłowo przekazywania X11 ani agenta, co może umożliwić złośliwemu serwerowi SSH dostęp do wyświetlacza X11 oraz podsłuchiwanie zdarzeń X11, lub dostęp do ssh-agenta.