Katalog podatności CVE

Przepełnienie bufora na stosie w narzędziu diagnostycznym Brocade Fabric OS przed wersją 10.0.1. Podczas przetwarzania argumentów poleceń diagnostycznych narzędzie tokenizuje dane wejściowe bez kontroli granic tablicy. Uwierzytelniony administrator może dostarczyć zbyt wiele argumentów, co prowadzi do nadpisania pamięci i awarii procesu.

Przepełnienie bufora na stosie w obsłudze protokołu IKEv2 w Brocade Fabric OS przed wersją 10.0.1. Podczas przetwarzania początkowych żądań wymiany kluczy na przełącznikach rozszerzeń z FCIP, nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wysłać pojedynczy pakiet UDP z nadmiernym polem Nonce, co prowadzi do awarii procesu warstwy danych.

Krytyczna podatność na obejście autoryzacji w obsłudze serwera zarządzania Brocade Fabric OS przed 10.0.1. Zainfekowany przełącznik podłączony do sieci może wysyłać spreparowane żądania zarządzania CT (Common Transport) w paśmie Fibre Channel, aby ominąć uwierzytelnianie administracyjne. Skuteczne wykorzystanie pozwala nieautoryzowanemu przełącznikowi partnerskiemu na wykonywanie akcji administracyjnych na urządzeniu docelowym, w tym resetowanie haseł administracyjnych, inicjowanie restartów systemu i wyzwalanie pobierania oprogramowania układowego.

Podatność na zapis poza granicami w implementacji RTCS UDP recvfrom() w NXP MQX Classic przed wersją 5.0. Niewłaściwe egzekwowanie długości bufora odbierającego może pozwolić na przepełnienie bufora przez spreparowany pakiet UDP, prowadząc do uszkodzenia pamięci lub odmowy usługi.

Niewystarczające sprawdzanie granic API w phalFelica w NXP NXPNfcRdLib RC663 do wersji 07.14.00_Pub może pozwolić atakującemu z uprawnieniami lub niezaufanej stronie trzeciej na dostęp do nieprzeznaczonych regionów pamięci, co może prowadzić do ograniczonej utraty poufności, integralności i dostępności. Wszystkie wersje oprogramowania od 07.18.00 naprawiły ten problem.

Wiele podatności na przepełnienie bufora na stosie w komponencie zarządzania REST API Brocade Fabric OS przed 10.0.1. Podczas przetwarzania ładunków żądań API (takich jak atrybuty konfiguracji urządzenia lub żądania mapowania portów) usługa REST API nie sprawdza poprawnie liczby tablic i długości ciągów względem pojemności wewnętrznych buforów. Uwierzytelniony atakujący z dostępem do REST API może przesłać spreparowane, zbyt duże parametry żądania, aby wywołać uszkodzenie pamięci na stosie wykonawczym. Może to skutkować odmową usługi (awaria demona) lub potencjalnym wykonaniem dowolnego kodu w kontekście procesu zarządzania.

Wiele podatności na wstrzyknięcie poleceń systemu operacyjnego w interfejsie zarządzania i procedurach przetwarzania sesji Brocade Fabric OS przed 10.0.1. Błędy przetwarzania danych wejściowych podczas zdalnej walidacji połączenia zarządzania i weryfikacji sesji dla kont użytkowników opartych na katalogu pozwalają, aby niezaufane dane zawierające metaznaki powłoki dotarły do wewnętrznych wrapperów wykonywania systemu. Uwierzytelniony użytkownik lub zainfekowane konto usługi katalogowej może wykorzystać te podatności do wykonania dowolnych poleceń systemu operacyjnego z podwyższonymi uprawnieniami na urządzeniu docelowym.

Wtyczka Uncanny Automator – AI + Automation for WordPress | AI Agent, AI Page Builder, Free AI Usage Included dla WordPress jest podatna na wstrzyknięcie obiektu PHP we wszystkich wersjach do 7.6.1.1 włącznie, poprzez deserializację niezaufanych danych. Umożliwia to uwierzytelnionym atakującym z dostępem na poziomie Subscriber i wyższym wstrzyknięcie obiektu PHP, gdy zainstalowana jest wtyczka integracyjna innej firmy (takiej jak PeepSo, MailPoet, WPForms itp.) i skonfigurowany jest przepis, który przechowuje dane kontrolowane przez atakującego jako metadane wyzwalacza. Dodatkowa obecność łańcucha POP w Uncanny Automator pozwala atakującym na usuwanie dowolnych plików na serwerze.

Octopus Server nieprawidłowo ocenia wiele przypisań uprawnień z zasięgiem, co pozwala użytkownikowi o wysokich uprawnieniach uzyskać uprawnienia do wdrożeń wykraczające poza faktycznie przyznane. Problem dotyczy wersji, w których występuje ta błędna logika oceny uprawnień.

Luka obejścia kontroli dostępu w silniku walidacji RBAC w Brocade Fabric OS przed 10.0.1. Silnik RBAC błędnie kategoryzuje niestandardowe kody operacji podczas sprawdzania uprawnień, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom z uprawnieniami tylko do odczytu wykonywać zastrzeżone operacje administracyjne.

Luka wstrzyknięcia poleceń w interfejsie zarządzania REST API w Brocade Fabric OS przed 10.0.1. Uwierzytelniony użytkownik może wykonać dowolne polecenia systemowe poprzez spreparowane parametry wejściowe.

Luka przepełnienia sterty w Brocade Fabric OS przed 10.0.1 podczas przetwarzania operacji konfiguracji trunk. Aplikacja przetwarza ciągi list dostarczone przez użytkownika na dynamicznie alokowane tablice sterty bez sprawdzania granic, co pozwala uwierzytelnionemu administratorowi wywołać uszkodzenie sterty poprzez spreparowane żądania REST API.

WSO2 Identity Server nie egzekwuje domyślnego czasu wygaśnięcia dla SMS-owych haseł jednorazowych (OTP) używanych w MFA. Nieużywane OTP pozostają ważne bezterminowo, co umożliwia atakującym przeprowadzanie ataków brute force przez wielokrotne zgadywanie kodu. Udany atak może prowadzić do obejścia MFA i przejęcia konta użytkownika.

Wtyczka Aurora Heatmap dla WordPressa do wersji 1.7.2 jest podatna na Stored Cross-Site Scripting przez parametr 'url' z powodu niewystarczającej sanityzacji wejścia i braku escape na wyjściu. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą wstrzyknąć skrypty, które wykonają się, gdy administrator kliknie link heatmapy.

Wtyczka LatePoint dla WordPressa do wersji 5.6.9 włącznie jest podatna na niebezpieczne bezpośrednie odwołania do obiektów (IDOR). Funkcja process_step_customer() używa wyłącznie is_user_logged_in() jako zabezpieczenia przed scalaniem danych POST z istniejącym klientem LatePoint, bez sprawdzania własności. Umożliwia to uwierzytelnionym atakującym z dostępem na poziomie Subscriber lub wyższym modyfikację danych osobowych dowolnych klientów LatePoint, a przy ustawieniu contact_merge na 'phone' nadpisanie adresu e-mail ofiary i przejęcie konta przez reset hasła.

Sterownik JDBC dla PostgreSQL (pgjdbc) w wersjach od 42.7.4 do 42.7.13 dopełnia wartość krótszą niż zadeklarowana długość bajtami pozostałymi w buforze wysyłki zamiast zerami, a serwer przechowuje te bajty jako część wartości. Bajty te to wiadomości wysłane wcześniej przez sterownik na tym samym połączeniu: tekst SQL i wartości parametrów ostatnich zapytań, które w połączeniach pulowanych mogą pochodzić z innych żądań. Każda dopełniona wartość może przenosić do 8192 bajtów takiego ruchu, a przy szyfrowaniu GSS do 16320 bajtów. Dopełnianie występuje, gdy aplikacja deklaruje długość większą niż dostarczane dane, przez PreparedStatement.setObject z ByteStreamWriter, CopyIn.writeToCopy, PGCopyOutputStream.write, LargeObject.write lub Blob.setBytes. Sterownik przyjmuje te wywołania bez błędu. Atakujący, który może sprawić, że aplikacja zapisze taką wartość i odczyta ją, może zebrać wcześniejszy ruch. Aplikacje, w których deklarowane długości zawsze odpowiadają danym, nie są dotknięte. Wersje 42.7.3 i wcześniejsze dopełniają zerami.

Ten identyfikator CVE został odrzucony lub wycofany przez organ przyznający numery CVE.

Vault i Vault Enterprise nie zawsze oceniały polityki ACL względem kanonicznej formy nazw zasobów i polityk. Może to pozwolić uwierzytelnionemu użytkownikowi z delegowanymi uprawnieniami na ominięcie wyraźnego zakazu i dostęp do chronionego zasobu lub przypisanie zabronionej polityki, co może prowadzić do eskalacji uprawnień. Podatność jest naprawiona w Vault Community Edition 2.1.2 oraz Vault Enterprise 2.1.2, 1.21.12, 1.20.17 i 1.19.23.

W sterowniku pgjdbc (PostgreSQL JDBC Driver) w wersjach 42.7.11-42.7.13 brakuje wymogu uwierzytelniania, gdy właściwość requireAuth wyklucza wszystkie znane metody (np. requireAuth=!password,!md5,!gss,!sspi,!scram-sha-256,!none). Sterownik akceptuje wtedy dowolną metodę żądaną przez serwer, w tym uwierzytelnianie hasłem w postaci jawnego tekstu. Atakujący w pozycji pośredniej może przechwycić hasło bazy danych. Wersja 42.7.14 naprawia problem.

W bibliotece AsyncHttpClient (AHC) przed wersjami 3.0.12 i 2.16.1, żądanie WebSocket przez proxy (ws) jest przekazywane przez CONNECT, ale NettyRequestFactory.newNettyRequest i requestUri decydują o dodaniu uwierzytelnienia proxy i formy absolutnej tylko na podstawie tego, czy URI jest bezpieczny. Ponieważ ws nie jest oznaczony jako bezpieczny, tunelowane uaktualnienie WebSocket wysyłane do origin zawiera wartość Proxy-Authorization proxy. Poświadczenia Basic są bezpośrednio odzyskiwalne, a odpowiedzi Digest mogą być odtwarzane lub łamane offline. Problem naprawiono w wersjach 3.0.12 i 2.16.1.