Katalog podatności CVE

Velociraptor przechowuje skompilowany VQL w obiekcie hunt wewnętrznie, aby uniknąć ponownej kompilacji artefaktów dla każdego punktu końcowego w polowaniu. Chociaż pole "compiled_collector_args" jest polem wewnętrznym, Velociraptor pozwalał na jego ustawienie z wywołania API użytkownika. Pozwala to innemu użytkownikowi, który może zaplanować polowanie (minimalna rola "investigator"), na ustawienie skompilowanych instrukcji VQL dla polowania z pominięciem kontroli ACL, które normalnie byłyby stosowane. Ta luka może zostać eskalowana, aby pozwolić użytkownikowi "investigator" na uruchamianie dowolnych instrukcji VQL jako użytkownik administracyjny na serwerze Velociraptor.

Wtyczka Visual Composer Website Builder dla WordPressa do wersji 45.16.0 włącznie jest podatna na lokalne dołączanie plików przez parametr `vcv-template`. Niezalogowany atakujący może dołączać i wykonywać dowolne pliki na serwerze, co pozwala na wykonanie kodu PHP w tych plikach.

Podatność Path Traversal w oprogramowaniu DIAEnergie przed wersją 1.11.00.022. Umożliwia atakującemu dostęp do plików poza dozwolonym katalogiem.

Podatność niewłaściwego uwierzytelniania w DIAEnergie przed wersją 1.11.00.022 umożliwia obejście uwierzytelniania.

W urządzeniu D-Link DIR-825 w wersji 3.00b32 wykryto podatność w funkcji tunnel_set_params w pliku tunnel.c komponentu rp-l2tp. Manipulacja argumentem peer_hostname prowadzi do zapisu poza granicami bufora. Atak można przeprowadzić zdalnie.

Wtyczka Paytium: Mollie payment forms & donations dla WordPressa w wersjach do 5.0.3 włącznie jest podatna na eskalację uprawnień. Poprawka w wersji 5.0.3 dodała weryfikację podpisu dla pola pt-paytium-user-data, ale pozostawiła drugi filtr pt_cf_checkout_meta(), który kopiuje wartości z $_POST['pt_form_field'] bez weryfikacji podpisu, co pozwala nadpisać rolę użytkownika i utworzyć konto administratora.

GitLab CE/EE w wersjach od 19.2 przed 19.2.7, od 19.3 przed 19.3.3 oraz od 19.4 przed 19.4.1 zawiera podatność związaną z przepełnieniem liczb całkowitych podczas kompilacji specjalnie spreparowanego wyrażenia regularnego w konfiguracji CI/CD. W określonych warunkach uwierzytelniony użytkownik może wykonać dowolny kod na serwerze GitLab.

GitLab CE/EE w wersjach od 19.2 przed 19.2.7, od 19.3 przed 19.3.3 oraz od 19.4 przed 19.4.1 zawiera podatność typu double free podczas przetwarzania specjalnie spreparowanego wyrażenia regularnego w konfiguracji CI/CD. W określonych warunkach uwierzytelniony użytkownik może wykonać dowolny kod na serwerze GitLab.

Laravel-Mediable w wersjach 7.0.0 do 7.0.2 zawiera niekompletną poprawkę dla CVE-2026-49972 — rozszerzenie .pht nie zostało dodane do listy zabronionych rozszerzeń w config/mediable.php. Apache na systemach Debian i Ubuntu wykonuje pliki .pht jako PHP, co pozwala atakującemu na przesłanie złośliwego pliku i zdalne wykonanie kodu.

IBM Concert w wersjach 1.0.0 do 3.0.0 odwołuje się do zwolnionej pamięci lub uzyskuje do niej dostęp (use-after-free). Atakujący mogący wpłynąć na wykonanie programu lub dane wejściowe może wykorzystać tę lukę do uszkodzenia pamięci, awarii aplikacji lub wykonania dowolnego kodu.

IBM Concert w wersjach 1.0.0 do 3.0.0 jest podatny na przepełnienie bufora spowodowane niewłaściwym sprawdzaniem granic. Lokalny użytkownik może przepełnić bufor i wykonać dowolny kod w systemie.

IBM Concert w wersjach 1.0.0 do 3.0.0 pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na dostarczenie specjalnie spreparowanych danych wejściowych, które są włączane do poleceń systemu operacyjnego, co prowadzi do wykonania dowolnych poleceń. Udana eksploatacja umożliwia zdalne wykonanie kodu z uprawnieniami aplikacji.

RabbitMQ przed wersjami 3.13.15, 4.0.20, 4.1.11, 4.2.6 i 4.3.0 — gdy brak jest pakietu CA, ssl_options/1 domyślnie używa [{verify, verify_none}] bez ostrzeżenia. Atakujący w pozycji man-in-the-middle może sfałszować odpowiedź JWKS, co prowadzi do akceptacji dowolnych tokenów JWT przez brokera.

RabbitMQ przed wersjami 3.13.15, 4.0.20, 4.1.11, 4.2.6 i 4.3.0 — plugin trust-store instaluje verify_fun, który nadpisuje błędy {bad_cert, unknown_ca} / {bad_cert, selfsigned_peer}, gdy prezentowany certyfikat „pasuje” do białej listy. Klucz dopasowania opiera się wyłącznie na nazwie wystawcy i numerze seryjnym, które można łatwo podrobić, co pozwala na obejście uwierzytelniania klienta TLS.

WP Toolkit dla cPanel w wersjach 6.11.2-10794 i wcześniejszych zawiera lukę wstrzyknięcia argumentów, która pozwala zdalnym uwierzytelnionym użytkownikom na odczyt dowolnych plików i wykonanie dowolnego kodu w ramach kont klientów.

cPanel zawiera lukę polegającą na wykonywaniu operacji z niepotrzebnie wysokimi uprawnieniami, co pozwala zdalnym uwierzytelnionym użytkownikom na wykonanie dowolnego kodu z uprawnieniami roota.

Podatność na wstrzykiwanie poleceń systemu operacyjnego w Plesk pozwala zdalnym uwierzytelnionym użytkownikom na wykonanie dowolnego kodu z uprawnieniami roota.

Wada w automation-controller platformy Ansible Automation Platform: podczas kopiowania WorkflowJobTemplate walidator uprawnień deep-copy sprawdza tylko inventory, unified_job_template i credentials, ale nie sprawdza instance_groups (oraz execution_environment i labels) zachowanych z oryginału. Użytkownik z uprawnieniami workflow-admin w organizacji, ale bez roli na odwołanych instance groups, może skopiować workflow, zostać jego administratorem i uruchamiać zadania przypięte do nieautoryzowanych instance groups, w tym do grupy control-plane, omijając granicę InstanceGroup use_role i powodując uruchomienie automatyzacji w kontekście control-plane.

Wada w AWX: pole pod_spec_override w grupie kontenerów używa niekompletnej listy blokującej, która ogranicza tylko automountServiceAccountToken, umożliwiając wstrzyknięcie initContainers, nadpisań serviceAccountName i projected service account token volumes. Administrator platformy AAP może to wykorzystać do eskalacji uprawnień do dostępu na poziomie przestrzeni nazw OpenShift i eksfiltracji sekretów przestrzeni nazw.

Wszystkie opublikowane wersje s2s-proxy do 0.2.2 są dotknięte. W wersjach 0.1.16 do 0.2.2, serwery TLS używają trybu RequireAnyClientCert Go, gdy skipCAVerification jest false. Ten tryb sprawdza, czy klient posiada klucz prywatny certyfikatu, ale nie weryfikuje certyfikatu względem skonfigurowanego CA. Atakujący może użyć samopodpisanego certyfikatu i klucza, aby nawiązać połączenie TLS i yamux, a następnie wywołać RPC dozwolone przez konfigurację proxy i poświadczenia Temporal. Nie jest wymagany żaden certyfikat ani klucz prywatny zaufany przez wdrożenie, ani poświadczenie Temporal.