Katalog podatności CVE

Wtyczka Wallet System for WooCommerce dla WordPressa przed wersją 2.8.0 nie weryfikuje, czy użytkownik składający transfer portfela jest właścicielem portfela, z którego środki są pobierane, co pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi (nawet subskrybentowi) przenieść środki z dowolnego portfela (w tym administratora) na konto, które kontroluje.

Wtyczka Wallet System for WooCommerce dla WordPressa przed wersją 2.8.0 nie przeprowadza żadnej kontroli uprawnień i opiera się na tokenie, który każdy uwierzytelniony użytkownik może uzyskać ze strony front-end, przed wygenerowaniem raportu zawierającego historię transakcji portfela każdego klienta, co pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi (np. subskrybentowi) ujawnić imiona, adresy e-mail, role, kwoty transakcji, metody płatności i daty wszystkich użytkowników.

Wtyczka BackWPup dla WordPressa przed wersją 5.7.7 nie ogranicza prawidłowo ścieżki docelowej plików rozpakowywanych podczas przywracania kopii zapasowej, gdy używana jest jej zapasowa biblioteka archiwów, co pozwala użytkownikom z wysokimi uprawnieniami zapisywać pliki poza zamierzonym katalogiem przywracania, potencjalnie prowadząc do zdalnego wykonania kodu.

Wtyczka BackWPup dla WordPressa przed wersją 5.7.7 nie weryfikuje, czy żądanie do jej handlera wykonywania kopii zapasowej wyzwalanego przez cron faktycznie pochodzi z wewnętrznego harmonogramu WordPressa, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym wymusić natychmiastowe uruchomienie dowolnego istniejącego zadania kopii zapasowej, niezależnie od skonfigurowanego typu wyzwalacza lub harmonogramu.

Wtyczka BackWPup dla WordPressa przed wersją 5.7.7 nie ogranicza prawidłowo dostępu sieciowego do katalogu roboczego używanego podczas przywracania kopii zapasowej, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na serwerach, które nie honorują reguł .htaccess (np. NGINX), pobrać pełne archiwum kopii zapasowej (zrzut bazy danych i pliki witryny, w tym poświadczenia i tajne klucze) pozostawione po przerwanym przywracaniu.

Podatność w Brocade SANnav przed wersją 3.0.1 może spowodować przechwycenie hasła administratora przełącznika Brocade Fabric OS w postaci zwykłego tekstu w pliku wymiany pamięci na serwerze hostującym maszynę wirtualną Brocade SANnav. Może się to zdarzyć, gdy serwer SANnav napotka warunek braku pamięci (OOM). Podatność może pozwolić uwierzytelnionemu administratorowi z dostępem do serwera hostującego SANnav na przeglądanie pliku wymiany i uzyskanie haseł.

Podatność polegająca na przechodzeniu po ścieżce (path traversal) dotyczy funkcji importu aliasów stref w Brocade SANnav przed wersją 3.0.0a. Lokalny uwierzytelniony atakujący może zapisać przesłaną zawartość poza zamierzonym katalogiem.

W Brocade SANnav przed wersją 3.0.0a występuje podatność SQL Injection w różnych zewnętrznych API inwentaryzacyjnych. Uwierzytelniony atakujący może wstrzyknąć złośliwe dane do niektórych parametrów zapytań REST API.

Podatność w Brocade SANnav przed wersjami 2.4.0b i 3.0.0 powoduje zapisywanie zakodowanych haseł i tokenów uwierzytelniających w plikach dziennika. Uwierzytelniony atakujący z dostępem do plików dziennika, w tym supportsave, może uzyskać dostęp do haseł.

SecuShare Pro firmy Openfind ma podatność na wstrzykiwanie poleceń systemu operacyjnego. Nieuwierzytelnieni zdalni atakujący mogą wstrzykiwać dowolne polecenia OS i wykonywać je na serwerze.

Wtyczka WordPress Database Addon For WPForms (wpforms entries) przed wersją 1.1.1 nie weryfikuje nonce CSRF, gdy pole jest pominięte, i nie sprawdza uprawnień. Atakujący może usunąć dowolne zapisane wpisy formularzy, nakłaniając zalogowanego administratora do załadowania spreparowanej strony.

Wtyczka WordPress Appointment Booking Plugin przed wersją 5.7.3 nie weryfikuje, czy osoba wywołująca jest właścicielem zamówienia wskazanego przez identyfikator pozycji zamówienia, przed wyświetleniem podsumowania potwierdzenia. Nieuwierzytelniony odwiedzający może uzyskać dane klienta, takie jak imię i nazwisko, dane kontaktowe oraz kod potwierdzenia zamówienia, podając kolejny identyfikator pozycji zamówienia.

Wtyczka Appointment Booking Plugin dla WordPressa przed wersją 5.6.5 nie weryfikuje, czy użytkownik personelu zaplecza jest uprawniony do działania na konkretnym rekordzie przeznaczonym do usunięcia. Uwierzytelniony użytkownik z rolą pracownika ograniczoną do rekordów może nieodwracalnie usunąć dowolne zamówienie, klienta lub transakcję na stronie, w tym rekordy należące do innych pracowników i poza ich przydzielonym zakresem.

Wtyczka Appointment Booking Plugin dla WordPressa przed wersją 5.6.9 nie egzekwuje autoryzacji na poziomie rekordu w kilku akcjach API AI Abilities. Uwierzytelniony użytkownik z rolą LatePoint Agent, zwykle ograniczony do własnych rekordów, może czytać i modyfikować dane profilowe innych agentów oraz czytać rezerwacje innych agentów i powiązane dane klientów, gdy funkcja Abilities API jest włączona.

Wtyczka Booking Calendar dla WordPressa przed wersją 11.8.3 nie ogranicza odpowiednio, które opcje może wczytać użytkownik o niższych uprawnieniach przez jeden z jej handlerów ustawień. Użytkownicy z rolą Edytora i wyższą mogą ujawnić wartości dowolnych opcji WordPressa, w tym podstawową konfigurację witryny.

Wtyczka WordPress Easy Digital Downloads przed wersją 3.7.1 nie ogranicza danych zamówienia bloku do bieżącego użytkownika. Użytkownicy z poziomem subskrybenta mogą przeglądać produkty z ostatnich zamówień innych klientów i uzyskiwać podpisane linki do pobrania, które dają dostęp do płatnych plików cyfrowych bez zakupu.

Wtyczka WordPress Booking Calendar przed wersją 11.8 nie generuje hashy dostępu do rezerwacji z wystarczającą entropią, opierając je na wartości niskiej entropii z ziarnem czasu. Nieuwierzytelnieni atakujący, którzy potrafią określić czas utworzenia rezerwacji, mogą przewidzieć hash, a następnie odczytać dane osobowe rezerwacji lub zmodyfikować rezerwację.

Wtyczka WordPress Image Photo Gallery Final Tiles Grid przed wersją 3.6.14 nie sanityzuje kilku wartości konfiguracyjnych galerii, które mogą być nadpisane przez shortcode galerii, przed wypisaniem ich w bloku skryptu inline. Użytkownicy z poziomem współpracownika i wyższym mogą wstrzyknąć dowolny JavaScript, który wykonuje się w sesji każdego, kto przegląda post, w tym administratora podglądającego oczekujące zgłoszenie. Nie jest wymagana własność galerii: można odwołać się do dowolnej istniejącej galerii.

Wtyczka Image Photo Gallery Final Tiles Grid dla WordPressa przed wersją 3.6.14 nie weryfikuje poprawnie autoryzacji w kilku akcjach zarządzania galerią i obrazami. Sprawdza własność względem innego obiektu niż ten, na którym działa, lub całkowicie pomija sprawdzenie. Pozwala to każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi z dostępem na poziomie współautora lub wyższym na klonowanie, modyfikowanie i zmienianie kolejności galerii i obrazów należących do innych użytkowników oraz zapisywanie metadanych wtyczki na dowolnych postach, których nie posiadają.

Wtyczka Frontend Dashboard dla WordPressa przed wersją 3.0.5 nie wykonuje żadnej autoryzacji ani sprawdzenia nonce dla akcji dostępnych dla nieuwierzytelnionych użytkowników, które wywołują wybraną przez atakującego funkcję PHP lub metodę klasy z danymi z żądania, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom na przejęcie dowolnego konta, w tym administratorów.