Katalog podatności CVE

W funkcji EscapeParenthesis w GraphicsMagick przed wersją 1.3.25 występuje przepełnienie bufora oparte na stercie, które może być wykorzystane przez zdalnych atakujących.

Przepełnienie bufora w kodzie renderowania MVG i SVG w GraphicsMagick 1.3.24 umożliwia zdalnym atakującym wywołanie nieokreślonego wpływu poprzez nieznane wektory. Ta podatność występuje z powodu niekompletnej poprawki dla CVE-2016-2317.

W Exponent CMS 2.4.1 odkryto problem związany z niewidoczną injekcją SQL, która może być wykorzystana przez nieautoryzowanych użytkowników za pomocą żądania HTTP GET. Wykorzystanie tej podatności pozwala na wyciek danych z bazy danych do złośliwego serwera.

Wizarda instalacyjny w DotNetNuke (DNN) przed wersją 7.4.1 umożliwia zdalnym atakującym ponowną instalację aplikacji oraz uzyskanie dostępu SuperUser poprzez bezpośrednie żądanie do Install/InstallWizard.aspx.

Podatność typu use-after-free w funkcji kvm_ioctl_create_device w jądrze Linux przed wersją 4.8.13 umożliwia użytkownikom systemu operacyjnego gospodarza spowodowanie awarii systemu (denial of service) lub potencjalne uzyskanie uprawnień poprzez spreparowane wywołania ioctl na urządzeniu /dev/kvm.

Na urządzeniach SendQuick Entera i Avera przed wersją 2HF16 odkryto problem związany z wieloma podatnościami na wstrzykiwanie poleceń. Umożliwia to atakującym wykonywanie dowolnych poleceń systemowych.

EMC Network Configuration Manager (NCM) w wersjach 9.3.x oraz 9.4.x zawiera podatność na niewłaściwą autoryzację, która może być wykorzystana przez złośliwych użytkowników do przejęcia kontroli nad systemem.

EMC Network Configuration Manager (NCM) w wersjach 9.3.x oraz 9.4.x zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu poprzez Java RMI. Może to zostać wykorzystane przez złośliwych użytkowników do przejęcia kontroli nad systemem.

EMC Documentum eRoom w wersji 7.4.4 oraz wcześniejszych zawiera podatność na niezweryfikowaną zmianę hasła, która może być wykorzystana przez złośliwych użytkowników do kompromitacji systemu.

IBM Tivoli Key Lifecycle Manager w wersjach 2.5 i 2.6 ma niewystarczające ustawienia blokady konta, co może umożliwić zdalnemu atakującemu przeprowadzenie ataku brute force na dane logowania.

Komponent Data Warehouse w NetApp OnCommand Insight przed wersją 7.2.3 umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie dostępu administracyjnego poprzez wykorzystanie domyślnego konta z uprawnieniami.

W SageCRM 7.x przed wersją 7.3 SP3 odkryto problem związany z funkcjonalnością Menedżera Komponentów, która pozwala na dodawanie dodatkowych komponentów do aplikacji. Możliwe jest przesłanie pliku zip zawierającego plik .ecf, co prowadzi do wydobycia plików na system plików, w tym złośliwego skryptu web shell.

IBM UrbanCode Deploy może pozwolić użytkownikowi na wykonanie kodu poprzez specjalnie przygotowane przesłanie pliku, które zastąpi kod na serwerze. Taki kod mógłby być wykonywany na maszynach agenta UCD, które hostują aplikacje produkcyjne klientów.

IBM WebSphere Commerce zawiera nieokreśloną podatność, która może prowadzić do ujawnienia danych osobowych użytkowników, wykonywania nieautoryzowanych operacji administracyjnych oraz potencjalnego wywołania odmowy usługi.

Platforma IBM BigFix może umożliwić zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu na systemie, spowodowanego warunkiem wyścigu związanym z użyciem po zwolnieniu pamięci. Atakujący może wykorzystać tę podatność do wykonania dowolnego kodu na systemie.

IBM Security Privileged Identity Manager Virtual Appliance w wersji 2.0.2 ma niewystarczające ustawienia blokady konta, co może umożliwić zdalnemu atakującemu przeprowadzenie ataku brute force na dane logowania.

IBM Single Sign On dla Bluemix może pozwolić zdalnemu atakującemu na uzyskanie poufnych informacji z powodu błędu XML external entity (XXE) podczas przetwarzania danych XML przez parser XML.

Podatność w sterowniku urządzenia w jądrze oprogramowania Cisco TelePresence Multipoint Control Unit (MCU) może pozwolić nieautoryzowanemu, zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie stanu odmowy usługi (DoS). Problem wynika z niewłaściwej walidacji rozmiaru podczas reassemblingu fragmentów pakietów IPv4 lub IPv6.

Podatność w interfejsie GUI opartym na sieci Cisco Prime Home umożliwia nieautoryzowanemu zdalnemu atakującemu ominięcie uwierzytelnienia i wykonywanie działań z uprawnieniami administratora. Problem wynika z błędu przetwarzania w kontroli dostępu opartej na rolach (RBAC) dla adresów URL.

Obecność twardo zakodowanego konta o nazwie 'core' w Fortinet FortiWLC umożliwia atakującym uzyskanie nieautoryzowanego dostępu do odczytu/zapisu za pośrednictwem zdalnego powłoki.