Katalog podatności CVE

DBHub, serwer MCP dla baz danych, w wersjach przed 0.22.5 udostępnia nieuwierzytelniony endpoint HTTP MCP po uruchomieniu w trybie transportu HTTP. Mechanizm ochrony oparty na porównaniu nagłówków Origin i Host nie zapobiega atakowi DNS rebinding, co pozwala złośliwej stronie wywoływać narzędzia MCP z przeglądarki ofiary. W zależności od konfiguracji może to prowadzić do odczytu, wyliczenia, a potencjalnie zapisu zawartości bazy danych.

Biblioteka http4s-scala-xml w wersjach przed 0.24.1 i 1.0.0-M39 używa parsera SAXParserFactory bez konfiguracji bezpieczeństwa do dekodowania ciał wiadomości XML. Przy domyślnych ustawieniach JDK parser rozwiązuje deklaracje DOCTYPE, encje zewnętrzne oraz zewnętrzne DTD. Aplikacje parsujące niezaufany XML są narażone na ataki XXE, SSRF oraz wyczerpanie zasobów.

Decepticon, autonomiczny agent hakerski dla zespołów red team, w wersjach przed 1.1.17 osadza wyniki crawlowania stron w wiadomościach LLM bez neutralizacji literałów specjalnych tokenów ChatML. W modelu BYOK większość dostawców modeli nie filtruje tych literałów, więc atakujący może umieścić je na stronie docelowej, aby sfałszować turę operatora i obejść zabezpieczenia agenta. Prowadzi to do wykonania dowolnych poleceń w sandboxie Kali Linux.

W module x/bonds blockchainu ixo przed wersją 8.0.0 następowało przenoszenie środków z adresu rozwiązanego z metody weryfikacji DID bez sprawdzenia, czy adres ten należy do podpisującego transakcję. Atakujący mógł zarejestrować adresy ofiar jako metody weryfikacji na własnym DID i przenieść ich salda do kontrolowanego przez siebie bonda, a następnie wypłacić i przenieść środki poza łańcuch. Podatność została wykorzystana w mainnecie ixo (ixo-5) w dniu 2026-06-20 i naprawiona w wersji 8.0.0.

W jądrze Linux w podsystemie RDMA rtrs-srv funkcje process_read i process_write nie sprawdzały, czy usr_len jest mniejsze lub równe off, co mogło prowadzić do niedomiaru liczby całkowitej. Złośliwy klient RDMA mógł wysłać usr_len większe niż off, powodując zawinięcie data_len do ogromnej wartości size_t i dostęp poza pamięć. Dodano walidację usr_len <= off przed wywołaniem rtrs_srv_get_ops_ids().

QuickJS commit 04be24600 zawiera podatność na zapis poza zakresem sterty w JS_ReadFunctionTag().

W Termix od wersji 2.4.1 do 2.5.1 uwierzytelniony administrator może zapisać kontrolowane przez atakującego wartości domeny i adresu e-mail przez PATCH /users/acme-ssl-settings, a następnie wywołać ich interpolację do polecenia powłoki certbot przez POST /users/acme-ssl-request. W pliku acme-ssl-routes.ts funkcja child_process.execSync wywołuje /bin/sh -c z tymi wartościami jedynie w cudzysłowach, co pozwala na wykonanie dowolnych poleceń systemowych jako proces backendu Termix. Podatność dotyczy trybów HTTP webroot i DNS Cloudflare challenge, a jej wykorzystanie ujawnia bazy danych Termix, sekrety procesu, przechowywane poświadczenia i dostęp sieciowy. Problem naprawiono w wersji 2.5.1.

W Dokploy przed wersją 0.29.13 procedura tRPC patch.readRepoDirectories przekazuje kontrolowaną przez użytkownika wartość repoPath z pliku patch.ts do polecenia powłoki w patch-repo.ts bez bezpiecznego cytowania argumentów. Uwierzytelniony członek organizacji z uprawnieniem service:read może wstrzyknąć metaznaki powłoki do repoPath i wykonać dowolne polecenia przez child_process.exec jako root w kontenerze Dokploy. Ponieważ standardowe wdrożenie montuje /var/run/docker.sock, wykonanie poleceń jako root w kontenerze może posłużyć do kontroli Dockera i przejęcia hosta oraz zarządzanych aplikacji. Problem naprawiono w wersji 0.29.13.

W jądrze Linux wykryto podatność w module svcrdma (NFS/RDMA serwer). Zdalny klient może wysłać chunk Write lub Reply z polem segcount równym zero, co przechodzi walidację w xdr_check_write_chunk() i powoduje dodanie zdegenerowanego chunka (ch_segcount == 0) do list rc_write_pcl lub rc_reply_pcl. Wcześniejsza poprawka uczyniła pcl_for_each_segment() odpornym na segcount 0, ale problem nadal jest istotny jako obrona w głąb.

W jądrze Linux, w module SUNRPC, podatność dotyczy braku zerowania struktury rpc_gss_wire_cred na początku funkcji svcauth_gss_decode_credbody(). Ponieważ struktura jest współdzielona między żądaniami, wczesne błędy dekodowania pozostawiają częściowo zdezaktualizowane dane, co może prowadzić do użycia wiszącego wskaźnika lub błędnych długości. Poprawka zeruje strukturę przy wejściu.

Biblioteka minimp3 w commicie ea99364f zawiera podatność przepełnienia liczb całkowitych (integer overflow) w funkcji mp3dec_skip_id3v1() podczas parsowania pola rozmiaru tagu APEv2.

W OpenStack Zaqar przed wersją 22.0.2 transport WSGI nieprawidłowo obsługuje nagłówek URL-Signature. Wysyłając żądanie z pustym nagłówkiem URL-Signature, nieuwierzytelniony zdalny atakujący znający UUID projektu może ominąć zarówno uwierzytelnianie Keystone, jak i weryfikację wstępnie podpisanych adresów URL, co pozwala na odczyt, wyliczanie, tworzenie i usuwanie kolejek, wiadomości, roszczeń i subskrypcji tego projektu. Dodatkowo, przejmując rolę administracyjną, atakujący może wykonywać operacje administracyjne, takie jak zarządzanie pulami i wariantami we wdrożeniach admin_mode. Podatność dotyczy tylko wdrożeń korzystających z transportu WSGI ze skonfigurowaną strategią uwierzytelniania; transport websocket nie jest podatny.

W PortSwigger Burp Suite DAST (dawniej Burp Suite Enterprise Edition) przed wersją 2026.8 może wystąpić obejście uwierzytelniania poprzez alternatywną ścieżkę lub kanał.

W MPack 1.1.1 na platformach 32-bitowych istnieje podatność na przepełnienie liczby całkowitej w API Node. Podczas parsowania specjalnie spreparowanego obiektu MessagePack array32 lub map32 z bardzo dużą liczbą elementów, obliczenie rozmiaru alokacji strony w mpack_tree_parse_children() może spowodować przepełnienie size_t i prowadzić do zbyt małej alokacji.

IBM DataStage w Cloud Pak for Data 5.4.0.0 może pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na uzyskanie poufnych informacji z powodu nieprawidłowej walidacji nagłówka X-Forwarded-Proto.

W geelen mcp-remote w wersjach 0.1.16 do 0.1.38 istnieje problem, który pozwala zdalnemu atakującemu wykonać dowolny kod przez src/lib/utils.ts oraz funkcję getServerUrlHash.

mcp-remote w wersjach 0.1.32 do 0.1.38 jest podatny na Server-Side Request Forgery (SSRF) przez URL resource_metadata wyodrębniony z nagłówka WWW-Authenticate zdalnego serwera MCP.

HFS2 w wersji 2.4.0 i wcześniejszych zawiera podatność na nieuwierzytelniony dostęp do dowolnych plików, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na odczyt, zapis, dopisywanie i usuwanie plików wszędzie tam, gdzie konto usługi HFS ma dostęp do systemu plików poza folderem udostępnionym. Atakujący mogą wykorzystać brak modelu autoryzacji w dyspozytorze makr w połączeniu z nieograniczaniem ścieżek absolutnych przez resolver ścieżek, aby manipulować silnikiem szablonów i naruszyć poufność, integralność i dostępność hosta.

HFS2 w wersji 2.4.0 i wcześniejszych zawiera podatność na wstrzyknięcie szablonu w obsłudze przesyłania wieloczęściowego, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na zdalne wykonanie kodu poprzez umieszczenie złośliwej składni szablonu w nazwie pliku. Atakujący może stworzyć nazwę pliku zawierającą zamykającą sekwencję cytowania szablonu, po której następuje makro exec, co omija kontrolę autoryzacji w dyspozytorze i pozwala na wykonanie dowolnych poleceń w systemie hosta.

Podatność nieprawidłowej weryfikacji podpisu kryptograficznego w dashbit nimble_zta pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na uwierzytelnienie się jako dowolny token usługi Cloudflare. Dotyczy to aplikacji korzystających ze strategii uwierzytelniania Cloudflare Zero Trust. Funkcja verify_token/2 w lib/nimble_zta/cloudflare.ex dopasowuje wynik JOSE.JWT.verify/2 do {_, token, _s}, co odrzuca wynik logiczny weryfikacji i zwraca zdekodowany token po nieudanej weryfikacji podpisu. Atakujący wysyła sfałszowany JWT w nagłówku cf-access-jwt-assertion, zawierający oczekiwane roszczenie iss oraz siedem roszczeń tokenu usługi. verify_iss/2 odczytuje roszczenie iss ze sfałszowanego tokenu, więc niczego nie odrzuca, a ścieżka tokenu usługi zwraca te roszczenia jako uwierzytelnioną tożsamość. Problem dotyczy nimble_zta od wersji 0.1.2 przed 0.1.3.