Katalog podatności CVE

n8n w wersjach przed 1.123.83 zawiera podatność obejścia autoryzacji, która pozwala edytorom współdzielonych workflow używać poświadczeń, do których nie mają dostępu, osadzając je w zagnieżdżonych lub inline sub-workflow narzędzi. Atakujący mogą zapisywać workflow z definicjami inline Workflow Tool lub Workflow Retriever odwołującymi się do zastrzeżonych poświadczeń, które wykonują się z wartościami poświadczeń właściciela workflow.

n8n w wersjach przed 2.41.4 oraz 2.42.x przed 2.42.1 zawiera podatność na niekontrolowane zużycie zasobów w nieuwierzytelnionym punkcie końcowym OAuth authorize. Klienty są rozwiązywane po ścieżce URL, ale surowy identyfikator wywołującego jest zapisywany jako klucz rekordu, co pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu tworzyć nieograniczoną liczbę rekordów klientów pierwszej strony, omijając limit rejestracji.

n8n w wersjach przed 2.41.4 oraz 2.42.x przed 2.42.1 zawiera podatność na zanieczyszczenie prototypu w narzędziu walidacji przepływów MCP, którego interpreter wykonuje kod dostarczony przez wywołującego w procesie głównym, odczytuje odziedziczone właściwości i pozwala na przypisanie do współdzielonych prototypów. Uwierzytelniony członek z uprawnieniem workflow:read może zastąpić wbudowaną metodę zwracającą wartość prawdziwą, aby obejść sprawdzanie uprawnień po stronie serwera i przejąć konta właścicieli bez MFA.

n8n w wersjach przed 2.41.4 oraz 2.42.0 zawiera obejście autoryzacji w punkcie końcowym wznowienia czatu agenta. Endpoint przyjmuje identyfikator uruchomienia z treści żądania bez weryfikacji, czy zawieszony checkpoint należy do wywołującego. Uwierzytelnieni członkowie projektu mogą wylistować i odczytać prywatne rozmowy agentów innych członków przez endpointy o zasięgu projektu, a następnie zatwierdzić ich oczekujące wywołania narzędzi, powodując wykonanie narzędzi i zapis wyników do rozmowy ofiary.

n8n w wersjach przed 2.41.4 oraz 2.42.x przed 2.42.1 zawiera podatność na wstrzyknięcie SQL w wersji 1 węzła Microsoft SQL, który podstawia wartości wyrażeń pola Query bezpośrednio do tekstu SQL bez parametryzacji. Gdy przepływ wiąże niezaufane dane wejściowe, takie jak pola webhooka, z polem Query, nieuwierzytelnieni zewnętrzni wywołujący mogą wykonać dowolny SQL na podłączonej bazie danych z uprawnieniami zapisanych poświadczeń.

FreeRDP w wersjach od 3.3.0 przed 3.32.0, zbudowany z opcją WINPR_UTILS_IMAGE_JPEG=ON, ma zapis poza zakresem bufora sterty w funkcji winpr_convert_from_jpeg, ponieważ bufory dla obrazów JPEG w skali szarości są rozmiarowane na podstawie jednego składnika wejściowego zamiast trzech składników wyjściowych BGR. Złośliwy serwer RDP może zaoferować obraz JPEG w skali szarości przez przekierowanie schowka, uszkadzając pamięć klienta i powodując jego awarię przy wklejaniu elementu jako danych bitmapowych CF_DIB.

Serwer shadow FreeRDP od wersji 3.0.0 przed 3.32.0 wysyła pakiety PDU wejścia w stanie Confirm Active przed uwierzytelnieniem, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym wstrzykiwać dane wejściowe z klawiatury. Atakujący może wynegocjować RDP tylko z TLS i wysłać pakiet PDU wejścia bez Confirm Active, aby wstrzyknąć syntetyczne naciśnięcia klawiszy do sesji X11 użytkownika hosta przez XTEST.

FreeRDP od wersji 2.0.0 przed 3.32.0, zbudowany z opcjami WITH_LAME=ON i WITH_DSP_FFMPEG=OFF, ma przepełnienie bufora sterty w funkcji freerdp_dsp_decode_mp3, ponieważ wskaźnik PCM prawego kanału jest przesunięty o liczbę bajtów traktowaną jako elementy typu short. Złośliwy serwer RDP może wysłać dźwięk MP3 przez rdpsnd, przez co zdekodowane próbki wykraczają poza alokację sterty, powodując awarię klienta.

FreeRDP od wersji 3.0.0 przed 3.32.0 zawiera podatność nieskończonej pętli w funkcji http_response_recv(), która pozwala złośliwym bramom wyczerpać CPU klienta poprzez spreparowane nagłówki Content-Type. Atakujący kontrolujący bramę może zwrócić niezerowy Content-Length z nierozpoznanym Content-Type zawierającym średnik, przypinając wątek klienta na pełnym obciążeniu CPU bez końca.

FreeRDP w wersjach 3.0.0 przed 3.32.0 pozwala na wstrzyknięcie nagłówka HTTP w swoim proxy, ponieważ pojedynczy znak LF w części docelowej tokenu routingu (Cookie: msts=) nie jest odrzucany i jest zapisywany przez http_proxy_connect do linii żądania CONNECT oraz nagłówka Host. Zdalny nieuwierzytelniony klient RDP łączący się z proxy używającym FixedTarget=false i nadrzędnego proxy HTTP może zmienić ramowanie żądań/nagłówków HTTP w tym nadrzędnym proxy.

FreeRDP od wersji 2.0.0 przed 3.32.0 zawiera podatność dereferencji wskaźnika null, która pozwala złośliwym serwerom RDP na zawieszenie klientów poprzez wysyłanie seryjnych IRP poza cyklem życia. Atakujący mogą wysłać IRP_MJ_READ lub IRP_MJ_WRITE przed utworzeniem lub po zamknięciu, powodując dereferencję pustego uchwytu przez CommReadFile lub CommWriteFile i zakończenie klientów używających przekierowania portu szeregowego w systemie Linux.

FreeRDP od wersji 3.0.0-beta1 przed 3.32.0 nie egzekwuje skumulowanych ani absolutnych limitów rozmiaru podczas reassemblacji fragmentów kanału RDPDR w proxy. Atakujący mogą wysłać fragment FIRST, a następnie fragmenty kontynuacyjne bez LAST, zwiększając strumienie sterty na sesję proporcjonalnie do ruchu i wyczerpując pamięć proxy.

FreeRDP od wersji 2.0.0 przed 3.32.0 zawiera podatność wyczerpania pamięci w funkcji wts_read_drdynvc_data_first, która pozwala uwierzytelnionym klientom wymusić na serwerach duże alokacje pamięci. Atakujący mogą wysłać siedmiobajtową wiadomość DATA_FIRST na otwartym DVC deklarującą dużą 32-bitową długość, powodując wzrost wyzerowanej pamięci rezydentnej i wyczerpanie zasobów serwera.

FreeRDP w wersjach 3.13.0 przed 3.32.0 zawiera wadę retencji zasobów w drive_process_irp_create, która rejestruje otwarty plik lokalny w słowniku dysku przed zastosowaniem rozmiaru alokacji i nie usuwa go, gdy operacja się nie powiedzie. Złośliwy serwer RDP połączony z klientem z włączonym przekierowaniem dysku może wysłać IRP_MJ_CREATE z AllocationSize ustawionym na UINT64_MAX, wymuszając niepowodzenie seek i wyciek obiektu pliku oraz uchwytu systemu operacyjnego aż do zakończenia dysku.

FreeRDP przed wersją 3.32.0 nie zamyka wcześniejszych uchwytów portu szeregowego w serial_process_irp_create, co pozwala złośliwemu serwerowi RDP wyczerpać deskryptory plików. Atakujący mogą wysyłać powtarzające się żądania serial IRP_MJ_CREATE, aby gromadzić deskryptory i zakończyć klienta na asercji FD_SETSIZE w CommReadFile.

FreeRDP w wersjach od 3.0.0 przed 3.32.0 zawiera dereferencję wskaźnika null w kanale rdpsnd, gdy fragment ustawia CHANNEL_FLAG_LAST bez CHANNEL_FLAG_FIRST. Złośliwy serwer RDP może wysłać zniekształcony pakiet rdpsnd PDU na nowym kanale, powodując awarię klienta i odmowę usługi.

W sgl-project SGLang do wersji 0.5.19 wykryto słabość w nieznanej funkcjonalności pliku python/sglang/srt/managers/io_struct.py komponentu generate Endpoint. Manipulacja argumentem session_params powoduje odmowę usługi. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit jest publicznie dostępny.

Interfejsy API zarządzania certyfikatami i kluczami prywatnymi MSP oraz OpenAPI w Omada Controller nie egzekwują prawidłowo autoryzacji administracyjnej, co pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi wykonywać uprzywilejowane operacje zarządzania certyfikatami. Skuteczne wykorzystanie może pozwolić użytkownikowi z niskimi uprawnieniami na przesłanie lub usunięcie certyfikatu TLS lub klucza prywatnego kontrolera, potencjalnie zakłócając bezpieczny dostęp zarządzania.

To CVE zostało odrzucone lub wycofane przez organizację numerującą CVE. Brak dalszych informacji o podatności.

To CVE zostało odrzucone lub wycofane przez organizację numerującą CVE. Brak dalszych informacji o podatności.