Katalog podatności CVE

HCL AION jest dotknięty podatnością, w której niektóre pola wejściowe nie wymuszają wystarczającej walidacji po stronie serwera. Nieoczekiwane lub spreparowane dane wejściowe mogą zostać zaakceptowane przez aplikację, co może prowadzić do niepożądanego zachowania lub wpływu na bezpieczeństwo w określonych warunkach.

W PostgreSQL polecenie ALTER TABLE ALTER TYPE błędnie przypisuje właściciela zależnych obiektów statystyk bieżącemu użytkownikowi. To pozwala właścicielowi tabeli na wykonywanie DROP STATISTICS i ALTER STATISTICS, a jednocześnie uniemożliwia to poprzedniemu właścicielowi obiektów statystyk. W wielu konfiguracjach DROP TABLE nadal usuwa obiekty statystyk, więc exploit często nie przynosi efektu.

W PostgreSQL ECPG występuje niedomiar liczby całkowitej, który pozwala administratorowi serwera bazy danych na wywołanie tymczasowej odmowy usługi wobec klienta ECPG poprzez wysłanie wartości bytea bez wymaganego prefiksu. Klient nadpisuje ogromny obszar pamięci bajtami spoza kontroli atakującego, co zwykle powoduje SIGSEGV, ale w rzadkich przypadkach może prowadzić do naruszenia integralności klienta.

W PostgreSQL amcheck występuje podatność typu niebezpieczna ścieżka wyszukiwania, która pozwala użytkownikowi z uprawnieniem EXECUTE na funkcji amcheck na wykonanie dowolnych funkcji jako właściciele indeksów wyrażeń zależnych od ścieżki wyszukiwania, poprzez ustawienie wrogiej ścieżki przed wywołaniem funkcji amcheck. Dotyczy to wersji 18, 16, 15 i 14 przed określonymi wersjami poprawkowymi; PostgreSQL 17 nie jest dotknięty.

Wtyczka Booking for Appointments and Events Calendar dla WordPressa przed wersją 2.4.6 nie weryfikuje, czy uwierzytelniony pracownik (dostawca) jest przypisany do odwiedzanego spotkania. Umożliwia to każdemu pracownikowi odczytanie dowolnego spotkania po jego identyfikatorze i ujawnienie danych osobowych klienta, który dokonał rezerwacji.

Wersja 2.0.0 biblioteki sigstore-java błędnie usunęła weryfikację czasu wpisu w Rekorze względem certyfikatu Fulcio. Wersja 2.1.0 przywraca tę weryfikację zgodnie ze specyfikacją Sigstore. Podatność dotyczy tylko użytkowników weryfikujących artefakty za pomocą wersji 2.0.0.

Loofah w wersjach od 2.25.0 do 2.25.2 nie odrzuca URI javascript: lub vbscript:, których schemat jest podzielony przez odwołania numeryczne znaków bez średnika, takie jak &#58, &#9, &#10 lub &#13. Funkcja CGI.unescapeHTML pozostawia te odwołania zakodowane, więc allowed_uri? uznaje URL za bezpieczny, mimo że przeglądarka dekoduje dwukropek lub usuwa białe znaki i wykonuje wynikowy schemat URI. Problem dotyczy tylko wywołań z bezpośrednio przekazanymi zakodowanymi stringami do allowed_uri?; domyślna ścieżka sanitize() nie jest dotknięta. Problem naprawiono w wersji 2.25.2.

Loofah w wersjach od 2.25.0 do 2.25.2 nie odrzuca URI javascript:, których schemat jest podzielony lub poprzedzony nazwanymi odwołaniami do białych znaków HTML5, takimi jak 	 lub 
. Funkcja CGI.unescapeHTML pozostawia te odwołania nienaruszone, więc allowed_uri? uznaje URL za bezpieczny, mimo że przeglądarka dekoduje i usuwa tabulator lub znak nowej linii, a następnie wykonuje wynikowy URL javascript:. Problem dotyczy tylko wywołań z bezpośrednio przekazanymi zakodowanymi stringami do allowed_uri?; domyślna ścieżka sanitize() nie jest dotknięta. Problem naprawiono w wersji 2.25.2.

Trix przed wersją 2.1.18 jest podatny na cross-site scripting, gdy spreparowany ładunek JSON application/x-trix-document zostanie upuszczony do edytora używającego fallback Level0InputController, takiego jak osadzony WebView bez wsparcia Input Events Level 2. Metoda StringPiece.fromJSON ufa atrybutom href z ładunku JSON bez sanityzacji, co pozwala przeciągalnemu elementowi zawierającemu URI javascript: na ominięcie sanityzacji DOMPurify i wstrzyknięcie wykonywalnego JavaScript do DOM. Wykorzystanie wymaga przeciągnięcia i upuszczenia przez ofiarę treści kontrolowanej przez atakującego, a sanityzacja HTML po stronie serwera może zneutralizować ładunek przy zapisie. Problem naprawiono w wersji 2.1.18.

Astro przed wersją 8.1.2, adapter Netlify konwertuje każdy wpis image.remotePatterns na wyrażenie regularne zapisywane do .netlify/v1/config.json pod images.remote_images dla listy dozwolonych obrazów CDN Netlify. W packages/integrations/netlify/src/index.ts, funkcja remotePatternToRegex() escapuje kropki w wartościach hostname, ale interpoluje dosłowne wartości pathname bez escapowania metaznaków wyrażeń regularnych, takich jak ., +, ?, (, i [, więc restrykcyjna ścieżka, np. /img/v1.0/file, pasuje również do ścieżek sąsiadujących z metaznakami, w tym ścieżek przekraczających segment. Netlify egzekwuje wygenerowane wyrażenie regularne bezpośrednio, a funkcja pomocnicza matchPattern() w Astro nie ponownie weryfikuje żądania, co pozwala na optymalizację obrazów na już dozwolonym hoście, który deklarowana ścieżka miała wykluczyć. Problem naprawiono w wersji 8.1.2.

IBM Db2 12.1.5 dla Linux, UNIX i Windows (w tym DB2 Connect Server) może pozwolić lokalnemu atakującemu na spowodowanie odmowy usługi z powodu wycieku pamięci.

IBM Security Verify Access i IBM Verify Identity Access (w tym wersje kontenerowe) w pewnych konfiguracjach Reverse Proxy są podatne na atak typu denial of service (DoS).

GitLab EE ma podatność w wersjach od 15.6 do 19.0.6, 19.1 do 19.1.4 i 19.2 do 19.2.2, która w pewnych warunkach mogła pozwolić użytkownikowi z oczekującym członkostwem na otrzymanie uprawnień nadanych przez rolę niestandardową z powodu błędnego przypisania uprawnień nieuwzględniającego stanu członkostwa.

IBM i w wersjach 7.6, 7.5, 7.4 i 7.3 może pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na ominięcie zabezpieczeń z powodu konfliktu interpretacji w parserze multipart.

Anonimowy wywołujący, gdy dostęp anonimowy jest włączony, lub uwierzytelniony użytkownik z niskimi uprawnieniami może poznać prywatne nazwy i wersje pakietów Release Bundle, jeśli nazwa pakietu jest znana.

W systemie zarządzania treścią Aimeos Pagible przed wersją 0.10.4, administracyjna trasa proxy (cmsproxy) jest podatna na atak Server-Side Request Forgery (SSRF) poprzez DNS Rebinding. Istnieje wyścig typu Time-of-Check to Time-of-Use (TOCTOU) między fazą walidacji URL a fazą faktycznego żądania HTTP, co pozwala atakującym na dostęp do wewnętrznych zasobów sieciowych i punktów końcowych metadanych chmury. Wersja 0.10.4 naprawia ten problem.

Podatność typu Server-Side Request Forgery (SSRF) w Fortinet FortiSIEM w wielu wersjach może pozwolić atakującemu na wykonanie nieautoryzowanego kodu lub poleceń.

Wtyczka Estatik Real Estate dla WordPressa przed wersją 4.3.4 nie weryfikuje listy odbiorców wiadomości wysyłanych przez formularz zapytania o nieruchomość, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom na wysyłanie e-maili do dowolnych odbiorców z dowolnym tematem, treścią i adresem Reply-To, gdy formularz jest skonfigurowany do wysyłki na niestandardowy adres.

Złośliwy klient Velociraptor może przesłać nieprawidłowy plik rzadki, który przy próbie rozwinięcia przez GUI powoduje panic i może doprowadzić do awarii procesu serwera. Problem to błąd dzielenia przez zero w funkcji ShouldPadFile().

W sshd w OpenSSH przed wersją 10.5 słowo kluczowe 'restrict' (w authorized_keys) miało być stosowane do przekazywania tuneli, ale nie było.