Katalog podatności CVE

W bibliotece amqp091-go (klient AMQP 0.9.1 dla Go) w wersjach od 1.13.0 do 1.14.0 można obejść mechanizm ograniczania rozmiaru ramki przed zakończeniem negocjacji connection.tune, ponieważ Connection.maxFrameSize używa zera zarówno dla stanu nieuzgodnionego, jak i dla stanu bez limitu. Złośliwy lub skompromitowany peer AMQP może wysłać krótki nagłówek ramki z dużym zadeklarowanym rozmiarem ładunku, powodując alokację pamięci wybranej przez atakującego przed odebraniem ładunku lub odrzuceniem stanu protokołu. Problem został naprawiony w wersji 1.14.0.

Podatność w MariaDB Connector/Node.js przed wersjami 3.2.5, 3.3.4, 3.4.7 i 3.5.4. Podczas korzystania z protokołu tekstowego, escapowanie zawsze poprzedza cudzysłowy backslashem i nie honoruje trybu NO_BACKSLASH_ESCAPES, co pozwala na wstrzyknięcie SQL przez wartość kontrolowaną przez atakującego.

Podatność w MariaDB Connector/Node.js od wersji 3.2.0 do 3.2.5, 3.3.4, 3.4.7 i 3.5.4. Gdy włączona jest opcja permitSetMultiParamEntries, klucze obiektów są rozwijane do klauzuli SQL SET bez przetwarzania przez escapeId, co pozwala na wstrzyknięcie SQL przez klucz zawierający backtick.

Podatność w MariaDB Connector/Node.js przed wersjami 3.2.5, 3.3.4, 3.4.7 i 3.5.4. Kodery binarne GeoJSON Polygon i MultiPolygon alokują pamięć przez Buffer.allocUnsafe() na podstawie długości liczbowej pierścienia przed potwierdzeniem, że pierścień jest tablicą, co może ujawnić niezainicjalizowane dane z pamięci Node.js.

W MariaDB Connector/Node.js w wersjach od 3.3.0 do 3.5.4, ścieżka walidacji odcisku palca TLS przy zerowej konfiguracji wywołuje Ed25519PasswordAuth.hash() przez Authentication.validateFingerPrint, ale Ed25519PasswordAuth.hash() odwołuje się do identyfikatora seed, który nie jest w zakresie. W określonych warunkach (serwer MariaDB przez TCP, TLS z ssl: true lub obiektem ssl z rejectUnauthorized nie równym false, ustawione hasło, brak ssl.ca, negocjowany plugin client_ed25519) może wystąpić synchroniczny ReferenceError, który w domyślnym zachowaniu Node.js powoduje zakończenie procesu klienta (odmowa usługi). Problem został naprawiony w wersji 3.5.4.

Nieprawidłowa walidacja długości tablicy BSON w MongoDB Go Driver może spowodować odczyt poza zakresem i panikę w czasie wykonywania, gdy aplikacja wywołuje bson.RawArray.Validate lub bsoncore.Array.Validate na nieprawidłowej czterobajtowej tablicy. Nieuwierzytelniony atakujący, który może dostarczyć surowe dane tablicy BSON do podatnej aplikacji, może zakończyć proces aplikacji, powodując odmowę usługi.

Przepełnienie liczby całkowitej w obsłudze długości wartości BSON w MongoDB Go Driver może spowodować panikę w czasie wykonywania, gdy aplikacja waliduje lub uzyskuje dostęp do nieprawidłowego dokumentu BSON. Nieuwierzytelniony atakujący, który może dostarczyć bajty BSON do podatnej aplikacji, może zakończyć proces aplikacji, powodując odmowę usługi.

Niekompletna lista niedozwolonych danych wejściowych w wtyczce Amazon Agent Plugins for AWS databases-on-aws przed wersją 1.7.1 może pozwolić zdalnemu, nieuwierzytelnionemu atakującemu na wykonanie dowolnych poleceń systemu operacyjnego na hoście uruchamiającym pomocnika przez spreparowaną wartość polecenia bazy danych w kontekście agenta.

Nieprawidłowe obliczenia w parsowaniu ciągów Decimal128 w MongoDB C Driver mogą akceptować pewne dane wejściowe z nadmierną precyzją zawierające wiodące zera zamiast je odrzucać. To powoduje, że wartość różni się od dostarczonego tekstu. Atakujący, który może dostarczyć ciąg dziesiętny do aplikacji osadzającej, w tym przez parsowanie Extended JSON, może spowodować, że aplikacja zapisze lub użyje nieprawidłowej wartości numerycznej.

API rezerwacji bufora BSON w MongoDB C Driver może zarejestrować długość mniejszą niż minimalna pięciobajtowa długość BSON. Późniejsze operacje dołączania lub porównywania mogą spowodować niedomiar w obliczeniach długości bez znaku i odczyt lub zapis poza buforem dokumentu. Atakujący, który może wpłynąć na długość dostarczoną przez aplikację osadzającą, może spowodować zakończenie aplikacji lub odczytanie/uszkodzenie sąsiedniej pamięci procesu.

Komponent jawnego odszyfrowania w MongoDB libmongocrypt może zwrócić niezmieniony, nierozpoznany zaszyfrowany payload zamiast zwrócić błąd odszyfrowania. Atakujący, który może modyfikować przechowywane zaszyfrowane pola (np. zapisujący do bazy, serwer lub pośrednik sieciowy), może spowodować, że aplikacja przetworzy dostarczone bajty jako odszyfrowany tekst jawny.

Niewłaściwe zarządzanie stanem w MongoDB libmongocrypt może spowodować, że dane specyficzne dla dostawcy będą traktowane jako niekompatybilny typ podczas czyszczenia dokumentu klucza zawierającego zduplikowane pola masterKey. Uwierzytelniony aktor, który może modyfikować dokumenty key vault, lub serwer zwracający taki dokument, może spowodować nieprawidłowy dostęp do pamięci i nieprawidłowe zwolnienia w procesie klienta.

Błąd off-by-one w bulk writerze dokumentów BSON w MongoDB C Driver może zapisać jeden bajt zerowy tuż poza alokacją sterty, gdy dokument kończy się na określonej granicy bufora. Atakujący, który może wpłynąć na rozmiar dokumentów serializowanych przez aplikację osadzającą, może uszkodzić sąsiednią pamięć procesu lub zakończyć proces.

MongoDB C++ Driver odrzuca zawartość po wbudowanym bajcie NUL w niektórych nazwach pól i kolekcji akceptowanych przez API kolekcji. To może spowodować, że sterownik i aplikacja będą interpretować tę samą nazwę różnie. Uwierzytelniony atakujący, który może wpłynąć na nazwę przekazaną przez aplikację, może spowodować, że aplikacja odczyta różne wartości z niezamierzonego pola lub zmieni nazwę niezamierzonej kolekcji.

Podatność w MongoDB libmongocrypt powoduje niedomiar liczby całkowitej w logice analizy punktów końcowych KMS, co może prowadzić do błędu alokacji i zakończenia procesu aplikacji. Problem występuje, gdy uwierzytelniony użytkownik modyfikuje dokument klucza w kolekcji key vault lub gdy aplikacja akceptuje punkt końcowy KMS zawierający dwukropek po ścieżce lub zapytaniu podczas tworzenia klucza. Podatność nie uzyskuje dostępu do pamięci poza przydzielonymi granicami.

Odczyt poza zakresem w parsowaniu odpowiedzi SCRAM w sterowniku MongoDB C może odczytać jeden bajt poza buforem o stałym rozmiarze podczas przetwarzania uszkodzonej wiadomości server-final. Serwer lub pośrednik sieciowy, który dostarczy tę wiadomość przed weryfikacją podpisu serwera, może spowodować zakończenie działania aplikacji.

Docker Sandboxes porównywały nazwy hostów punktów końcowych tokenów OAuth w sposób uwzględniający wielkość liter przy decydowaniu, czy maskować odpowiedzi zarządzanych poświadczeń, podczas gdy routing żądań traktował nazwy DNS bez uwzględniania wielkości liter. Niezaufany kod w sandboxie mógł użyć nazwy hosta z różną wielkością liter, aby dotrzeć do prawdziwego punktu końcowego dostawcy, omijając maskowanie odpowiedzi. Jeśli użytkownik ukończył przepływ OAuth, tokeny dostępu i odświeżania dostawcy mogły zostać zwrócone bez maskowania do sandboxa, ujawniając poświadczenia zarządzane przez hosta.

Docker Sandboxes mogły przekazywać poświadczenia dostarczone przez klienta wraz z poświadczeniem wstrzykniętym przez hosta przez proxy egress. Proxy usuwało alternatywne poświadczenia tylko wtedy, gdy ich wartości pasowały do znanych wartości sentinel, więc niezaufany kod w autoryzowanym sandboxie mógł dostarczyć nierozpoznane poświadczenie w innym obsługiwanym nagłówku autoryzacji. Dla dotkniętych usług zewnętrznych mogło to uwierzytelnić żądanie na koncie kontrolowanym przez atakującego i ujawnić dane zawarte w żądaniu.

Docker Sandboxes mogły zawieść w trybie otwartym podczas maskowania poświadczeń w chronionych odpowiedziach proxy. Gdy odczyt treści odpowiedzi zwracał dane wraz z błędem, dotknięte procedury mogły przekazywać niezmaskowane bajty. Kod wewnątrz autoryzowanego sandboxa mógł to wykorzystać do odzyskania zarządzanych przez hosta tokenów OAuth dostępu i odświeżania lub pochodnego klucza API Anthropic, który miał pozostać poza sandboxem.

W OpenStack Mistral do wersji 23.0.0, kilka ścieżek zapisu API v2 rozwiązuje docelowy obiekt zapytaniem, które może zwrócić zasób innego projektu, a następnie do niego zapisuje. Uwierzytelniony członek projektu może użyć tego do przepisania i cofnięcia publikacji definicji akcji i środowisk innego projektu.