Katalog podatności CVE

IBM Security Verify Access 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access 11.0 do 11.0.3 są podatne na cross-site request forgery, co może pozwolić atakującemu na wykonanie złośliwych i nieautoryzowanych działań transmitowanych od użytkownika, któremu witryna ufa.

Ten identyfikator CVE został odrzucony, ponieważ jest duplikatem innego CVE.

IBM Security Verify Access 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access 11.0 do 11.0.3 mogą pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na ominięcie dodatkowych kroków przepływu uwierzytelniania.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 są podatne na atak zdalny powodujący odmowę usługi (DoS) z powodu niekontrolowanej rekurencji.

IBM Security Verify Access w wersjach od 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach od 11.0 do 11.0.3 zawierają lukę wynikającą z nieprawidłowego uwierzytelniania. Zdalny uwierzytelniony atakujący może obejść ograniczenia bezpieczeństwa.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 są podatne na podatność path traversal, która może pozwolić zdalnemu atakującemu na zapis dowolnych plików. Podatność wynika z nieprawidłowej walidacji ścieżek.

IBM Security Verify Access 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access 11.0 do 11.0.3 umożliwiają zdalnemu atakującemu obejście uwierzytelnienia z powodu nieprawidłowego procesu uwierzytelniania.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 są podatne na wykonanie dowolnych poleceń przez zdalnego uwierzytelnionego atakującego z powodu nieprawidłowej neutralizacji argumentów poleceń.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 mogą pozwolić zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu na wykonanie nieautoryzowanych działań w wyniku wstrzyknięcia argumentów.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 są podatne na cross-site scripting (XSS). Podatność pozwala nieuwierzytelnionemu użytkownikowi na osadzenie dowolnego kodu JavaScript w interfejsie webowym, co może zmienić funkcjonalność i potencjalnie doprowadzić do ujawnienia danych uwierzytelniających w zaufanej sesji.

IBM Security Verify Access 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access 11.0 do 11.0.3 umożliwiają zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu z powodu awarii mechanizmu ochronnego.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 zawierają podatność SQL injection, która umożliwia zdalnemu uwierzytelnionemu atakującemu modyfikację danych i wywołanie odmowy usługi.

IBM Security Verify Access 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access 11.0 do 11.0.3 umożliwiają zdalnemu atakującemu obejście ograniczeń bezpieczeństwa z powodu nieprawidłowego uwierzytelniania.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 pozwalają atakującemu z uprawnieniami administracyjnymi i dostępem do lokalnego interfejsu zarządzania na wykonanie dowolnego kodu z powodu niezabezpieczonego zapisu do bufora stosu o stałym rozmiarze.

IBM Security Verify Access 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access 11.0 do 11.0.3 są podatne na odmowę usługi z powodu odczytu poza zakresem na stercie. Zdalny atakujący może wysłać specjalnie spreparowane żądanie, powodując ograniczony odczyt pamięci poza zakresem.

IBM Security Verify Access 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access 11.0 do 11.0.3 mogą być podatne na fałszowanie logów audytowych. Atakujący może manipulować logami, ukrywając swoje działania.

Lokalny interfejs zarządzania IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 w niektórych konfiguracjach jest podatny na cross-site scripting (XSS). Uwierzytelniony użytkownik może osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie webowym, zmieniając jego działanie i potencjalnie ujawniając poświadczenia w zaufanej sesji.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 mogą nie egzekwować poprawnie autoryzacji dla niektórych serwerów webowych.

IBM Security Verify Access w wersjach 10.0 do 10.0.9.2 oraz IBM Verify Identity Access w wersjach 11.0 do 11.0.3 są podatne na atak ujawnienia informacji.

Deskin w wersjach do 3.3.4.3 zawiera podatność na eskalację uprawnień w usłudze XPC com.deskin.service.installer, która pozwala lokalnym nieuprzywilejowanym atakującym na wykonanie dowolnych pakietów instalacyjnych jako root poprzez połączenie z usługą należącą do roota bez uwierzytelnienia. Atakujący mogą wywołać uprzywilejowaną metodę instalatora, aby uruchomić dostarczony przez atakującego instalator, uzyskując pełne przejęcie kontroli nad hostem macOS.