Katalog podatności CVE

PostgreSQL Anonymizer w wersjach przed 3.3.0 pozostawia statystyki dotyczące oryginalnych danych widoczne w pg_stats do momentu wykonania ANALYZE na tabeli (ręcznie lub przez autovacuum). Może to ujawnić informacje o zamaskowanych danych.

Funkcje anon.partial() i anon.partial_email() w PostgreSQL Anonymizer przed wersją 3.3.0 mogą ujawnić całe dane, jeśli są one wystarczająco krótkie. Problem został naprawiony w wersji 3.3.0.

PostgreSQL Anonymizer przed wersją 3.3.0 nieprawidłowo obsługuje funkcje anonimizujące zdefiniowane za pomocą ciał funkcji w standardzie SQL. PostgreSQL analizuje takie funkcje w momencie deklaracji, podczas gdy Anonymizer sprawdza je dopiero przy wykonaniu, co może wykorzystać każdy użytkownik z uprawnieniem TEMPORARY.

PostgreSQL Anonymizer przed wersją 3.3.0 nie maskuje danych zwracanych przez podzapytanie w regule. Problem został rozwiązany w wersji 3.3.0.

PostgreSQL Anonymizer przed wersją 3.3.0 nie maskuje danych dostępnych przez widok z opcją security_invoker. Problem został rozwiązany w wersji 3.3.0.

Dokumentacja PostgreSQL Anonymizer zaleca stosowanie reguł na partycjach i tabelach dziedziczących, jednak bezpośredni dostęp do partycji jest maskowany, a dostęp przez tabelę nadrzędną już nie. Problem został rozwiązany w wersji 3.3.0.

PostgreSQL Anonymizer przed wersją 3.3.0 nie unieważnia planów przygotowanych po dodaniu reguły lub zmianie roli. Użytkownicy korzystający z takich planów mogą nadal widzieć niezamaskowane dane do końca sesji.

PostgreSQL ogranicza dostęp do salt i shift przez polecenie SHOW dla użytkowników spoza pg_read_all_settings, ale wartości te są widoczne w pg_db_role_setting lub pg_roles, jeśli ustawiono je na poziomie bazy danych, użytkownika lub obu. Dokumentacja PostgreSQL Anonymizer zaleca używanie ALTER DATABASE / ALTER ROLE dla salt; problem rozwiązano w wersji 3.3.0.

Funkcja anon.image_blur() w PostgreSQL Anonymizer przed wersją 3.3.0 nie sprawdza zadeklarowanych wymiarów dostarczonego obrazu, co pozwala atakującemu podać mały obraz z ogromnymi zadeklarowanymi wymiarami. Może to wyczerpać pamięć backendu i doprowadzić do OOM-kill oraz odzyskiwania klastra po awarii.

Funkcje generujące dane zastępcze oparte na zakresach w PostgreSQL Anonymizer nie ograniczają rozmiaru zakresu. Można to wykorzystać do wyczerpania pamięci procesu backendu i jego zabicia przez OOM killer (przy włączonym overcommit), co prowadzi do awaryjnego odzyskiwania całego klastra.

W X.Org X Server przed wersją 21.1.25 oraz XWayland przed wersją 24.1.14 występuje use-after-free spowodowany brakiem zarządzania cyklem życia sprite'ów gestów w funkcji GestureBuildSprite(). Uwierzytelniony klient X może wykorzystać tę podatność do zawieszenia serwera X lub potencjalnego wykonania kodu.

W X.Org X Server przed wersją 21.1.25 oraz XWayland przed wersją 24.1.14 występuje buffer overread w funkcji CheckKeySyms(). Uwierzytelniony klient X może wykorzystać tę podatność do wycieku niewielkich ilości informacji z pamięci serwera X lub jego zawieszenia.

W Grafanie użytkownik z rolą Viewer może zawiesić serwer, wysyłając spreparowane wyrażenie matematyczne po stronie serwera (niekontrolowana rekurencja). Użytkownik z uprawnieniami do provisionowania reguł alertów może spowodować, że awaria będzie się utrzymywać po restartach.

Podatność w funkcji ethernet_fill_header() w stosie sieciowym Zephyr RTOS polega na tym, że nagłówek Ethernet jest wstawiany w miejscu (poprzez net_buf_push) bez sprawdzenia, czy pakiet ma wystarczający zapas miejsca (headroom). Pakiety przydzielone przez inny stos L2 (np. 802.15.4/OpenThread, PPP) i przekazane do Ethernetu w wyniku routingu lub tunelowania mają zbyt mały headroom, co prowadzi do zapisu poza granicami bufora. W buildach bez CONFIG_ASSERT i CONFIG_NET_BUF_HARDENING powoduje to korupcję pamięci.

W urządzeniach Alpine iLX-F511 występuje przepełnienie bufora na stercie podczas obsługi pakietów Bluetooth OBEX, wynikające z braku walidacji długości danych przed kopiowaniem. Fizycznie obecny atakujący może wykonać dowolny kod z uprawnieniami roota bez uwierzytelnienia.

Podatność przepełnienia bufora na stosie w obsłudze połączenia Android Auto w urządzeniach Alpine iLX-F511 pozwala fizycznie obecnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu. Brak walidacji długości danych dostarczanych przez użytkownika przed skopiowaniem ich do bufora o stałym rozmiarze umożliwia zdalne wykonanie kodu z uprawnieniami roota.

Podatność wstrzyknięcia poleceń w komponencie diagapp urządzenia Alpine iLX-F511 pozwala fizycznie obecnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu. Brak walidacji ciągu znaków dostarczonego przez użytkownika przed użyciem go w wywołaniu systemowym umożliwia wykonanie kodu z uprawnieniami roota.

Podatność przepełnienia bufora na stosie w usłudze framework urządzenia Alpine iLX-F511 pozwala fizycznie obecnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu. Brak walidacji długości danych dostarczanych przez użytkownika przed skopiowaniem ich do bufora o stałym rozmiarze umożliwia zdalne wykonanie kodu z uprawnieniami roota.

Podatność polegająca na użyciu zaszytych na stałe poświadczeń w usłudze SSH urządzenia Alpine iLX-F511 pozwala atakującemu z sąsiedztwa sieciowego na wykonanie dowolnego kodu. Brak uwierzytelniania wymaganego do wykorzystania podatności umożliwia wykonanie kodu z uprawnieniami użytkownika telechips.

Komponent kodowania BSON w sterowniku MongoDB Java Driver nie weryfikuje, czy deklarowana długość dokumentu surowego jest zgodna z rzeczywistym zakresem bajtów przed skopiowaniem go do polecenia bazy danych. Aplikacja przetwarzająca niezaufane bajty może wysłać niespójną wiadomość, powodując interpretację dodatkowej zawartości jako pól polecenia, co może zmienić dane odczytywane lub zapisywane.