Katalog podatności CVE

Podatność w narzędziu mise (wersje przed 2026.6.4) umożliwia zdalne wykonanie kodu bez interakcji użytkownika. Mechanizm zaufania (trust) nie obejmuje plików zadań (task-include), co pozwala na wykonanie dowolnych poleceń przez tera templates z funkcją exec(). Wystarczy wejść do katalogu z repozytorium i wyświetlić listę zadań (np. mise tasks) lub użyć autouzupełniania Tab.

Podatność w DragonflyDB przed wersją 1.39.0 pozwala na zdalne zatrzymanie serwera poprzez wysłanie spreparowanego polecenia RESTORE. Specjalnie skonstruowany ładunek powoduje odczyt poza dozwolonym obszarem pamięci podczas ładowania kolekcji listpack, co prowadzi do awarii procesu (SIGSEGV).

Envoy przed wersjami 1.35.11, 1.36.7, 1.37.3 i 1.38.1 nieprawidłowo przetwarza żądania HTTP/3 z nagłówkiem Content-Length o wartości niezerowej, które są zakończone na poziomie transportu (HEADERS z FIN). Powoduje to wysłanie do backendu HTTP/1 żądania z niezapłaconym długiem ciała, co umożliwia desynchronizację i ominięcie reguł routingu.

W Envoy od wersji 1.23.0 do 1.35.11, 1.36.7, 1.37.3 i 1.38.1 wykryto podatność w implementacji dekompresora zstd (ZstdDecompressorImpl). Przetwarzanie specjalnie spreparowanego, silnie skompresowanego ładunku zstd może prowadzić do ogromnej alokacji pamięci. Atakujący może wykorzystać tę podatność do wyczerpania pamięci, co skutkuje zabiciem procesu przez OOM i odmową usługi (DoS) dla proxy Envoy.

W Envoy, otwartoźródłowym proxy brzegowym i usługowym dla aplikacji chmurowych, destruktor obiektu JSON powoduje przepełnienie stosu przy głęboko zagnieżdżonych obiektach (rzędu 100 tys. poziomów). Podatność występuje przed wersjami 1.35.11, 1.36.7, 1.37.3 i 1.38.1.

Pagekit CMS 1.0.18 zawiera podatność na eskalację uprawnień, która umożliwia uwierzytelnionym użytkownikom z uprawnieniem 'user: manage users' przypisanie sobie niestandardowych ról z powodu braku kontroli autoryzacji w UserApiController::saveAction(). Atakujący może przypisać sobie rolę z uprawnieniem 'system: manage packages', a następnie przesłać i zainstalować złośliwy pakiet PHP przez instalator pakietów w panelu administracyjnym, co prowadzi do zdalnego wykonania kodu.

Podman od wersji 1.8.1 do 5.8.4 zawiera podatność, w której obraz kontenera z zmienną środowiskową zawierającą tylko klucz (bez wartości) może spowodować przekazanie tej zmiennej z hosta do kontenera. Użycie gwiazdki (*) jako klucza powoduje przekazanie wszystkich zmiennych środowiskowych hosta, co umożliwia złośliwemu obrazowi kradzież zmiennych środowiskowych Podmana z sesji uruchomienia kontenera.

W AutoGPT przed wersją 0.6.52 uwierzytelniony użytkownik może ominąć ochronę SSRF i uzyskać dostęp do wewnętrznych usług sieciowych. Funkcja _is_ip_blocked() nie normalizuje adresów IPv4-mapped IPv6 ani nie blokuje zakresów specjalnych, takich jak 100.64.0.0/10 (CGNAT).

Echo, framework webowy w Go, zawiera podatność polegającą na niezgodności w dekodowaniu ścieżek URL między routerem a handlerem plików statycznych. Router dopasowuje trasy na podstawie surowej, zakodowanej ścieżki (zachowując %2F jako takie), podczas gdy StaticDirectoryHandler dekoduje %2F na / przed rozwiązaniem ścieżek systemu plików. Umożliwia to atakującemu ominięcie kontroli dostępu na poziomie tras i odczytanie plików statycznych bez autoryzacji.

Podatność w LXD (wersje 6.0 przed 6.9, 5.21.0 przed 5.21.5 i 5.0.0 przed 5.0.7) umożliwia eskalację uprawnień poprzez obejście polityk ograniczeń projektu podczas przywracania migawek. Uwierzytelniony operator projektu w środowisku wielodostępnym może zaimportować złośliwą kopię zapasową instancji zawierającą ograniczone klucze konfiguracyjne w migawce, które po przywróceniu są stosowane bez walidacji.

Nieuwierzytelniony atakujący zdalnie może odczytać i wyeksfiltrować pamięć sterty serwera Ollama poprzez silnik kwantyzacji modeli, co prowadzi do ujawnienia poufnych danych.

W Docling przed wersją 2.94.0 stwierdzono niebezpieczne obsługiwanie URI i ścieżek w backendzie HTML. Luka ta może umożliwić atakującemu wykonanie nieautoryzowanych operacji na plikach lub zasobach sieciowych.

Podatność w oprogramowaniu jądra działającego w maszynie wirtualnej hosta pozwala na wysyłanie nieprawidłowych poleceń do oprogramowania układowego GPU, co może prowadzić do odczytu lub zapisu pamięci poza dozwolonym zakresem. Adresy przekazywane do oprogramowania układowego GPU mogą być wykorzystane do uzyskania bardziej uprzywilejowanego dostępu do pamięci niż jest to dozwolone przez system.

Podatność w kompilatorze shaderów GPU pozwala na zapis poza dozwolonym obszarem pamięci poprzez załadowanie strony internetowej zawierającej specjalnie spreparowany kod shadera. W pewnych warunkach może to prowadzić do awarii (segmentation fault) kompilatora.

Podatność Broken Access Control w komponencie devLXDInstancePatchHandler oprogramowania Canonical LXD umożliwia niezaufanemu gościowi zamontowanie, odczytanie i nadpisanie niestandardowego woluminu pamięci masowej innego gościa za pomocą spreparowanego żądania PATCH do /dev/lxd, gdy włączona jest opcja security.devlxd.management.volumes.

Sterownik jądra ProcessMonitorDriver.sys w kliencie endpoint Safetica dla systemów x64 w wersjach 10.5.75.0 i 11.11.4.0 umożliwia nieuprzywilejowanemu użytkownikowi nadużycie ścieżki IOCTL i zakończenie chronionych procesów systemowych.

Wtyczka Groundhogg dla WordPress w wersji 4.5 i starszych zawiera podatność na wstrzykiwanie SQL w module przedstawiciela handlowego. Atakujący może wykorzystać tę lukę do wykonania nieautoryzowanych zapytań do bazy danych.

Wtyczka Recipe Maker For Your Food Blog od Zip Recipes w wersji 8.2.7 i starszych zawiera podatność na wstrzykiwanie SQL przez współtwórcę (Contributor SQL Injection).

Podatność na wstrzykiwanie SQL w komponencie Contributor wtyczki Contest Gallery w wersjach do 30.0.0. Umożliwia atakującemu manipulację zapytaniami do bazy danych poprzez nieprawidłowo zabezpieczone dane wejściowe.

Wtyczka Paid Memberships Pro - Add Member From Admin w wersji 0.7.2 i starszych jest podatna na nieuwierzytelnione fałszerstwo żądania międzywitrynowego (CSRF). Atakujący może wykorzystać tę lukę do wykonania nieautoryzowanych działań w kontekście administratora, bez konieczności posiadania sesji uwierzytelniającej.