Katalog podatności CVE

Podatność w interfejsie zarządzania Cisco ThousandEyes Virtual Appliance wynika z niewłaściwej walidacji danych wejściowych. Uwierzytelniony zdalny atakujący może zapisać złośliwe wartości konfiguracji, co pozwala na wstrzyknięcie i wykonanie dowolnych poleceń systemu operacyjnego z uprawnieniami roota.

Interfejs zarządzania Cisco Identity Services Engine (ISE) nieprawidłowo waliduje dane wejściowe, co umożliwia nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu przeprowadzenie ataku reflected XSS. Atakujący może nakłonić użytkownika do kliknięcia spreparowanego linku, co pozwala na wykonanie dowolnego kodu JavaScript w kontekście interfejsu lub dostęp do poufnych informacji przeglądarki.

Niekompletna walidacja certyfikatów SSL w silniku Snort 2 Detection Engine w oprogramowaniu Cisco Secure Firewall Threat Defense (FTD) pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na wywołanie restartu silnika. Atakujący wysyła spreparowane żądanie zestawienia połączenia SSL, co prowadzi do warunku odmowy usługi (DoS).

W wyniku wewnętrznego przeglądu bezpieczeństwa Cisco Identity Services Engine (ISE) oraz Cisco ISE Passive Identity Connector (ISE-PIC) ujawniono liczne podatności związane z niewłaściwym zarządzaniem uprawnieniami (CWE-269). Wydano aktualizację wzmacniającą zabezpieczenia, która je naprawia.

Brak walidacji uprawnień administratora po stronie serwera w interfejsie zarządzania Cisco Identity Services Engine (ISE) pozwala uwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na modyfikację części konfiguracji. Atakujący wysyła spreparowane żądanie HTTP, aby zmienić opisy plików na określonej stronie.

Brak walidacji uprawnień administratora po stronie serwera w interfejsie zarządzania Cisco Identity Services Engine (ISE) oraz Cisco ISE Passive Identity Connector (ISE-PIC) pozwala uwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na modyfikację części konfiguracji. Atakujący wysyła spreparowane żądanie HTTP, aby zmienić opisy plików na określonej stronie.

Niewystarczająca walidacja danych wejściowych w wywołaniach IPsec Open API w Cisco ISE pozwala uwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na wstrzyknięcie dowolnych poleceń do systemu operacyjnego. Wymagane są ważne poświadczenia administracyjne oraz węzeł z więcej niż jednym interfejsem sieciowym, z których jeden jest aktywnym tunelem IPsec.

Niewystarczająca walidacja danych wejściowych w Cisco ISE pozwala uwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na uzyskanie dostępu zapisu do systemu operacyjnego urządzenia. Atakujący wysyła spreparowane żądanie HTTP, a wykorzystanie wymaga ważnych poświadczeń administracyjnych.

Błąd logiczny w przetwarzaniu zapytań DNS i śledzeniu rozmiaru buforów w implementacji DNS over TCP w Cisco Secure Firewall ASA i FTD pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na restart modułu obsługi odpowiedzi DNS i przeładowanie urządzenia. Atakujący musi być w stanie odpowiedzieć na zapytania DNS z urządzenia, kontrolując usługę DNS lub stosując atak man-in-the-middle.

Niewystarczająca walidacja parametrów dostarczanych przez użytkownika w żądaniach API Cisco Identity Services Engine (ISE) pozwala uwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na dostęp do poufnych informacji. Wykorzystanie wymaga ważnych poświadczeń administracyjnych, a uzyskane dane mogą obejmować zahashowane poświadczenia.

Podatność w implementacji Object Group Search (OGS) list kontroli dostępu (ACL) w oprogramowaniu Cisco Secure Firewall ASA oraz Cisco Secure Firewall Threat Defense (FTD). Wynika z błędu logicznego przy wypełnianiu grupowych polityk kontroli dostępu (ACP) z włączonym OGS. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wysłać ruch, który powinien być zablokowany, i ominąć skonfigurowane kontrole dostępu.

Podatność w implementacji Object Group Search (OGS) list kontroli dostępu (ACL) w oprogramowaniu Cisco Secure Firewall ASA oraz Cisco Secure Firewall Threat Defense (FTD). Wynika z błędu logicznego przy wypełnianiu grupowych polityk kontroli dostępu (ACP) z włączonym OGS. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wysłać ruch, który powinien być zablokowany, i ominąć skonfigurowane kontrole dostępu.

Podatność w interfejsie zarządzania opartym na webie Cisco ISE może pozwolić uwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na uzyskanie poufnych informacji o użytkownikach sieci spoza grupy bezpieczeństwa, do której atakujący należy. Wynika z braku właściwej kontroli autoryzacji dla niektórych plików. Atakujący z uprawnieniami administracyjnymi i prawami zarządzania użytkownikami sieci może wyeksportować użytkowników i zobaczyć hasła normalnie niewidoczne dla administratorów.

Firmware MikroTik 7.19.4 przechowuje poufne poświadczenia uwierzytelniające oraz stan sieci w postaci jawnej w pamięci nieulotnej. Atakujący z fizycznym dostępem do urządzenia może je odczytać ze zrzutu pamięci SPI flash, bez uwierzytelniania i bez znajomości hasła administracyjnego.

W itsourcecode Leave Management System 1.0 wykryto podatność w nieznanej funkcji pliku /module/leave/index.php. Manipulacja argumentem ID prowadzi do wstrzyknięcia SQL. Atak może być przeprowadzony zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony i może być wykorzystany.

W GPAC 26.08-DEV zidentyfikowano słabość wpływającą na funkcję wait_for_header_and_parse w pliku src/utils/downloader.c. Manipulacja argumentem Content-Range powoduje odczyt poza granicami bufora. Atak wymaga dostępu lokalnego, a exploit został publicznie udostępniony i może być wykorzystany. Aktualizacja do wersji abi-16.26 naprawia ten problem (nazwa poprawki: c74a3065038ede35c1c7b75fa493a69ef6bcdb84).

Tanium rozwiązał podatność typu server-side request forgery (SSRF) w Threat Response. Szczegóły techniczne nie zostały podane w opisie.

Tanium rozwiązał podatność związaną z niewłaściwymi kontrolami dostępu w Threat Response. Szczegóły techniczne nie zostały podane w opisie.

Tanium rozwiązał podatność polegającą na ujawnieniu informacji w Discover. Szczegóły techniczne nie zostały podane w opisie.

Apache NiFi w wersjach od 1.5.0 do 2.11.0 udostępnia metody REST API zastępujące całą zawartość Process Group na podstawie definicji przepływu dostarczonej przez klienta. Autoryzacja frameworku dla tych metod ograniczała się do uprawnień odczytu i zapisu na samej Process Group, w przeciwieństwie do asynchronicznych metod aktualizacji, które autoryzują również komponenty wewnątrz grupy oraz powiązane Controller Services, Parameter Contexts i Parameter Providers. W efekcie uwierzytelniony użytkownik z prawem zapisu mógł modyfikować lub usuwać komponenty w podrzędnych Process Groups objętych bardziej restrykcyjnymi politykami.