Katalog podatności CVE

PrestaShop blockwishlist do wersji 3.0.2 nie waliduje własności listy życzeń w metodzie getUrlByIdWishListAction, co pozwala uwierzytelnionym klientom na pobieranie tokenów udostępniania dla dowolnej listy życzeń po identyfikatorze. Atakujący mogą podawać sekwencyjne identyfikatory list życzeń, aby uzyskać ważne linki udostępniania i czytać prywatne zawartości list życzeń innych klientów.

PrestaShop psgdpr do wersji 1.4.3 nie waliduje, czy wpisy dziennika zgody GDPR są przypisane do uwierzytelnionego klienta. Uwierzytelnieni atakujący mogą podawać dowolne identyfikatory klientów, aby tworzyć sfałszowane wpisy zgody dla innych klientów, co narusza integralność dzienników audytowych.

LibreTranslate do wersji 1.9.6 pomija dekorator access_check w trasie download_file, co pozwala na nieuwierzytelniony dostęp do przetłumaczonych plików. Atakujący mogą ominąć wymagania dotyczące klucza API i nadużywać list banów, aby pobierać pliki bez uwierzytelnienia na chronionych instancjach.

kan do wersji 0.6.0 nie waliduje poprawnie uprawnień do tworzenia tablic w punkcie końcowym importu projektu z GitHuba, co pozwala gościom na tworzenie tablic mimo braku uprawnienia board:create. Atakujący mogą ominąć kontrolę autoryzacji, używając mutacji importProjects do tworzenia tablic, podczas gdy bezpośrednie ścieżki tworzenia są zablokowane.

Docs w wersjach przed 5.4.1 nie unieważnia poprawnie połączeń websocket do współpracy, gdy dostęp zostaje odebrany na dokumentach nadrzędnych. Atakujący z odebranym dostępem zachowuje w czasie rzeczywistym prawo odczytu i zapisu dokumentów podrzędnych poprzez otwarte sesje websocket, które nigdy nie są rozłączane.

Coze Studio do wersji 0.5.1 włącznie nie ogranicza adresu URL serwera podawanego przy rejestracji narzędzi wtyczek, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom zmusić backend do odpytywania usług wewnętrznych. Atakujący może skonstruować żądania wtyczki do endpointów metadanych chmury i usług dostępnych wyłącznie z sieci backendu, odczytując odpowiedzi z danymi wrażliwymi.

Higress w wersjach przed 2.2.4 ulega awarii (panic) podczas przetwarzania segmentu nagłówka Cookie bez znaku równości, co powoduje, że wrapper wtyczki odzyskuje kontrolę i zwraca akcję continue omijającą limitowanie tokenów AI. Nieuwierzytelniony atakujący może spreparować zniekształcony nagłówek Cookie, aby pominąć sprawdzanie limitów i przekroczyć progi ograniczające kosztowne wywołania modeli backendu.

Graylog do wersji 7.1.4 włącznie waliduje wychodzące adresy URL względem listy dozwolonych przed wykonaniem żądań, ale nie powtarza walidacji po przekierowaniach HTTP. Atakujący z uprawnieniami do tabel wyszukiwań lub powiadomień o zdarzeniach może spreparować dozwolone endpointy przekierowujące do usług wewnętrznych, umożliwiając serwerowi pobranie i zwrócenie wewnętrznych odpowiedzi.

Builder.io Gen2 SDK do wersji 5.2.11 i 0.25.13 włącznie zawiera podatność prototype pollution w funkcji pomocniczej unflatten, która przetwarza parametry zapytania builder.userAttributes bez zabezpieczeń prototypu. Atakujący może spreparować linki podglądu z segmentami __proto__ lub prototype, aby zanieczyścić Object.prototype w przeglądarce odwiedzającego, gdy SDK przetworzy złośliwy URL.

CMAK do wersji 3.0.0.6 włącznie nie stosuje przełącznika funkcji planowanego wyboru lidera do tras formularzy HTML, co pozwala atakującym obejść bramkę funkcji. Atakujący może uzyskać dostęp do endpointów formularzy, aby uruchomić i zatrzymać cykliczny harmonogram wyborów, zakłócając przywództwo w zarządzanych klastrach Kafka.

Wiki.js do wersji 2.5.314 włącznie zawiera podatność server-side request forgery w rendererze Image Prefetch, który pobiera dowolne adresy URL bez walidacji protokołu, hosta ani adresu. Atakujący z uprawnieniami do edycji stron może wstrzyknąć elementy img z klasą prefetch-candidate, aby zmusić serwer do odpytywania usług wewnętrznych i endpointów metadanych chmury, a odpowiedzi są zwracane atakującemu.

Wiki.js do wersji 2.5.314 włącznie pomija tagi stron w kontrolach autoryzacji w wielu resolverach GraphQL, co pozwala obejść ograniczenia dostępu oparte na tagach. Atakujący może odpytywać resolvery list, tree, tags, searchTags i links, aby uzyskać metadane zastrzeżonych stron, w tym tytuły, opisy, ścieżki i informacje o tagach, bez odpowiedniej autoryzacji.

Twenty w wersjach przed 2.35.0 nie waliduje uprawnień do pól i wierszy w resolverze GraphQL groupBy-with-records, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom obejść kontrole uprawnień. Atakujący z uprawnieniem canReadObjectRecords, ale bez canReadFieldValue, może odczytać zastrzeżone wartości pól przez resolver groupBy, które normalnie byłyby zablokowane.

Harbor do wersji 2.15.2 włącznie nie ogranicza poprawnie filtrowania parametru zapytania q na poświadczeniach dostępu do rejestracji skanera. Administratorzy projektów mogą wykorzystać rozmyte filtrowanie kolumny AccessCredential, aby odzyskać sekret adaptera skanera znak po znaku na podstawie liczby wierszy w odpowiedzi.

ArcherySec do wersji 2.0.6 nie weryfikuje przynależności organizacyjnej w endpoincie WebScanVulnList, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom odczytywać wyniki skanów podatności innych organizacji. Atakujący może podać dowolne identyfikatory skanów, aby uzyskać pełne dane o podatnościach, w tym tytuły, poziomy ważności, statusy i notatki analityków innych najemców.

OpenCVE w wersjach od 2.4.0 przed 3.1.0 nie ogranicza endpointu API organizacji do organizacji powiązanej z tokenem, zwracając zamiast tego członkostwa twórcy tokenu. Atakujący z tokenem o zakresie organizacji może wylistować i pobrać wszystkie organizacje, do których należy twórca tokenu, omijając izolację tokenów.

Shlink do wersji 5.1.6 nie egzekwuje ograniczeń ról kluczy API przy wydawaniu tokenów subskrypcji Mercure, pozwalając kluczom o ograniczonych uprawnieniach subskrybować wszystkie tematy. Atakujący z kluczami typu author-only lub domain-only mogą uzyskać dostęp do endpointu mercure-info i odbierać dane o wizytach, w tym referrer, user agent, geolokalizację oraz pełne obiekty krótkich URL spoza ich zakresu uprawnień.

SecObserve w wersjach przed 1.59.1 zawiera podatność na ujawnienie informacji w ApiConfigurationSerializer, która nie usuwa pola basic_auth_password z odpowiedzi konfiguracji API. Członkowie produktu z uprawnieniami tylko do odczytu mogą pobrać odszyfrowane hasło basic-auth kont skanerów lub usług integracyjnych poprzez standardowe endpointy REST.

PatrowlManager do wersji 1.8.4 zawiera podatność na niewłaściwą kontrolę dostępu w endpoincie API listowania użytkowników, gdzie dekorator autoryzacji jest zakomentowany. Uwierzytelnieni atakujący z kontami o niskich uprawnieniach mogą wyliczyć wszystkich użytkowników i ich flagi uprawnień, w tym status superusera i staff.

Harness do wersji 3.3.0 pomija walidację kontroli dostępu w endpoincie odczytu dostawcy infrastruktury, pozwalając uwierzytelnionym użytkownikom na pobieranie konfiguracji dostawców z przestrzeni, do których nie należą. Atakujący mogą odpytywać endpoint GET /api/v1/infraproviders z dowolnymi identyfikatorami przestrzeni, aby ujawnić wrażliwe metadane dostawców, w tym endpointy Docker, ścieżki certyfikatów TLS i identyfikatory projektów w chmurze.