Katalog podatności CVE

W Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 stwierdzono niewystarczającą walidację niezaufanych danych wejściowych w funkcji Pobieranie. Luka umożliwia atakującemu, który przekona użytkownika do zainstalowania złośliwego rozszerzenia, wykonanie dowolnego kodu za pomocą spreparowanego rozszerzenia Chrome.

Podatność Use-After-Free w trybie pełnoekranowym w Google Chrome na Androidzie przed wersją 150.0.7871.47 umożliwia zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu za pomocą spreparowanej strony HTML. Problem ma krytyczny poziom ważności wg Chromium.

W Google Chrome na systemie Windows przed wersją 150.0.7871.47 wykryto podatność use-after-free w komponencie Chromoting. Zdalny atakujący może wykorzystać złośliwy ruch sieciowy do wykonania dowolnego kodu.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 wykryto podatność use-after-free w komponencie Ozone. Zdalny atakujący może wykorzystać specjalnie spreparowaną stronę HTML do wykonania dowolnego kodu.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 wykryto podatność Use-After-Free w komponencie Views. Zdalny atakujący, po nakłonieniu użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, mógł potencjalnie wykorzystać uszkodzenie sterty za pomocą spreparowanej strony HTML.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 wykryto podatność Use-After-Free w komponencie Views. Zdalny atakujący, nakłaniając użytkownika do wykonania określonych gestów interfejsu, mógł potencjalnie wykorzystać uszkodzenie sterty za pomocą spreparowanej strony HTML.

W Google Chrome na ChromeOS przed wersją 150.0.7871.47 wykryto podatność use-after-free w komponencie Chromoting. Zdalny atakujący może wykorzystać złośliwy ruch sieciowy do wykonania dowolnego kodu.

W przeglądarce Google Chrome na systemie Mac przed wersją 150.0.7871.47 wykryto podatność use-after-free w komponencie WebUSB. Lokalny atakujący może wykorzystać złośliwe urządzenie peryferyjne do wykonania dowolnego kodu.

W iOSWeb w Google Chrome na iOS przed wersją 150.0.7871.47 brak wystarczającej walidacji niezaufanych danych wejściowych umożliwiał zdalnemu atakującemu potencjalne wykorzystanie uszkodzenia sterty poprzez spreparowaną stronę HTML. Problem ma krytyczny poziom ważności wg Chromium.

W przeglądarce Google Chrome przed wersją 150.0.7871.47 wykryto podatność Use-After-Free w mechanizmie rozszerzeń. Atakujący, który przekona użytkownika do zainstalowania złośliwego rozszerzenia, może zdalnie wykonać dowolny kod.

Podatność w narzędziu picklescan przed wersją 0.0.29 nie wykrywa wbudowanej funkcji profile.Profile.run używanej w metodach reduce pickle'a, co umożliwia atakującym zdalne wykonanie dowolnego kodu. Atakujący mogą stworzyć złośliwe pliki pickle, które omijają detekcję picklescan i prowadzą do wykonania kodu podczas deserializacji.

Podatność w narzędziu picklescan przed wersją 0.0.29 pozwala na ominięcie detekcji złośliwych plików pickle poprzez użycie metody code.InteractiveInterpreter.runcode w funkcjach reduce. Atakujący mogą stworzyć specjalnie spreparowane ładunki pickle, które po załadowaniu przez pickle.load() wykonają dowolny kod.

Podatność w narzędziu picklescan przed wersją 0.0.30 nie wykrywa funkcji doctest.debug_script podczas analizy plików pickle, co umożliwia atakującym zdalne wykonanie dowolnego kodu. Atakujący mogą stworzyć złośliwe pliki pickle zawierające wywołania doctest.debug_script, które omijają detekcję picklescan i wykonują dowolne polecenia po załadowaniu pliku przez pickle.load.

Podatność w narzędziu picklescan przed wersją 0.0.30 nie wykrywa wywołań funkcji cProfile.run w metodach reduce pickle, co umożliwia atakującym zdalne wykonanie dowolnego kodu. Atakujący mogą stworzyć złośliwe pliki pickle z ładunkiem cProfile.run, które omijają detekcję picklescan i prowadzą do wykonania kodu podczas deserializacji.

Picklescan przed wersją 0.0.25 nie wykrywa niebezpiecznych funkcji globalnych w bibliotece Numpy, co umożliwia atakującym ominięcie analizy statycznej i wykonanie dowolnego kodu podczas deserializacji. Atakujący mogą stworzyć złośliwe pliki pickle wykorzystujące numpy.testing._private.utils.runstring w metodzie reduce do importowania niebezpiecznych bibliotek, takich jak os, i wykonania dowolnych poleceń systemowych po załadowaniu pliku pickle.

Podatność w narzędziu picklescan przed wersją 0.0.29 nie wykrywa wbudowanej funkcji trace.Trace.runctx w metodach reduce plików pickle, co umożliwia atakującym zdalne wykonanie dowolnego kodu. Atakujący mogą stworzyć złośliwe pliki pickle z ładunkiem trace.Trace.runctx, które omijają detekcję picklescan i wykonują kod po wywołaniu pickle.load().

Picklescan przed wersją 0.0.28 nie wykrywa złośliwych plików pickle wykorzystujących funkcję torch.utils.collect_env.run w metodach reduce. Atakujący mogą osadzić niewykryty kod w plikach pickle, który wykonuje zdalne polecenia po załadowaniu przez ofiarę.

Podatność w narzędziu picklescan przed wersją 0.0.29 polega na braku wykrywania wbudowanej funkcji trace.Trace.run podczas analizy plików pickle. Umożliwia to atakującym osadzenie niewykrytego złośliwego kodu, który może zostać wykonany podczas przetwarzania pliku przez pickle.load.

Podatność w bibliotece MessagePack dla Pythona umożliwia odczyt poza zakresem pamięci i awarię procesu przy ponownym użyciu obiektu Unpacker po wystąpieniu błędu. Problem został naprawiony w wersji 1.2.1.

Podatność umożliwia nieuwierzytelnionemu atakującemu odczyt rekordów listy zadań z katalogu poza przeznaczonym obszarem przechowywania dla danego AE. W środowisku wielodziałowym może to naruszyć separację danych między oddziałami lub klinikami.