Katalog podatności CVE

W oprogramowaniu SJRC F11 SJ-GPS-PRO (build 2019-09-17) występuje problem umożliwiający zdalnemu atakującemu uzyskanie poufnych informacji poprzez usługę inetd, która uruchamia /app/sh_for_telnet.

Podatność CWE-88: Niewłaściwa neutralizacja separatorów argumentów w poleceniu (Argument Injection) może umożliwić zdalne wykonanie kodu przez atakującego z uprzywilejowanym kontem, gdy złośliwe argumenty są podane jako parametry konfiguracji kopii zapasowej.

MaxSite CMS do wersji 109.6 przekazuje ciasteczko ci_session do funkcji unserialize() bez ograniczeń klas, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na wstrzyknięcie obiektów PHP. Atakujący mogą sfałszować prawidłowe ciasteczka sesji używając zakodowanego na stałe klucza szyfrującego, aby wywołać metody magiczne i uszkodzić stan aplikacji lub osiągnąć wykonanie kodu, jeśli istnieją klasy gadżetów.

MaxSite CMS do wersji 109.6 zawiera podatność na lokalne dołączanie plików w dyspozytorach ajax i require-maxsite, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na wykonanie uprzywilejowanych plików handlera poprzez dostarczenie zakodowanych w base64 sekwencji przechodzenia po ścieżkach. Atakujący mogą ominąć walidację ścieżek i wykonać akcje handlera ograniczone do administratora bez uwierzytelnienia, uzyskując dostęp do wrażliwych funkcji.

Wtyczka cache memcached w kolekcji community.general Ansible nie wykonuje jawnej serializacji, polegając na python-memcached, który używa pickle do zapisu i odczytu. Ponieważ memcached jest nieuwierzytelniony, a klucze cache są przewidywalne, atakujący mogą zapisać spreparowany ładunek pickle, który zostanie zdeserializowany i wykonany na kontrolerze Ansible podczas odczytu zatrutego cache, prowadząc do zdalnego wykonania kodu.

W dostawcy uwierzytelniania IdP w SSSD funkcja eval_access_token_buf() porównuje identyfikator podmiotu OIDC za pomocą strncmp() z długością identyfikatora uwierzytelnionego użytkownika, wykonując porównanie prefiksu zamiast dokładnego dopasowania. Atakujący, którego identyfikator IdP jest ścisłym prefiksem identyfikatora docelowego użytkownika, może uwierzytelnić się jako ten użytkownik.

W jądrze Linuxa w module crypto: krb5 funkcje crypto_krb5_prepare_encryption() i crypto_krb5_prepare_checksum() zwalniają bufor zawierający świeżo wygenerowane klucze za pomocą zwykłego kfree(), pozostawiając materiał klucza w zwolnionym obiekcie slab. To może prowadzić do wycieku wrażliwych danych.

W jądrze Linuxa w KVM: s390 vsie, podczas cieniowania bitów dostępu kryptograficznego z formatu0 apcb (crycb 0 lub 1), bity 64..255 pozostają niezmienione z tego, co jest w stronie vsie w crycb i w apcb. To daje zagnieżdżonemu gościowi potencjalny dostęp do urządzenia, które już nie jest dostępne. Należy wyzerować pozostałe bity.

W jądrze Linux w podsystemie Bluetooth ISO naprawiono błąd use-after-free gniazda nasłuchującego w funkcji iso_conn_ready. Problem występował, gdy gniazdo nasłuchujące zostało zamknięte współbieżnie, co prowadziło do użycia zwolnionej pamięci przy tworzeniu gniazda potomnego.

Podatność typu OS Command Injection (CWE-78) może prowadzić do eskalacji uprawnień do roota i nieautoryzowanego wykonywania funkcji administracyjnych, gdy uwierzytelniony użytkownik z włączonym SSH korzysta z konsoli systemu operacyjnego, która nieprawidłowo przetwarza dane kontrolowane przez użytkownika.

Dell iDRAC9 (wersje 14G przed 7.00.00.184, 15G/16G przed 7.30.10.50) oraz Dell iDRAC10 (wersje 17G przed 1.30.30.50) zawierają podatność na wstrzykiwanie poleceń systemu operacyjnego (OS Command Injection). Wysoko uprzywilejowany atakujący ze zdalnym dostępem może wykorzystać tę podatność do wstrzyknięcia poleceń.

Podatność typu Server-Side Request Forgery (SSRF) (CWE-918) może prowadzić do nieautoryzowanego wykonywania poleceń i ujawnienia danych serwera, gdy atakujący z uprzywilejowanym kontem wysyła spreparowane, niezwalidowane parametry do punktu końcowego serwera.

W FreeIPA stwierdzono podatność na DOM-based Cross-Site Scripting (XSS) w stronie resetowania hasła w interfejsie webowym IdM. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wykorzystać tę podatność, nakłaniając ofiarę do kliknięcia spreparowanego linku i ukończenia resetowania hasła, co pozwala na wstrzyknięcie i wykonanie dowolnego kodu JavaScript w sesji ofiary.

Atakujący może podszyć się pod kamerę i znaleźć się w pozycji man-in-the-middle lub emulacji urządzenia. Pozwala to na manipulację odpowiedziami statusu urządzenia, obserwację żądań aplikacji oraz potencjalne wywołanie zachowań związanych z aktualizacją oprogramowania.

Atakujący może wywnioskować hasło Wi-Fi kamery i połączyć się z jej siecią bezprzewodową. To osłabia lub eliminuje wartość zabezpieczającą hasła punktu dostępowego i może ujawnić strumień wideo na żywo, usługi urządzenia, interfejsy statusu oraz funkcje aktualizacji oprogramowania.

Po sfałszowaniu urządzenia i uzyskaniu jednego potwierdzenia od użytkownika, osoba atakująca może spowodować, że aplikacja będzie transmitować oprogramowanie sprzętowe przez nieuwierzytelniony i niepodpisany kanał aktualizacji.

eprosima Fast DDS to implementacja standardu DDS w C++. Przed wersjami 2.6.12, 2.14.6, 3.2.4 i 3.4.3 implementacja filtrowania treści opartego na SQL (DDSSQLFilter) pozwala dowolnemu uczestnikowi domeny DDS na zdalne wywołanie awarii innych uczestników Fast DDS poprzez wysłanie pojedynczego spreparowanego podkomunikatu SEDP DATA z głęboko zagnieżdżonym wyrażeniem filtru w PID_CONTENT_FILTER_PROPERTY.filterExpression.

zstd-jni przed wersją 1.5.7-14 nie sprawdza stanu zamknięcia w metodach setDict, setLongMax, setLevel i setRefMultipleDDicts klas strumieni. Atakujący mogą wywołać te metody na zamkniętych strumieniach, aby zapisywać przez zwolnione wskaźniki natywne, uszkadzając niezwiązane obiekty lub powodując awarię JVM.

zstd-jni przed wersją 1.5.7-14 zawiera podatność use-after-free, gdzie strumienie i konteksty trzymają współdzielony zamek słownika tylko podczas wywołania ładowania, co pozwala na zamknięcie słownika, gdy jest nadal używany. Atakujący mogą zamknąć słownik po powiązaniu go ze strumieniem lub kontekstem, powodując, że kolejne operacje odczytu lub zapisu uzyskują dostęp do zwolnionej pamięci natywnej, co prowadzi do cichego uszkodzenia danych lub awarii JVM.

zstd-jni przed wersją 1.5.7-14 nie sprawdza pojemności bufora próbek w metodzie Zstd.trainFromBufferDirect, co pozwala atakującym na odczyt poza granicami bufora poprzez podanie zbyt dużych długości poszczególnych próbek. Atakujący mogą wywołać dostęp do pamięci poza zakresem, dostarczając spreparowane tablice długości próbek, które powodują, że natywna implementacja wychodzi poza alokację bufora, co prowadzi do zakończenia działania JVM.