Katalog podatności CVE

Przemysłowy przełącznik zarządzalny PLANET IGS-5225-8P2T4S w wersjach firmware V1 i V2 przed 1.2412b260707 i 2.2412b260519 zawiera aktywną funkcjonalność debugowania w oprogramowaniu wbudowanym. Atakujący z uprzywilejowanym dostępem do urządzenia może włączyć tryb debugowania, aby wykonać dowolny kod w systemie operacyjnym i uzyskać dostęp na poziomie roota.

Kamery IP CM2507 automatycznie wykonują z góry określony skrypt z nośnika wymiennego bez weryfikacji jego autentyczności i integralności. Atakujący z fizycznym dostępem do urządzenia może dostarczyć złośliwy skrypt i wykonać dowolny kod w kontekście bezpieczeństwa podatnego urządzenia.

Bransys ELD jest dostarczany z zaszytymi na stałe poświadczeniami MQTT. Poświadczenia te przyznają dostęp do odczytu danych w czasie rzeczywistym dla wszystkich aktywnych urządzeń u podzbioru przewoźników podłączonych do podatnego brokera MQTT.

W pppd wykryto błąd przepełnienia bufora w obsłudze odpowiedzi PEAP. Zdalny atakujący może wysłać specjalnie spreparowany pakiet PEAP Request, powodując uszkodzenie globalnych danych statycznych procesu pppd.

W OpenImageIO przed wersją 3.1.16.0 spreparowany plik TIFF skompresowany ZIP, przetwarzany z włączonym wielowątkowym TIFF, może spowodować, że TIFFInput::read_native_scanlines() zwróci wynik przez ścieżkę błędu, podczas gdy asynchroniczne zadania dekompresji pasków pozostają w kolejce. Ponieważ task_set jest zadeklarowany przed ok i compressed_scratch, przechwycone obiekty są niszczone przed destruktorem task_set, co pozwala zadaniom roboczym używać nieaktualnej pamięci stosu i sterty.

W OpenImageIO przed wersjami 3.0.21.0, 3.1.16.0 i 3.2.0.3-beta1 obcięty plik TGA może pozostawić oczekującą ramkę GIF, która jest przetwarzana podczas zamykania wyjścia. Funkcja gifsplitpalette() oblicza numpixels pomnożone przez szerokość partycji palety w 32-bitowej arytmetyce ze znakiem; duży obraz powoduje przepełnienie tego wyniku pośredniego, uszkadza subpixelsa i prowadzi do odczytu poza granicami bufora podczas budowania palety GIF.

W OpenImageIO przed wersjami 3.0.21.0, 3.1.16.0 i 3.2.0.3-beta1 spreparowany plik PSD z nieprawidłowym color_mode omija normalną walidację, gdy włączone jest oiio:rawcolor lub psd:rawdata. Funkcja psdinput::setup() używa wartości kontrolowanej przez atakującego do indeksowania stałych tablic trybów kolorów, powodując globalny odczyt poza granicami i potencjalnie fałszywą alokację.

W OpenImageIO przed wersjami 3.0.21.0, 3.1.16.0 i 3.2.0.3-beta1 indeksowany plik PSD z metadanymi przezroczystości tworzy mniej buforów channel_buffers niż wartość spec.nchannels reklamowana przez ścieżkę rawcolor. Gdy włączone jest oiio:rawcolor lub psd:rawdata, funkcja psdinput::read_native_scanline() przekazuje spec.nchannels do psdinput::interleave_row(), co indeksuje poza channel_buffers.

W OpenImageIO przed wersjami 3.0.20.0, 3.1.15.0 i 3.2.0.3-beta1 nieskompresowany 16-bitowy obraz IFF z buforem Z powoduje, że iffinput::readimg() alokuje tymczasową linię skanowania na podstawie m_header.rgba_count, ale kopiuje z niej przy użyciu m_header.pixel_bytes(), którego krok obejmuje również bajty bufora Z. Zbyt duże memcpy odczytuje poza tymczasowy bufor sterty i kopiuje sąsiednią pamięć do obrazu wyjściowego.

W OpenImageIO przed wersjami 3.0.20.0, 3.1.15.0 i 3.2.0.3-beta1 spreparowany plik Cineon może dostarczyć wartość numberofelements większą niż maksimum formatu wynoszące osiem. Funkcja cineoninput::open() używa tej niekontrolowanej wartości jako granicy pętli podczas wypełniania stałej tablicy strings[8], zapisując wskaźniki poza buforem stosu i w sąsiedni stan.

W OpenImageIO przed wersjami 3.0.20.0, 3.1.15.0 i 3.2.0.3-beta1 spreparowany strumień FITS zawierający kolejne 2880-bajtowe bloki nagłówka bez obowiązkowego słowa kluczowego END powoduje, że fitsinput::read_fits_header() wywołuje się rekurencyjnie bez ograniczenia głębokości. Powtarzające się parsowanie rekurencyjne wyczerpuje stos aplikacji.

W http4k przed wersjami 4.51.0.0, 5.42.0.0 i 6.50.0.0 funkcja DigestAuthProvider.verify w http4k-security-digest ignoruje skonfigurowany parametr algorytmu i weryfikuje każdą odpowiedź Digest przy użyciu zakodowanego na stałe MD5. Wdrożenia skonfigurowane dla SHA-256 otrzymują słabszą weryfikację opartą na MD5.

IBM Common Licensing Agent 9.0, Agent 9.0.0.1, Agent 9.0.0.2, ART 9.0, ART 9.0.0.1 i ART 9.0.0.2 są podatne na cross-site scripting. Podatność pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie Web UI, zmieniając zamierzoną funkcjonalność.

IBM Common Licensing Agent (wersje 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2, ART 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2) jest podatny na atak XSS. Niezautoryzowany atakujący może osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie webowym, zmieniając zamierzoną funkcjonalność i potencjalnie prowadząc do ujawnienia danych uwierzytelniających w zaufanej sesji.

IBM Common Licensing Agent (wersje 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2, ART 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2) generuje komunikaty błędów zawierające poufne informacje o środowisku, użytkownikach lub powiązanych danych.

IBM Common Licensing Agent (wersje 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2, ART 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2) jest podatny na atak XSS. Użytkownicy mogą osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie webowym, zmieniając zamierzoną funkcjonalność i potencjalnie prowadząc do ujawnienia danych uwierzytelniających w zaufanej sesji.

IBM Common Licensing Agent (wersje 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2, ART 9.0, 9.0.0.1, 9.0.0.2) jest podatny na atak XSS. Użytkownicy mogą osadzić dowolny kod JavaScript w interfejsie webowym, zmieniając zamierzoną funkcjonalność i potencjalnie prowadząc do ujawnienia danych uwierzytelniających w zaufanej sesji.

IBM WebSphere Application Server (wersje 9.0 i 8.5) umożliwia zdalnemu atakującemu uzyskanie poufnych informacji o systemie plików za pośrednictwem serwletu FileTransfer.

IBM WebSphere Application Server 8.5 i 9.0 oraz IBM WebSphere Application Server - Liberty od 17.0.0.3 do 26.0.0.8 są podatne na podatność HTTP request smuggling.

IBM Controller (wersje 11.0.0 do 11.0.1 FP7 oraz 11.1.0 do 11.1.3 FP1) przesyła dane w postaci niezaszyfrowanej, co pozwala atakującemu na uzyskanie poufnych informacji przy użyciu technik man-in-the-middle.