Katalog podatności CVE

W rclone od wersji 1.64.0 do 1.75.1 sterownik FTP auth-proxy przechowuje jedno zaciemnione hasło na nazwę użytkownika w globalnej mapie userPass, zamiast wiązać poświadczenia z sesją. Jeśli dwie zaakceptowane poświadczenia mają tę samą nazwę użytkownika, ale różne backendy proxy, późniejsze logowanie nadpisuje hasło i pierwsza sesja jest ponownie autoryzowana z uprawnieniami drugiego backendu, co pozwala na nieautoryzowany dostęp do operacji na plikach.

W rclone przed wersją 1.75.1, gdy backend lokalny działa z opcją --links, źródłowy obiekt .rclonelink może utworzyć dowiązanie symboliczne w miejscu docelowym, a następnie metadane katalogu są stosowane przez tę ścieżkę. Funkcje MkdirMetadata, writeMetadataToFile i setTimes mogą ominąć ograniczenia os.Root i podążyć za dowiązaniem, co pozwala atakującemu kontrolującemu źródło na zastosowanie wybranego właściciela, uprawnień, czasów modyfikacji lub utworzenia do pliku lub katalogu poza miejscem docelowym.

Traefik to otwartoźródłowy odwrotny serwer proxy i load balancer. W wersjach przed 2.11.56 oraz od 3.0.0 do 3.7.12 nagłówek w formie z kropkami dostarczony przez klienta, taki jak X.Authenticated.User, przechodzi przez zastąpienie ForwardAuth i underscoreHeadersStrategy, ponieważ Go traktuje go jako odrębny od X-Authenticated-User, podczas gdy backendy CGI, WSGI, PHP i NGINX podatne na normalizację łączą obie nazwy. Backend może w konsekwencji użyć wartości klienta zamiast tożsamości potwierdzonej przez Traefik, umożliwiając podszywanie się pod tożsamość dla dowolnego nagłówka zarządzanego przez Traefik. Ochrona aliasHeadersStrategy jest domyślnie wyłączona i musi być skonfigurowana jako delete lub reject. Środek zaradczy jest dostępny w wersjach 2.11.56 i 3.7.12.

W Traefik przed wersjami 2.11.57 i 3.7.13 akceptowany jest bezrootowy cel żądania HTTP/1, który Go przechowuje w URL.Opaque, pozostawiając URL.Path pusty. Ścieżka rewriteRequestBuilder ocenia routing, sanityzację ścieżki, forwardAuth, encodedCharacters i logowanie dostępu na podstawie ścieżki znormalizowanej do /, ale przekazuje URL.Opaque dosłownie do backendu, co pozwala na obejście routingu między wirtualnymi hostami, obejście autoryzacji opartej na ścieżce i unikanie logów dostępu.

Zdalny, uwierzytelniony użytkownik panelu administracyjnego Craft CMS bez uprawnień administratora, posiadający jedynie uprawnienie accessCp, może wykonywać polecenia systemu operacyjnego jako proces roboczy PHP.

W NI SystemLink występuje podatność polegająca na przechowywaniu wrażliwych informacji w postaci jawnej (cleartext). Atakujący z dostępem lokalnym może uzyskać dostęp do tych niezabezpieczonych danych. Podatność dotyczy wersji NI SystemLink i NI SystemLink Server starszych niż 2026 Q3.

Podatność nieprawidłowej kontroli dostępu w oprogramowaniu NI SystemLink, która może pozwolić uwierzytelnionemu użytkownikowi z ograniczonymi uprawnieniami na dostęp do plików i katalogów systemu operacyjnego, które powinny być zastrzeżone. Problem dotyczy wersji NI SystemLink i NI SystemLink Server wcześniejszych niż 2026 Q3.

W backendzie administracyjnym gvfs wykryto lukę. Uprzywilejowany demon gvfsd-admin zmienia właściciela nowo utworzonych prywatnych gniazd D-Bus, wywołując podążającą za dowiązaniami funkcję chown() na ścieżce w katalogu kontrolowanym przez użytkownika. Lokalny atakujący może wykorzystać warunek wyścigu TOCTOU i podmienić ścieżkę gniazda na dowiązanie symboliczne wskazujące na dowolny plik należący do roota, co prowadzi do zmiany właściciela tego pliku na identyfikator atakującego i pełnej eskalacji uprawnień do roota.

W Traefik od wersji 3.2.0 do 3.7.13, mechanizmy obronne punktu wejścia aliasHeadersStrategy, underscoreHeadersStrategy i forwardedHeaders sprawdzają req.Header, ale nie req.Trailer, co pozwala nieuwierzytelnionemu klientowi na przesłanie nazwy nagłówka aliasującego lub zaufanego w trailerze HTTP/1.1 chunked lub HTTP/2. Gdy middleware retry lub buforujące odczytuje ciało przed sklonowaniem żądania przez reverse proxy, wartość trailera kontrolowana przez atakującego dociera do backendu, który scala trailery z przestrzenią nazw nagłówków, omijając udokumentowane zachowanie usuwania lub odrzucania i potencjalnie podszywając się pod tożsamość lub przekierowując dane routingu.

Wtyczka WordPress WP Fast Total Search w wersjach do 1.82.284 zawiera podatność typu Broken Access Control. Nieuwierzytelniony atakujący może obejść mechanizmy kontroli dostępu.

Wtyczka WordPress WPAdverts w wersjach do 2.3.3 zawiera podatność typu Cross Site Scripting (XSS). Nieuwierzytelniony atakujący może wstrzyknąć złośliwy skrypt.

Wtyczka WordPress WPCS w wersjach do 1.3.2 zawiera podatność typu Cross Site Scripting (XSS). Nieuwierzytelniony atakujący może wstrzyknąć złośliwy skrypt.

Wtyczka SiteSkite w wersjach do 2.1.5 zawiera podatność typu Privilege Escalation. Nieuwierzytelniony atakujący może podnieść swoje uprawnienia.

Wtyczka ZHBackup – Backup, Restore & Migration w wersjach do 2.4.2 zawiera podatność typu Sensitive Data Exposure. Nieuwierzytelniony atakujący może uzyskać dostęp do wrażliwych danych.

Wtyczka RepairBuddy w wersjach do 4.1224 zawiera podatność typu Remote Code Execution (RCE). Atakujący z uprawnieniami subskrybenta może zdalnie wykonać kod.

Wtyczka WP-Stateless w wersjach do 4.4.1 zawiera podatność typu Settings Change. Atakujący z uprawnieniami subskrybenta może zmienić ustawienia wtyczki.

Wtyczka Return Refund and Exchange For WooCommerce w wersjach do 4.6.4 zawiera podatność typu Broken Access Control. Nieuwierzytelniony atakujący może obejść mechanizmy kontroli dostępu.

Wtyczka WP Travel dla WordPressa (do wersji 12.0.3) zawiera podatność typu Authentication Bypass wykorzystującą alternatywną ścieżkę lub kanał, umożliwiającą przejęcie procesu odzyskiwania hasła. Atakujący może zresetować hasło ofiary bez jej wiedzy.

Wtyczka Page Visits Counter – Lite w wersjach do 1.2.3 zawiera podatność typu Cross Site Scripting (XSS). Nieuwierzytelniony atakujący może wstrzyknąć złośliwy skrypt.

Wtyczka Shirt Product Designer dla WooCommerce w wersji 1.0.4 zawiera błąd kontroli dostępu, który pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na wykonanie operacji, do których nie powinien mieć uprawnień.