Katalog podatności CVE

W win32k.sys występuje warunkowa rywalizacja w sterownikach trybu jądra w systemach Microsoft Windows XP SP2 i SP3, Windows Server 2003 SP2, Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2, R2 i R2 SP1 oraz Windows 7 Gold i SP1. Umożliwia to lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień i odczytanie zawartości dowolnych lokalizacji pamięci jądra za pomocą odpowiednio przygotowanej aplikacji.

W win32k.sys występuje warunek wyścigu w sterownikach trybu jądra w systemach Microsoft Windows XP SP2 i SP3, Windows Server 2003 SP2, Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2, R2 i R2 SP1 oraz Windows 7 Gold i SP1. Umożliwia to lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień i odczytanie zawartości dowolnych lokalizacji pamięci jądra za pomocą odpowiednio przygotowanej aplikacji.

W win32k.sys występuje warunkowa rywalizacja w sterownikach trybu jądra w systemach Microsoft Windows XP SP2 i SP3, Windows Server 2003 SP2, Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2, R2 i R2 SP1 oraz Windows 7 Gold i SP1. Umożliwia to lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień i odczytanie zawartości dowolnych lokalizacji pamięci jądra za pomocą odpowiednio przygotowanej aplikacji.

Podatność w pliku Quartz.dll w DirectShow w systemach Microsoft Windows XP SP2 i SP3, Server 2003 SP2, Vista SP2 oraz Server 2008 SP2 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowane treści multimedialne. Dotyczy to plików multimedialnych, strumieni multimedialnych oraz dokumentów Microsoft Office.

Podatność w subsystemie uruchomieniowym klient/serwer (CSRSS) w systemach Microsoft Windows Server 2008 R2, R2 SP1 oraz Windows 7 Gold i SP1, która nieprawidłowo obsługuje obiekty w pamięci. Umożliwia to lokalnym użytkownikom uzyskanie podwyższonych uprawnień za pomocą specjalnie przygotowanej aplikacji.

Implementacja TCP/IP w systemach Microsoft Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2, R2, R2 SP1, Windows 7 Gold i SP1, Windows 8, Windows Server 2012 oraz Windows RT pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi (restartu) poprzez specjalnie przygotowany pakiet, który kończy połączenie TCP. Jest to znane jako 'Vulnerability TCP FIN WAIT'.

Komponent Windows Forms w Microsoft .NET Framework (wersje 2.0 SP2, 3.5, 3.5.1, 4 i 4.5) nieprawidłowo ogranicza uprawnienia funkcji zwrotnej podczas tworzenia obiektów. To pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu za pomocą przygotowanej aplikacji XBAP lub aplikacji .NET Framework.

Implementacja VML w przeglądarkach Microsoft Internet Explorer 6 do 10 nieprawidłowo przydziela bufory, co umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowaną stronę internetową. Jest to znane jako 'Vulnerability Memory Corruption'.

Podatność typu use-after-free w przeglądarce Microsoft Internet Explorer w wersjach 6-9 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu.

Podatność typu use-after-free w przeglądarce Microsoft Internet Explorer w wersjach 6 do 9 pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu.

Podatność typu use-after-free w przeglądarce Microsoft Internet Explorer w wersjach 6 do 10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu.

Podatność typu use-after-free w Microsoft Internet Explorer 9 pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu. Jest to znane jako 'Internet Explorer InsertElement Use After Free Vulnerability'.

Podatność typu use-after-free w Microsoft Internet Explorer 8 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu. Jest to znane jako 'Internet Explorer SLayoutRun Use After Free Vulnerability'.

Podatność typu use-after-free w przeglądarce Microsoft Internet Explorer 8 i 9 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu.

Podatność typu use-after-free w przeglądarce Microsoft Internet Explorer 9 i 10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu.

Podatność typu use-after-free w Microsoft Internet Explorer 9 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu. Jest to znane jako 'Internet Explorer LsGetTrailInfo Use After Free Vulnerability'.

Podatność typu use-after-free w przeglądarce Microsoft Internet Explorer od wersji 6 do 10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu.

Podatność typu use-after-free w Microsoft Internet Explorer 9 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu. Jest to znane jako 'Internet Explorer CMarkup Use After Free Vulnerability'.

Podatność typu use-after-free w przeglądarce Microsoft Internet Explorer 7 do 10 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu.

Podatność typu use-after-free w przeglądarce Microsoft Internet Explorer w wersjach 6 do 9 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, która wywołuje dostęp do usuniętego obiektu.